Novel & Cerita Silently

Asik niya na naging dahilan para matahimik ako Dahil nga ba ito kay Zeri? "S-silent means Yes." Aniya kasabay ng pagkarinig ko sa mahina niyang pag-hikbi "Wala siyang kinalaman dito Zera." Umiwas ako ng tingin pero bigla siyang tumawa

Kaya naman wala siyang oras na dapat pang sayangin at panahon para magkaroon pa ng love life. Dahil sa patuloy na pagtatrabaho at pagtatype ni Aliyah sa keyboard ng kanyang laptop, hindi niya namalayan na may nagchat na pala sa kanya. Napansin niya lang iyon dahil umiilaw ito malapit sa kanya pero hindi niya naririnig ang pagtunog ng message dahil naka silent mode ito. Itinigil niya na muna ang pagtipa sa keyboard at kinuha ang kanyang cellphone na nasa gilid.

Parang may coordinated push. Basa lang si Elena. Walang galaw ang mukha niya. Walang pikit. Walang reaksyon. Tinanong siya ng app: Do you want to limit notifications? Hindi niya pinindot. Pinagmasdan niya ang screen na parang estudyante siyang kumukuha ng exam na alam niyang kaya niya. Nag-reply siya. “Don’t engage. Observe. Silence is the blade.”

Gusto ko rin naman marinig sa mismong bibig niya ang sagot. Ilang segundo ko hinintay ang sagot niya. Subalit, na natili lamang siyang tahimik. Silent means yes ‘di ba? Ibig sabihin yes ang sagot niya? Kung ganun, nagkukunwari lang yata siya na ayaw niya ang niluto ko. Sus, pasungit-sungit pa. Gusto lang din naman.

sagot nito. Pinikit ko ang mata ko at alam kong bumalik na sa lahat ulit. - Never mistake my silence for Weakness. No One plan a Murder out Loud.

Pero kahit liyo at wala na ako sa ulirat, ramdam ko pa rin ang sarap na dulot ni Elco sa ibabaw ko. Gusto kong sabihing sige pa, sagad mo pa, bilisan mo, huwag kang titigil, kaya lang ay walang words na lumalabas sa bibig ko dahil kagat-kagat ko ang unan para maging silent night lang ang ganap namin dito.

Ang tensyon sa pagitan nila ay biglang naging kuryente. "May... may problema ba?" utal niyang tanong habang pilit na iniiwas ang tingin. "Sorry," bulong ni Mr. Silva. Bigla itong umupo sa semento, pinaliit ang sarili na parang bata. "Hi! I am Mr. Silva the Rock. Kahit anong secret o problema, pwedeng-pwede mong sabihin sa akin."

Di ako sumagot at tumitig lang ako sa kanya kaagad namang nawala ang ngiti niya at napakunot noo siya. “See? Silence means no.” aniya ni Sir Rafael. “Big no! Because silence means yes he just shy to admit!” “Sheyt ella, ella is mine ang tema mo.... Di ka ba na wet?” aniya ni czarina habang siniko ako at bulong niya. Kumunot ang noo ko. Anong nakaka wet dun?

Ang kanilang mga mata ay matalim, at ang bawat kilos ay nagpapakita ng pagka-alerto. Isinenyas ko sa aking mga tauhan. Silent approach. Dahan-dahan kaming lumapit, nakayuko, nakatago sa dilim. Sa sandaling nasa tamang posisyon na kami, sabay na kumilos ang dalawang tauhan ko.

Ngunit ang silid, kahit opulent, ay nanatiling isang kulungan. Bandang alas tres ng madaling araw, nang ang buong manor ay nakabalot sa thick, black silence, isang tunog ang dumating. Hindi ito malakas; ito ay malamig at precise. Ang basag na tunog ng sensor na nasira, sinundan ng isang muted alarm na naririnig lamang ng mga sinanay. Ang tunog ay hindi random—ito ay calculated at expertly na isinagawa. Naramdaman ni Ryella ang kalungkutan ng kanyang posisyon; ang kanyang isolation ay nagawa niyang perpekto.