Sombrero In Bisaya Novels & Stories

The soft, powdery sand cradled their feet as they walked along the shore, the sound of crashing waves providing a soothing rhythm to the approaching sunset. As the afternoon sun dipped lower in the sky, casting a warm, golden glow over the beach, the group of friends gathered around a long table covered with banana leaves and an array of delicious dishes. It was time for a boodle fight—a Filipino tradition that involved enjoying a communal meal with bare hands. The aroma of grilled seafood, succulent meats, and various side dishes wafted through the air, making everyone's mouths water in anticipation.

Nang makalabas ako'y bitbit ko ang isang pink na sumbrero, sabay abot dito. "Ayan!" "And what is this?" tanong nitong sabay tanggap ng sumbrero. "Sumbrero," paepal kong sagot. "Yeah, I know." "Isuot mo iyan, mahirap at baka pagkaguluhan ka sa daan, indangered species pa naman iyang lahi mo, Seniorito," sabi kong pa-irap pagkatapos binuhat ko na ang basket na punong puno ng panindang bibingka.

''Di bale, sa susunod ay magta-travel ulit tayo ro'n 'pag hindi na busy si Papa mo. Matapos na maglakad-lakad sa lugar ay sunod naman nilang destinasyon ang Sombrero Island. Sa hapon pa sana sila magtutungo sa naturang isla pero dahil maganda naman ang kondisyon ng dagat at maulap, hindi gaanong masakit sa balat ang sinag ng araw ay binago na nila ang plano. Doon na rin nila naisipan na kumain ng tanghalian sa isla.

Hindi lang ito mayabang bingi pa. "Sino pa nga ba? Di' ikaw nasa harapan ko, ha? Sino pa ba multo!" Supladang sagot dito sa lalaki. Malaki ang sombrero nito at nakataklob pa ito sa mukha. Sa maliit niyang babae hindi niya ito masisilayan gaano.

“Kasasabi ko lang.” Napakagat labi ko, sobrang init. Nakakapaso at napatingin ako sa baso, parang meron mamuo-muong kulay puti na parang gatas na kondensada… naalala ko nga, pinalagyan ko ng kondensada iyong kapeng pinatimpla ko sa kaniya. Sabi ko kasi, iyong inilalagay sa champorado. Inilapag ko na lang muna sa tabi ko. “Kuya Sam, bakit po pala dito kayo sa bahay? I mean, hindi ba po mas malaki iyong bahay ni Mang Goryo? Hindi po ba siya pumayag na doon kayo?”

Bumukas ulit ang pinto at pumasok 'yong babae kanina na may dalang isang baso ng tubig. " Salamat, " aniya nang maibaba sa harapan 'yong tubig na hiningi niya kanina. Binalik niya ang tingin kay Angelo. " Pasensya na kayo kung masyado akong napaaga ng dating. Mahihirapan kasi akong umalis sa Hacienda kaya kagabi pa lang, dumating na ako dito. "

"Sasakay pa tayo ng bangka?" "It's a ferry boat, Sushi. Pero kung gusto mo, pwede mo ring languyin mula Iloilo ang Guimaras." Sarcastic jerk! "At magkita na lang tayo sa port dahil sasakay ako ng bangka." "Do you realize that you're being sarcastic?" "O, talaga?" He glances at her and smiles. I'm beginning to hate his smile. "Hindi naman yata."

Nagmamasid. Inalis niya ang sombrelo sa kanyang ulo. Gambler hat ang uri nun at saka inabot sa lalaking nakasunod sa kanya. Ang init ng panahon sa Pilipinas, ngunit nakasuot siya ng black coat. Na para bang galing ito sa ibang bansa o kararating lang tapos dito na sa bahay dumiretso. "Ikaw po ba ang naghahanap sa aki Ginoo?"

** "Nakakapagod ang biyahe Ms, Pretty kaya mag pahinga kana." "Ikaw din mag pahinga kana." Kasalukuyan na silang nasa samar, leyte. Isang probinsya na talaga namang maganda. Kaya lang ay kagubatan ang napuntahan nila mahirap ang signal.

KKB FOOD GARAGE's post June 12, 2023 🌐 Come and visit us at Gubat, Sorsogon! Here's the menu with our newest flavored shake Buko Pandan! For delivery, kindly message us po! Around Sorsogon City only. Thank you mga kalaway! ☺️ 👍 15 • 1 Comments • Shares Ardentius Requejo Salazar Sanaol no more :) Like • Reply • ❤️ I feel so happy knowing that he did invite me because he saw that post. Inistalk niya ako. Siya na mismo ang nagsabi sa akin that he's been strolling through my account.