Novel & Cerita Silent Word

"I'm sorry I'm like this." The door clicked shut. I opened my eyes and stared at the ceiling, engulfed by the darkness. Sabi nila, silence is louder than words. At sa gabing ito, ang katahimikan niya ang nagsabi sa akin ng lahat ng katotohanang hindi namin kayang aminin nang malakas.

Ilang sandali pa ay napuno na ng napakagandang tunog ng piano ang buong silid. ~In a world filled with words, I found my muse, Every syllable you speak, I can't refuse. Lines intertwine like our hearts in the night, With every beat, you turn darkness to light. Lyrical love, it's a rhythm divine, Let's dance to the beat, your heart next to mine.~

Sa ilang araw ko na sa Silent Fang, alam kong kapag ganito ang pakiramdam—hindi mo dapat balewalain. Maya maya, isang mahinang tunog ng pinto ang narinig ko. Hindi ‘yon pamilyar. Bumukas ang pinto—hindi puwersado, hindi rin basta pinasok. Parang sinadyang ipaalam sa akin na may paparating talaga.

I handed the pen back to him, along with the napkin. Silas’s eyes widened as he read the word. His face turned from arrogant to ghostly pale in a matter of seconds. “Where… where did you hear that word?” “That has been my favorite word, Senator,” I whispered. “Sabi nila, ang Jade ay hindi namamatay. Naghihintay lang itong mahasa para maging matalim.” Bago pa siya makapagsalita, tumalikod na ako. I walked away with the poise of a Valderama, leaving him standing there, trembling, clutching the pen like a lifeline that was about to break.

Pero agad rin akong napaiwas ng makitang seryoso syang nakatingin sa akin. "Sandali...may kukunin ako" Hindi nya ako hinintay na magsalita dahil agad syang umalis paka baba nya ng sakong bitbit nya.. Silence.... Tanging huni lang ng ibon Yung naririnig ko.. Sinubukan kong igala Yung paningin ko sa buong paligid.... pakiramdam ko ay sobrang tahimik ngayon kahit may mga ibon Naman na nagiingay sa paligid namin

“Kung gusto mo pa lang lumibot bakit hindi ka nagsasabi sa akin?” Nabuhayan siya. “Pwede? Papayagan mo ‘ko?” Tumitig lang si Cain at hindi sumagot kay Kalina. See! “Hindi ka papayag.” “Sinabi ko ba?” “Pero wala kang sinabi.” Muli ay tumamlay ang itsura niya. “Kaya ikaw ang nagdesisyon.” Napailing si Cain. “Hindi mo ba alam na silent means yes?”

Gusto ko rin naman marinig sa mismong bibig niya ang sagot. Ilang segundo ko hinintay ang sagot niya. Subalit, na natili lamang siyang tahimik. Silent means yes ‘di ba? Ibig sabihin yes ang sagot niya? Kung ganun, nagkukunwari lang yata siya na ayaw niya ang niluto ko. Sus, pasungit-sungit pa. Gusto lang din naman.

Abala na kasi siya sa pagbabasa ng chat. Sumama ang mukha ni Sereia nang makitang tinadtad na siya ng chat ni Linux. Hindi pa ito nakontento, tumawag din ito at nag-text. Binasa isa-isa ni Sereia ang mga mensahe nito. Alam niyang mag-iingay ito ng mag-iingay kaya habang nagbibiyahe na siya ay naka-silent mode ang cellphone niya. Hindi man niya inaasahan pero nagdududa na siya. Kaya mas pinili niya na patahimikin ang aparato niya.

Naka-dim light din ang kwarto na may romantic background music pa. Pagkarating nila sa silid ay sumabak kaagad sa nakakaintense na digmaan ng labi. Hindi na sila nagtumpik tumpik pa at sumunggab na agad ang dalawang labing nag-iinit na hanggang mahiga pareho sa kama. Nasa ibabaw na ni Abby si Kristoff. "You are officially mine now!" ani ni Kristoff na lumiliyab sa kasabikan ang bawat titig niya sa asawa.

Asik niya na naging dahilan para matahimik ako Dahil nga ba ito kay Zeri? "S-silent means Yes." Aniya kasabay ng pagkarinig ko sa mahina niyang pag-hikbi "Wala siyang kinalaman dito Zera." Umiwas ako ng tingin pero bigla siyang tumawa