Sick Quotes For Myself Novels & Stories

Pero aaminin ko na yung apat na salita 'yong, it gives me a little warm inside. "D-dad, help me. Help me. I'm tired. This f*cking pain is destroying me. too. I don't want to feel trapped anymore. I don't want to live like this." I begged. Dad nodded. I looked at Kit and others they crying too while smiling. I'm not f*cking alone. They're here for me. I'm not alone fighting my demons in my head. I need to fix myself because I'll just be lost forever if I keep living like this.

Basta excited lang ako na makasama ulit siya kahit saan pa kami magpunta. “You too,” sabi ko. “I know you can handle yourself, pero kailangan mo pa rin magpahinga. Huwag mong sagarin ang sarili mo. Being the mafia boss doesn’t mean you can’t get sick.” I heard him chuckle. “I know, love. Iingatan ko ang sarili ko dahil kailangan pa kitang ingatan.” I cursed. Mabilis akong lumiko sa kanan at sinubukang iwasan ang sasakyang nag-cut sa harap ko. I honked my horn three times.

Sabi niya at tumalikod sa akin. "Sinabi ko na ngang walang gamot sa sakit ko! Ano pa bang proteksyon ang magagawa ng pagbalik ko sa US?! Kuya I'm doing this for myself, kasi kung hindi ko ito gagawin, hindi ko alam kung magagawa ko pa to. My life is not that long Kuya as yours, as others. Please understand me!" Umiiyak na sabi ko. Hindi ko man lang naramdaman ang pagtulo nito.

Sobrang sakit, na para bang Ang Dali lang Ng lahat Ng pinag Daanan ko na after 5 years mag hihilom Ang lahat Ng iyon. No,Hindi Ganon kadali yon. Kung pwede nga lang ay saksakin ko Siya rito Hanggang mailabas ko na Ang lahat Ng sakit na nararamdaman ko. "You're so selfish, Xyn." Nahihinang sambit ko sa kanya habang patuloy na umaagos Ang mga luha ko. This is unbearable, kinimkim ko lahat Ng sakit at sinolo Ang lahat na dapat sabay naming pinagtulongon dalawa.

hikbi kong saad. "Hindi naman kayo iiwan ng Dios. Mawala man ako, nariyan pa rin ang Dios handang bantayan kayo sa araw-araw." "Damn it! Stop talking. Pinapaiyak mo lamang ako, babe! Please, huwag mo nang ipaalala ang sakit mo," umiiyak kong samo rito. "Hindi ko 'yan pinapaalala. We need to face the truth para handa ka na kung sakali mang kukunin na ako ng Dios."

I need to say this. "Sobrang dali lang naman yata sa'yong sabihin ang mga 'yan. Puro ka lang naman satsat, hindi naman kumikilos. You want to hurt yourself? Then do it! Pero kahit na bugbugin ka ng libo-libong tao, saksakin mo man ang sarili mo, o kahit magpakalunod ka sa alak. Hindi mo pa rin kayang tumbasan ang sakit at hirap na nararamdaman ng anak ko." sinikap kong patatagin ang boses ko.

Hindi ko na pinansin pa iyon saka tumakbo na papasok ng bahay ko Pagkasara ko ng pinto, naupo ako ng sofa saka doon naluha sa sakit ng pagkakasabunot sakin ng babaeng yun. "Damn! Ano bang problema nun!"I shouted as if she's in front of me. Tuluyang bumagsak ang luha ko dahil sa sakit na naramdaman ng ulo ko at sa katotohanang walang handang tumulong sakin sa oras na nangangailangan ako. They're so selfish para iparamdam sakin yung comfort na kailangan ko. Napasabunot ako sa buhok ko saka lumuha "How could this world be so cruel to me!"

wika ko sa kanilang dalawa. Siguro nga, wala na akong ibang gagawin kundi ang maghintay, maghintay ng tamang pagkakataon at pabayaan na ang tadhanang humarap ng lahat. Isinuot ko ngang muli ang aking sunglasses at napatingin na lang sa mga naggagandahang gusaling nagliliwanag na nasa malayo. I will heal myself here. ************************* A/N: Please don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

Pilit kong pinatatag ang sarili ko at hindi nagpakita ng kahit anong kahinaan. "I know my condition very well. When you quit your job and return home. I knew that I can't get well. I'm afraid may die too early to wait for that day." Napakunot naman ang noon ko. Ano naman kaya ang sinasabi niya? "Which day?"

cya lang ang nakakaalam nun! "Kailangan mo ng makakasama dito iha... hindi ako makakapayag na mag-isa ka lang dito, hindi ako mapapanatag." "It's okay Pa... We're all busy, I can take care of myself." "Take care of yourself? Tingnan mo nga, ilang araw kang hindi nagparamdam dahil nagkasakit ka! Paano nalang kung natuluyan ka? Bakit ka pala gumaling, ano ang ginawa mo? Pumunta ka ba ng ospital?"