Silent Word Mga Nobela at Kwento

Bakit ba kasi hindi pwedeng i-set na silent ang tunog nito? Nang mabuksan ang pinto, kahit kaunting ingat lang ang ginawa niya ay parang napakalakas na ng tunog sa katahimikan ng gabi. Pakiramdam niya ay kahit ang paghinga niya ay maririnig ng mga natutulog. Pumasok siya at dahan-dahang isinara ang pinto. Nang marinig niya ang tunog ng pagkandado, paris tumigil ang mundo at bumilis ang tibok ng puso niya.

Agad ko rin 'tong iniwas dahil nakaramdam ako ng pagka-ilang. "S-syempre, concern ako sayo.", "--M-mahal kita eh.", nauutal kong bigkas. Halos kagatin ko ang aking labi, sa huling litanya na binitawan ko. Parang nagsisi tuloy ako na sinabi ko 'yon dahil biglang natahimik ang lalaki. Para kay Gino, silence means 'walang pake'. And yes, he does'nt care about my feelings.

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

C. Nakangiti kong binuklat ang diyaryo patungo sa page na iyon at kaagad na bumungad ang mensahe niyang tula para sa akin. Whispers of You, My Sinta By: H. A. C. The silent halls still echo with your name, Your voice, a melody I long to hear, No warmth can chase the cold since you first came. The chapel lights flicker, but not the same, Your presence once made every shadow clear,

Ang galit ay naroon pa rin, ngunit unti-unti itong humahalo sa pag-iisip. “Bibigyan ko kayo ng isang buwan,” mariing wika ng aking ama, na naging dahilan upang mapatingin kaming lahat sa kanya. “Sa loob ng panahong ito, mananatili kayong hiwalay. Walang pagkikita, walang tawagan, walang lihim na pagpapalitan ng balita, at walang pakikialam sa mga gawain ng isa’t isa. Kung pagkatapos ng isang buwan ay matatag pa rin ang inyong desisyon at walang pagbabago sa inyong damdamin—pag-uusapan natin ito nang mas malalim at tapat. Ngunit kung sa panahong ito ay mapapansin kong humihina ang inyong paninindigan, o kung may mangyaring makasama sa ating mga negosyo, wawakasan ko ito sa paraang hindi ninyo

muling tanong pa niya ngunit ang aking sistema ay tuluyan na yatang napasailalim sa kanyang mahika kaya naman hindi ko man lang nagawang tumugon man lang sa kanya. "Silent means yes, I think," wika pa nito bago ako ginawaran ng halik sa aking mga labi, at tila ba ang bagay na iyon na lang ang inaantay ng aking katawan upang tuluyan itong mawala sa katinuan ay hindi ko na namalayan na maging ang aking magkabilang braso ay pumulupot na rin sa kanyang batok upang mas palalimin pa ang aming halik.

Asik niya na naging dahilan para matahimik ako Dahil nga ba ito kay Zeri? "S-silent means Yes." Aniya kasabay ng pagkarinig ko sa mahina niyang pag-hikbi "Wala siyang kinalaman dito Zera." Umiwas ako ng tingin pero bigla siyang tumawa

Hindi siya yung sisigaw ka o tatakbo nang walang direksyon habang nagmamadali ang tibok ng puso mo. Sometimes… it comes as silence. Dumarating ito bilang isang mabigat, malamig, at nakamamatay na katahimikan. Yung tipong alam mong may malaking gumuho, pero walang kahit isang tunog ng pagbagsak ang bumasag sa paligid mo.

"Ang amoy ng lavender perfume mo... napansin ko ring medyo halo sa amoy ng semento rito. You think you are so clever, Anne. Ginamit mo ang archive hours bilang isang magandang pader. But every wall has a stress limit, and I am very close to finding yours." Kaelith took another step closer to their hiding spot. The light from her flashlight was reflecting off the metal rack just inches from Lauren’s face. Lauren closed her eyes, clutching the fabric of Anne’s silk shirt, silently praying for the floor to open up beneath them. If Kaelith took two more steps and looked around the corner, the secret relationship would be officially caught—their careers, their futures, and their love completely d

Mariin ang pagkagat ko sa pang-ibabang labi ko, pinipigilan ang sarili na muling bumahing. The silence between us made me feel both awkward and somehow comforting. Parang gusto kong magbukas ng topic para maiwasan ang awkwardness sa hangin na ayoko rin. I want to nurture this silence because like what I've said earlier, it's comforting. It's relaxing. I feel like I'm in my own home or something.