Short Story For Writing 소설 & 이야기

Hindi naman naka-sagot si Mommy at sa halip ay natawa lang ito, yan ang matagal nang inaamok ni Daddy kay Mommy dahil sa ginawang story ni Mommy at si Daddy ang naging second lead sa story na yun kung saan sandamak-mak na readers ang nanghinayang dahil hindi nagkaroon ng chance ang character na babae na sabihin ang nararamdaman niya sa bidang lalake bago ito maikasal. "Atleast ako ang end game mo"Sagot ni Mommy. "Thank you ha!?"Ani ni Daddy. Natawa naman kami ni Mommy sa sagot na iyon ni Daddy, ewan ko ba kung bakit hindi ko nakuha ang talent ni Mommy sa pagsusulat ng story. After naming mag dinner ay umiwe na rin kami dahil kailangan ni mommy mag labas ng bagong article.

Constructive criticism is allowed and I appreciate that. This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I'm not a professional writer so please bear with me. Thank you. I started writing this story when I was only 12 years old. Currently editing... Please like my F******k page: "Ajai_Kim WP Stories" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Buhay pa naman siya at humihinga kaya malayong malayo ito sa totoong paghihirap. Pinag-aralan nila ni Tim ang isang story tungkol sa isang batang pulubi at namatay na lang sa daan dahil sa matinding gutom at pagkasakit dahil sa nabasa ng ulan. Nagbigay kami ng koro koro sa bawat isa tungkol sa kuwento.Nagbigay din ako ng mga katanungan para sagutin niya. Mabuti na lang at madali lang para kay Tim ang reading comprehension questions kaya'y nasagot niya ang lahat ng katanungan.

Mahabang lintana nito Natawa naman siya sa mala Author na utak ng kaibigan dahil naka buo na agad ito ng istorya dahil lang sa hinala nila sa kuya niya. “Eksena na naman ba iyan sa korean drama o baka naman isa sa mga story na nabasa mo?” “Hindi ahh, iyon ang conclusion ko.” “Bakit hindi mo subukang mag sulat ng story? Base sa imagination mo magaling kang writer at feelling ko magiging successfull ka dahil do'n.” Kantyaw niya sa kaibigan

Kaya sana, respeto lang din po. Also, please respect my works. Hindi po ako natutuwa sa mga readers na mahilig mang-compare ng kwento ko sa ibang kilala o sikat na stories. I know we all have our own preferences, pero sana wag naman natin i-compare ang gawa ng isang author sa iba. Notice the differences, not the similarities. Iba-iba kami ng approach, ng boses, ng style sa pagsusulat. If ever you find some scenes na parang familiar—coincidence lang po talaga. Hindi ko po sinasadya, hindi ko rin po intensyon na manggaya. I try my best to rely on my pure imagination and creativity every time I write.

Kilala nito halos ang mga students sa university lalo na ang magaling sa mga literary works at iyong nga student na may potential sa literary. Tama talaga ang sabi ng iba na ‘wag kang magpadalos-dalos ng kuwento sa mga chismosa, especially sa mga writer. You wanna know why? Baka gawan ka ng story at ibubulgar lahat ng secrets mo. Deads ka do’n balae.

“Ano po bang mga klaseng kuwento ang isinusulat niyo, Eomma?” “A… Mga short stories na para sa mga bata ang isinusulat ko. Iyon nga lang, dahil sa malaking demand sa mga romance stories at pagsulpot ng mga online reading platforms, kinulit ako ng editor ko na sumabay sa uso… Gusto niyang magsulat ako ng romance.” Paikot-ikot siya sa salas ng suite dahil tinatamad siyang gumamit ng treadmill sa gym sa ibaba.

Sa sobra kong overwhelmed hindi ko napansin parang isang magic ang nangyari dahil nag-trending ang bawat kong ilabas na story, gamit ang penman na ‘ZanelleLa’. Sino ba ang mag-aakala na maging isa akong writer. Maybe nasa dugo na talaga namin maging writer kasi si Tita Kylie, since elementary days pa niya gumagawa na talaga ng short stories. Namana raw kay Lola Emerita, hindi lang kasi nabigyan ng break ang Lola Emerita, dahil noon hindi naman uso ang online novels.

kung ako ay mag bre-break ng ilang araw at hindi muna makakapag update…😭 ( Kailangan ko po talagang gawin ito ) Dahil… Nagkaroon ako ng “Mental Block” as a writer…🤧🥺😭 Sapagkat… Sa totoo nyan… “2 Month's” na akong nagsusulat sa aking kwento na ito…🤗 ( Nag u-update palagi kung hindi busy ) Saka… 1st time kong gumawa ng story na higit “50k words” ang laman…😅

Tapos na rin siyang magsulat ng 500 words sa kaniyang story. Mamaya kapag may time siya, dadagdagan niya ‘yon. Gano’n lang ang routine niya. Tuwing umaga ay nagsusulat siya, naglagay talaga siya ng quota para kahit papaano ay umuusad na siya. Mahirap na, baka mawalan na naman siya ng gana at kung ano-ano na naman ang maisip niyang gawin upang umusad lang ang kuwento na naiwan na ng panahon.