Novel & Cerita Short Workplace Quotes

Tahimik ang lahat, ramdam ang tensyon sa bawat sulok ng kwarto. "If anyone has concerns or issues, I encourage you to address them properly—through the right channels, not through rumors. Let us focus on what truly matters: our work and our shared goals," dagdag niya, ang bawat salita ay tila tumatagos sa bawat isa. Pagkatapos ng kanyang maikling talumpati, tinapos niya ang meeting na may mariing paalala: "Respect is not optional. It’s a requirement. Let’s work together to maintain the professionalism that this company stands for."

Sagot Niya sa akin Pero Hindi ako tumigil ,dahil naghintay ako sa kanya ,tapos madaling araw Siya uuwi ,kaya Hindi ako tumigil at nagsalita ako ulit. "Loyd Naman ,ano ba nangyayari sayo ,trabaho pa ba yan , anong Oras na 2am ,uwi pa ba ito Ng nagtatrabaho , Sige sabihin natin marami kayong ginagawa ,pero hello isipin mo Naman kahit marami kayong ginagawa, pwede niyo Naman dalhin sa Bahay, at dun gawin, kahit importante pa Yun, tsaka Isa pa CEO ka ,kaya kahit anung worpapers yan pwede mong dalhin yun sa Bahay"inis na Sabi ko Kay loyd

Bati sa akin ng mga mababait kong empleyado. "Good morning, how's your work?" masayang tanong ko sa kanila. "Nakakapagod pero worth it naman po." Ani ni Belly na barista ko. "Lalo na po yung sweldo," sabay tawa ng isang pilyo kong empleyado. Sobra kasi ako magpasahod sa kanila. Kaya siguro sobrang hardworking sila magtrabaho dito sa coffee shop. "Don't worry, malapit na ang sahuran." Wika ko at tuwang tuwa naman sila.

Gustuhin man niyang umalis o lumabas na sa k’warto kung nasaan sila ay hindi niya maaring gawin, alam niya kung ano ang magiging epekto noon sa trabaho niya. “Hello, Mr. Wei. Pasensya na kung ngayon lang kami, medyo natagalan lang kami dahil sa traffic pero alam mo naman kung gaano kahalaga ang meeting na ‘to kaya hindi ko palalagpasin ‘to,” nakangiti ring saad ni Jam at nauna ng naupo sa isa sa mga bakanteng upuan.

"Talaga, hmm mag staycation kaya ako don minsan" "Pwedi naman marami ka naman pera haha" "Hindi naman sa ganun gurla. Gusto ko lang makapag relax kahit papano. Alam mo naman ngayon puro nalang ako trabaho. Pero gurla my discount ba pag mag check in ako don" "Sabihin ko sa boss ko." "Naks naman lakas mo sa boss mo ah!" "Shempre bestfriend yon ng jowa ko kaya close kami hihi"

Minsan may mga kalokohan pang nagagawa para lang mapatawa siya . "di joke lang .. wala din naman kasi akong ginagawa kaya hindi ko na tinanggihan pa ang alok mong kumain sa labas " "its okey kung hindi ka naman pumayag kasi alam kong busy ka" "hmm kaya nga" medyo naging abala na sila ngayon sa kompanya dahil marami silang client na dumating .Madaming gustong magpagawa ng commercial lalo't summer na rin .

Nag-iwas ako nang tingin at mas niyakap ang mga buhat-buhat kong kahon. “Sa mundo ng kumpanyang ‘to, walang sino man ang humarap sa akin na nagrereklamo at pagod na pagod. Kung gusto mo nang umuwi, lumayas ka rito.” Madiin niyang sabi. “Hindi ko pinupulot ang mga perang pinapasweldo ko sa inyo. Nagtatrabaho ako ng maayos at sinasakripisyo ko ang pagod ko kahit wala na akong tulog. How dare you complain? Ganyan ba talaga ang gusto mo, ang makaramdam na masarap na buhay na walang ginagawang mabibigat na trabaho sa mismong workplace mo?”

Baka lang kasi nabingi ako o ano. “Do I have to repeat that? And please, don’t act as if you are entitled to involve yourself with my life. I am your boss, and you are my employee. If I get enough of you, I’ll not hesitate to fire you. Besides, you’re not a waste,” napaawang ang labi ko sa sinabi niya, kasabay ng pagtarak ng milyon-milyong karayom sa dibidb ko. “Everybody, get back to work! Finish this work today, kung kinakailangan magovertime kayo. Next time kasi unahin niyo ‘yong trabaho bago chismis,” dagdag pa niya bago niya kami talikuran.

“Hindi lang yun. Hindi ako nakatulog, at sa tingin ko ay baka may trangkaso ako. Ayos lang, nakakaidlip ako pag lunch hour. Kakayanin kong kumapit hanggang sa matapos ang araw. Hindi ko akalain na makakapag-overtime ako. Huwag kang mag-alala tungkol sa akin; Hindi ko matuloy ang araw na walang pasok. Magmumukhang kahina-hinala kung matatanggap ko ang parehong halaga ng suweldo sa katapusan ng buwan. Gusto kong iwasan ang galit ng publiko sa opisina.” Dumating na ang elevator sa floor nila. Hinaplos niya ang ulo niya. “Sabihin mo kung sobra sayo. Wag mong pilitin ang sarili mo. Kung talagang pagod ka na, pumunta ka sa opisina ko at umidlip. Walang maglalakas loob na magsabi ng anuman tungkol

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.