Silent Word Novels & Stories

Pero agad rin akong napaiwas ng makitang seryoso syang nakatingin sa akin. "Sandali...may kukunin ako" Hindi nya ako hinintay na magsalita dahil agad syang umalis paka baba nya ng sakong bitbit nya.. Silence.... Tanging huni lang ng ibon Yung naririnig ko.. Sinubukan kong igala Yung paningin ko sa buong paligid.... pakiramdam ko ay sobrang tahimik ngayon kahit may mga ibon Naman na nagiingay sa paligid namin

Sabihin pa ay nanunukso siya sa uri ng mga titig niya. Kailangan ko ba i-deny na pinagpapantasyahan ko siya habang tirik ang araw? "Silence means yes. Halika nga muna. Mamaya pa ang mga anak natin darating. Let's enjoy the peace and quiet time habang wala pa ang dalawang makulit na iyon. Nagbilin na ako kanina sa chef sa mga appetizer na gusto kong kainin natin later. Maglibot muna tayo. May pupuntahan tayo mag-anak after lunch."

Masyado siyang boring! Biglang may kumirot sa kanyang puso. Napakasakit lang isipin kung ito ang dahilan ni David kung bakit siya iniwan gayong minahal niya ito ng lubusan. "Silence means yes," muling sabi ni Christopher. Napakurap-kurap naman si Lily ng kanyang mga mata. Iniba ata ni Christopher ng pagkaintindi ang pananahimik niya.

Halos habulin ko naman ang hininga ko nang bumitaw siya sa pagkakahalik sa akin. "Silence means yes," sabi niya. I remained shocked there. He licked his lips then pressed a kiss to me again. Para bang naputol ang litid ng pagpipigil ko kanina lalo na nang ibuka niya ang bibig ko gamit ang dila niya. Hindi ko alam sa sarili ko dahil nanlambot ang mga tuhod ko kaya naman agad akong napahawak sa balikat niya hanggang sa tuluyan na akong humalik pabalik sa kaniya.

The pain is not important anymore, everything around me is like in slow motion, the sound of flat silence is ringing on my ears. "No Adrianna please.." Iyon na ang huling narinig ko bago ako tuluyang nilukob ng dilim. **

“Ngayong alam ko na ang totoong nangyari, gusto kong malaman kung pareho pa rin ba ang nararamdaman ko noon at ngayon.” Napakunot-noo ako. Napatingin ako sa kanya nang diretso. Nakakalito kasi… Bakit niya pa aalamin? Puwede namang kalimutan na lang. “Ikaw ba, ayaw mong alamin?” Natahimik lang ako. Ngumiti na naman siya. “Silence means yes.” Umangat ang kilay niya at ininguso ang kamay niya.

Gusto ko rin naman marinig sa mismong bibig niya ang sagot. Ilang segundo ko hinintay ang sagot niya. Subalit, na natili lamang siyang tahimik. Silent means yes ‘di ba? Ibig sabihin yes ang sagot niya? Kung ganun, nagkukunwari lang yata siya na ayaw niya ang niluto ko. Sus, pasungit-sungit pa. Gusto lang din naman.

‎"Sereia, Sereia. Hey! Stop crying. Don't be sad," Dismund said in a gentle voice. ‎ ‎Napakurap si Sereia, at nang lingunin kung sino ang kumausap sa kanya ay sandali siyang natahimik. Tinitigan niya ito nang mariin. Nang marinig niya ang malakas ng music na mula sa speaker ay mas lalo siya nagising. Takang napatingin siya kay Linux. Nakapamulsa ito at taimtim na nakatitig sa kanya.

Naka-dim light din ang kwarto na may romantic background music pa. Pagkarating nila sa silid ay sumabak kaagad sa nakakaintense na digmaan ng labi. Hindi na sila nagtumpik tumpik pa at sumunggab na agad ang dalawang labing nag-iinit na hanggang mahiga pareho sa kama. Nasa ibabaw na ni Abby si Kristoff. "You are officially mine now!" ani ni Kristoff na lumiliyab sa kasabikan ang bawat titig niya sa asawa.

St*p*d, Cyrex. “G-Gising ka na pala.” he stuttered. Iminulat ko na ang mata ko at ang bumungad sa amin ay puro puti na parang aakalain mo na nasa langit ka na. Saglit pa akong nasilaw dahil sa tagal kong nakapikit pero unti-unti ay naga-adjust na ang mata ko.