Simpleng Tula Para Sa Bayan Novels & Stories

PANIMULA... Isang Promdi na walang alam sa buhay lungsod ang nakipagsapalaran para mabigyan ng magandang buhay ang mga magulang sa probinsya. Paano n'ya kaya kakayanin ang hamon ng buhay sa syudad? Paano kung sa pakikipagsapalaran n'ya ay makikilala n'ya ang isang lalaki na ubod ng sungit at mukhang ipinaglihi sa sama ng loob.

Sundalong makabayan at ang simpleng pangarap ay maging isang tagapagtanggol ng bayan. Isang pangkaraniwang mamamayan na nagboluntaryo upang matupad ang pangarap at paninindigan na maging isa sa mga magbabantay sa kalayaan ng kanyang bansang sinilangan. Tiniis niya ang mga pahirap, sigaw, pangmamaliit at pagpapahirap ng mga nagti-train sa kanya upang maging isang ganap na sundalo.

Hangga’t sinasabihan ako no’ng si Tiya Judy o ‘di kaya’y si Nanay, tinatanggap ko kahit sino pa man ang may-ari nito. Ang bayan namin ay puros ka-tubohan, mayroon din namang palayan. Pero sikat ang probinsiya namin bilang Sugarbowl of the Philippines daw kasi mahigit sa kalahati ng asukal na ginagawa sa buong Pilipinas ay galing sa probinsiya namin. Iba’t-ibang pamilya ang mga nagmamay-ari nito. May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno.

Mahabang komento ng isa. “Yes! Thanks to Scholar Torres! Kung sakaling magamit na ito ng lahat, paniguradong malaki at magiging mabilis ang pag-unlad ng ating bansa.” Papuri pa ng isa. “Bukod pa roon, paniguradong maraming magugulat sa ating imbensiyon.”

Sambit ng binata saka iniipit sa mga nakapatong na bulaklak ang white envelope kung saan nakasilid ang sinulat niyang tula. After sometimes, tumayo na rin sa wakas ang binata pero lumipas pa ang ilang minuto bago nagpakawala ng malalim na paghinga saka tuluyang nilisan ang sementeryo. SA kabilang banda, dahil sa pera ay madaling nakarating sa siyudad ng Baguio City si Thea. Pagkatapos nagtanong-tanong sa paliparan mismo ay nagpa-booked agad siya ng ticket bound for Baguio City.

Libre pa minsan sila sa ulam dahil maraming tanim ito na mga gulay at alagang hayop. Hindi na sila tumira sa bahay ng Yaya dahil nakakita sila ng house for rent na malapit lang din sa bahay ng mga ito. Hindi ganoon kalakihang pero kasya naman sila. May dalawang kuwarto iyon. Sa pagkakaalam niya nakakuha ng bahay sa Manila ang may-ari niyon. LALONG nadismaya si Thea nang wala siyang makitang sineguelas sa bayan kahit sa malaking supermarket din.

Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan ni tiya bora. Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan nang 'Bulusan. Maglalakad lang si tiya bora at ako naman ay nakasakay sa wheel chair habang tulak tulak ako ni tiya. Malapit lang naman ang bayan sa Baryo Bulusan kaya nagpasya nalamang si tiya bora na maglakad. Para kahit na papaano ay Nakakapagehersisyo siya sa araw-araw. Aling Borya!" Saan punta niyo?' Ang sigaw na tawag ng isang lalaki kay tiya na ikinalingon naming dalawa.

Alam ba nila ang kasamaang ginagawa ng presidente nila? I just don't understand why? Ganun ba kalaki yung bayad ng South para isakripisyo nila yung buhay nila para lang magespiya? Ganun ba sila kaloyal? Sanaol naman! I'm sure by now ready narin yung tatlo.We already agreed not to bring our car at magpapublic transport lang kami as part of plan.May plano ng nabuo we will just wait and just go on with the plan for now.

Tumayo siya at inayos ang suot. Handa na kami sa katanungan ng taong bayan. Inaaasahan na namin ng Sinag Araw ang paglulusong ng mga mamamayan dahil sa nangyaring karahasan kagabi. "Kung ganun ay hindi na nakapagpigil ang Santa Lucia. Kailangan kong gawin ang aking tungkulin upang panatilihin ang kapayapaan at kaayusan ng bayan. Maiwan ko muna kayo, mahal na Supremo," anya sa akin ng prayle, lumakad at lumabas na ng silid.

Nagtaka sila sa sinabi ni Stella at maya-maya ay dumating si Theo bitbit iyon. Isa itong pahabang tube kung saan nakalagay sa loob ang blue print na ginawa niya para masabing ninanais niya ang lupa para pagawan ng village. “Look at these, ‘yan ang pinaplano ko sa lupa. Hindi lang ako ang makikinabang kundi ang bayan mo ‘rin Don Enrique. Alam mong nagkakandarapa ang mga tao na tumira sa Village ko.” nakangiting sabi niya habang tinitignan ng mga ito ang blue print.