روايات وقصص ضمن Short Story For Writing

Sagot nito na nasa normal na ang tono ng boses at kilos. "Alam mo, babe, balang arAw gusto kong isulat ang kwento nating dalawa na may title na 'THE UGLY ME AND MY ROMANCE' at gusto ko dalawa tayo ang magkukwento sa mga anak natin ng love story nating dalawa...."pahayag niya na parang nagniningning ang mga mata sa yaong pangarap. Sa totoo ang, matagal na niyang nais makasulat ng sariling kwento, ng kanyang love story. Hindi nga niya inaasahan na igit pa palang love story ang maranasan niya kumpara sa idinadarasal niya. "Oo naman, pero sandali...bakit ganun ang title?''

Hindi niya nga alam kung bakit ang liit nang tingin ng kanyang ama sa mga manunulat na kagaya niya. Hindi lang naman dahil sa pera kaya siya nagsusulat. Wala nga siyang pakialam kung maliit o malaki ang kanyang sahod. Bata pa lang siya ay pangarap na niyang maging isang manunulat. Hindi niya alintana kung hindi man siya maging sikat tulad ng mga manunulat na kasabayan pa niya. Ang gusto lang niya ay magsulat ng magaganda at puno ng aral na mga nobela. Gusto niyang matanggap ng mga mambabasa ang mga mensahe na nakapaloob sa kanyang mga akda. She want to touch people with her stories and inspire them.

“Magsulat? Yung pagsusulat ng short stories, poems, news, feature, those stuffs you know…” “Ah okey, hmmm siguro?” “Why don’t you try?” “Try saan?” “Sa school paper.” “School paper? Ano ‘yon?” “School paper? Hindi mo alam?” Umiling ako. Wala naman sa baryo kasi namin ang mga ganyan noong Elementary ako.

And now is the time I'm going to do it again. "Humans are like writers. The way they think will be the thought of the story. Their part in the society will be the one to create their plot. Their social status, name, age, and any other informations are the story's basic elements. Their preferences are the spices. Their mission in life will be the theme. Their problems are the conflict. Their perception about what kind of life they have is the genre. And their death will be the end of the story. These incidences and life's intricacies are natural. They happened even without our consent. God gave them, and we can't do anything with that. But how humans compared to a writer? Their actions in eve

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.

"Ah! actually hindi pa ko natutulog. Bumaba lang talaga ako para sana kumuha ng kape. Nagsusulat kase ako sa gabi." "Ou nga pala! nasabi nga sa akin ni Manang Rita na writer ka daw. Gumagawa ka ng mga kwento. Malikhain pala ang iyong isipan " "Passion ko ang pagsusulat ng mga kwento. Nung teen ager ako nakahiligan ko na ang magbasa ng mga novel books hanggang sa sinubukan kong pag aralan ang pagsusulat." "Ibig sabihin marami ka ng nagawang story?"

pampakalma. "Duh? Journalism Student 'to." "I am too. Pero hindi naman ganyan kataba utak ko. Anyway, I love the idea but it would be too long for a short story." Napanguso ako. Ano bang short story ang dapat? "Okay. Ikaw naman magsabi ng idea mo." This time nagawa niya na akong tignan. "We'll use an animal to be our characters. Ganoon naman ang short story diba? Animals ang characters.