Sombrero In Bisaya นิยาย & เรื่องราว

Magkahawak-kamay silang bumalik sa bahay. Hindi niya kilala ang bisitang naghihintay sa sala. Pero sigurado siyang nagmula ito sa lahi ng mga katutubong Mangyan dito sa San Jose, base sa hikaw na suot nito na gawa sa native na sangkap na mga Buhid lamang ang nagsusuot. Isang napakagandang babaeng sa tantiya niya ay kaedad lamang niya o kung mas matanda man baka isang taon lang.

SAMSARA's POV Maaga pa lang, nagising ako sa kaluskos ng mga paang nagkukulit sa dulo ng kama. Pagsilip ko, halos matawa ako at mainis nang makita kong gising na ang kambal, para bang may field trip silang hinihintay buong taon. Si Aamon, naka-backpack na punong-puno ng laruan na parang pupunta sa Baguio. Si Adelaide naman, nakasuot ng sombrero ng tatay niya, halatang mas malaki pa kaysa sa ulo niya, at may dala-dalang tabo na para bang sasalok ng tubig sa dagat.

Kaya lalo na ang accent grabi pero mahilig ako sa bata kayang-kaya ko asarin hehehe. “Anak palagi kang magsuot ng sombrero kapag lalabas ka ng gabi kung naroon na kayo sa Guernsey.” Nangiti ako. Kasabihan ng matatanda dahil daw mahamog kaya magsuot ng sombrero o panyo kung lalabas na gabi na. “Sige po Inay. Yan lang po ba ang ibibilin mo?” nakangiti ako maiiyak.

) Puno ng tukso ang tono ng babae at nakita naman niya ang batang si Bert na napasimangot. “Dako na ak! Hin-o ngay-an iton na im upod? Chicks man.” (Malaki na ako! Sino pala ‘yang kasama mo? Chicks, ah.) Sa tanong ng bata ay inakbayan siya ni Katya. Wala siyang maintindihan sa mga sinasabi ng mga ito. Ito na yata ang waray-waray na lenggwahe sa Leyte. Ang alam niya ay nasa Visayas ang probinsiyang ito at sikat ito sa mga magagandang tanawin lalo na ang pinagmamalaki nitong mga karagatan.

Napangiti siya at tumango nang bahagya, "that's my girl,” he said and started the engine. Bumyahe na kami papunta sa Laguna. Para walang makakilala sa 'min na maaaring tauhan ni Marcus o Atty. Ibasco, nagdisguise ulit kami. Medyo initiman ko ang mukha ko. Hindi ko na sinoot ang wig ko na binili namin ni Sol nung nagpatattoo ako kasi bago na ang hairstyle ko. Gagamitin ko 'yun next time. Nakamaong jacket kami at pants na black and white shoes. Nakasoot din kami ng sombrero at sunglasses.

Nakasuot ito ng kamiseta-chino na long sleeve para panangga sa init ng araw. Kinuha nito ang malapad na sombrero na gawa sa buri at isinuot sa ulo. Nilingon muna s'ya ng binata at kinindatan bago sumuong sa mga palay at nagsimula nang magsaboy ng mga pataba.

Tabing-dagat. Humahampas ang mapuputing alon sa pampang. Nakayapak ang babae, suot ang isang sleeveless na mapusyaw na asul na bestidang pang-beach. Maputi ang nakalantad niyang balat, at ang beige na sombrero niya ay may disenyong mga sunflower. Ang mahaba niyang itim na buhok, bahagyang kulot, ay nakalaylay sa balikat, may ilang hiblang bumabagsak sa harap ng dibdib. Tinakpan ng anino ng sombrero ang kalahati ng mukha ng babae.

Bakas sa mukha niya ang panghihinayang. “It’s okay, Liam. Ano ka ba? I’m still surprised, really! Batangas ang province namin but I haven’t been here in Isla Bonito at lalong hindi ko pa ito nakita sa ganitong view. Thank you, because you let me experienced this!” sabi ko pagkatapos ay mabilis ko siyang hinalikan sa pisngi. “Sa pisngi lang? Baka rito, pwede?” Ngumuso naman siya habang nakapikit, senyales na gusto niyang halikan ko rin siya sa kanyang mga labi.

“Do you think I would impersonate someone?” “Hindi. Ikaw ba naisip mo?” “Ha? Ang alin?” “Malay ko sa 'yo. Ikaw mag-iisip.” Lalong kumunot ang noo ni Kaizer dahil sa sinasabi ng babae. Ang gulo kausap!

Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay. Naitakip niya ang palad sa bibig. Hindi siya makapaniwala sa nasa harapan niya ngayon. Mala-prinsipe ang Efraim na nasa harapan niya. Asul na polo ang suot nito, bagong tabas din ang buhok at nakasuot ng itim na sapatos. "Kaya ka ba inabot ng dilim dahil dito?" hindi makapaniwalang tanong niya.