Silent Word Novels & Stories

Yung tipong kailangan mong matutong mabuhay sa tabi ng taong hindi mo maintindihan, pero gusto mo parin subukang intindihin. I’m learning to live with someone whose silence said more than words ever could. And right now, his silence was loud. Too loud.

Napalabi si Sharon, kailan ba naman kasi siya hinalikan ng suwerte? Narinig niya itong tumikhim bago nagsalita ulit. “Well, silence means yes.” Tumawa pa ito sa likuran niya. She raised her eyebrows. “Guwapo ako diyan no? ‘Di bale, nag rexona ako kaya mabango na ang kilikili ko.” She rolled her eyes, angatan ba ito ng sariling bangko? Nilingon niya ang lalaki at tinaasan ng isang kilay. “Kabute ka ba?”

Ito ay nabasag. Ang Chalice ay nahulog at nabasag sa sahig. At si Lord Silus ay bumagsak, hindi patay, kundi isang walang laman na sisidlan, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kawalan, habang binubulong ang mga salitang walang kahulugan. Ang dakilang Master of Whispers ay nalunod sa sarili niyang karagatan ng katahimikan.

Naitanong ko na lamang dito habang seryosong nagmamaneho. "Ganito lagi ang set-up natin hindi ba? 'Yung tipo na akala mo hindi tayo magkakilala. Wala ni isa man sa atin ang nagsasalita, parang may nakalagay sa gitna natin na sign na bawal magsalita. Ang magsalita multa ng isangdaan" Napangiti naman ako sa naalala niyang iyon. Maging siya pala ay naalala rin niya ang mga tagpong ito.

Sambit nito pero di ako nakinig agad kung inilabas Ang silencer ko ay binaril Ang Leon kinalaman ko na siya at sabay kaming umalis. Nakalabas na kami sa kulungan na iyon at nag simula na kaming maglakad dahil may itinuro samin na madaling daan Ang matatanda dito. " Dito!" Wika ng Lolo ni Riva . Bigla namang kumunot ang noo niya " Tigil !" Sambit nito. Nabigla naman ako dahil sa inasta ni Riva. " Tsk. I'm not a fool!" Wika nito at agad inilabas ang silencer at Isa Isang binaril Ang matatanda.

dagdag nito, bahagyang nakangiti, “what do you want me to do?” Sumalubong sa kanya ang malinaw nitong asul na mga mata, tila ba may sariling mundo sa loob ng mga iyon. Ngunit imbes na makaramdam ng tuwa, bahagyang nailang si Raina sa kakaibang gaan ng aura nito. Tinaas niya ang kilay at saka nagsalita nang may halong biro at babala. “Sir Daniel,” marahan niyang sabi, “alam mo ba ang three principles of silence?”

Tahimik ang pagitan nilang dalawa, tanging tunog lang ng malamig na hangin mula sa bintana ang gumagalaw sa paligid. Nakatitig lang si Silas sa kanya—mataman, mabigat, parang may gustong sabihin na hindi mahanap sa mga salita. Parang nangungusap ang mga mata nito, tila humihingi ng pahintulot na pawiin ang lahat ng distansyang pumapagitan sa kanila. At bago pa siya makasagot, dahan-dahan itong lumapit.

Paulit-ulit lang sila ang dalawang salita nang walang taros at hindi mahanap ang anumang iba pang mga salita upang ipahayag ang kanilang panloob na damdamin. Halos hindi na makilala ng mag-ina na pitong taon nang hiwalay. Kinailangan nilang maghintay hanggang sa walang naroroon na tagalabas bago sila makapag-usap nang komportable sa isa't isa. Nakatayo sa isang tabi, hindi napigilan ni Ken ang tumalikod at pinunasan ang kanyang mga luha gamit ang kanyang mga luha

Hehe “Do you really want to stop now? Just tell me, while I can still control myself,” nag babanta ang boses nya, pero taliwas sa mata nya. Malalim, at parang hindi ang normal na Kalix, “So, silence means yes?” Hindi ako sumagot at tumingin lang sa kanya, maya maya ay ipinulupot ko na din ang magkabila kong braso sa batok niya at ako na mismo ang humila sa kanya papalapit sakin.

And his eyes were on hers—bearing words he weren’t able to say. Tumingala siya at isinandal ang ulo sa dingding sa kanyang likuran. Nakita niya mula sa bintana na nag-aagaw na ang dilim at liwanag sa kalangitan. Ilang sandali na lang, muling darating sa buhay niya ang isang gabing walang kasiguruhan. Lalong nanikip ang d*bidb niya. Kapag kuwan, hinayaan niyang tumulo ang kanyang mga luha. They said tears are silent prayers sent to God when words are scarce. And so she began to cry.