Some Things Are Better Left Unsaid Novels & Stories

Lihim siyang napangiti habang pinagmamasdan ang kagandahan nito. “You’re beautiful, always have been . . . and even more so now that I'm seeing you again. I still love you more than anything. My feelings for you never really went away, I’ll admit that. But there’s a weight I’ve been carrying, something I haven’t told you yet . . . I don’t think I could ever bring myself to tell you what’s been weighing on me either. Some things are better left unsaid, even if it means carrying this alone.”

Pero mahabang katahimikan na ang nagdaan wala pa ring nagsasalita. Yun na ba yun? Tapos na ba? Bakit bitin? Kainis naman! Sa lahat ng ayaw ko yung bitin eh! Pero nagulat kami ng may bigla kaming marinig na tikhim sa speaker. Boses lalaki. " i know i left things unsaid. I made mistake. But please, hear me out.. my angel." Napalaki ang mata ko. Kilala ko ang boses na yun!

Parang hirap na hirap siyang sabihin kung anuman 'yung gusto niyang sabihin. "Bakit parang hirap na hirap ka namang ibuka 'yung bibig mo riyan? You know what? May kasabihan tungkol diyan, eh. Kapag hirap umamin o magsalita ang mga lalaki, tatlong bagay lang iyan— alamin sila sa totoong nararamdaman nila sa kausap nila, mangungutang, or worst, nakabuntis. Exempted ka naman na sa una kasi nakaamin ka na,” mahabang paliwanag ko. Sinadya kong maging pabiro sa huling pangungusap na sinabi ko. Then I laughed. "So, tell me. Alin sa dalawa—” "I'm leaving.”

Mukhang na-misinterpret nito ang kaniyang sinabi. “What I mean to say is…” Dapat mapigilan niya ang sarili na makapagbitiw ng mga salita na hindi kaaya-ayang pakinggan. “Masaya ako na hindi natuloy ang kunwaring date na ‘yon,” paglilinaw niya. “Magpagaling ‘ka mo siya dahil bawal magkasakit ang isang call center agent. Hindi puwede sa industriyang ‘yon ang mga sakitin,” lintanya niya at walang sabi-sabing isinara ang pinto nang matapos siyang magsalita.

I don't even need to say anything because I know that he knows what I am feeling right now. Alam ko na ang dami namin na nais na sabihin sa isa’t-isa pero pareho kami na hindi makapagsalita at nakuntento na lamang kami sa mahigpit na yakap na iginagawad namin sa bawat isa. And maybe we don't really need the words because our actions themselves speak so much louder than what our voice can say.

Or better just don't talk na lang? Libre naman ang maging mabait at alam kong libre din ang maging masama. Pero ano bang pipiliin mo? Ang mabigat o magpapagaan sa loob mo? Opinion does matter, but if you are not going to say something positive, then keep quiet.

Para sakin kase ayos lang na magsabi ng mga problema sa kaibigan pero hindi lahat-lahat, nagsasabi din ako ng mga secreto sakanila pero hindi lahat. There's some secret that I know in myself that I should keep it alone for the better, and there are problems that I think it's better to keep it to myself. Sa palagay ko kase tama na yong problema na sinasabi ko between me and my dad. Sa among anim alam ko na hindi lang ako ang may problema, may mga sari-sarili din silang problema at alam ko na sila rin naman di nila sinasabi lahat-lahat.

Hindi ko na kailangan na sabihin pa. "Huwag tayong matakot sa sasabihin nila, Arianne. People are people. Kahit gumawa man tayo ng maganda ay may nasasabi pa rin ang ibang mga tao at kapag naman gumawa tayo ng masama ay mas lalong may nasasabi pa rin sila. Kaya madalas ay hindi natin alam kung saan tayo puwedeng lumagar. Ang mas mainam na gawin na lang talaga ay huwag na pakinggan ang kung ano man ang sasabihin nila sa atin. We should ignore them, okay? Hayaan na lang natin sila. Gawin natin kung ano ang nais nating gawin. We shouldn't think about them. Kung lalawakan lang naman nila ang mga kukuti nila ay maiisip nila na wala naman talaga silang pakialam sa kung ano man ang gawin natin, 'di

Para itong mantsa sa isip nila na hindi mawala-wala. "Nasa napakamurang edad ka pa noon, apo. Sa paningin ng mga tao, dapat sa gayong edad ay hindi dapat lumalaban sa mga matanda o nanunumbat. Totoo ngang mali ang inasta mo pero mali rin ang hindi paghukay ng katotohanan bago gumawa ng konklusiyon. Tsaka hindi mo kailangang pagsisihan ang ginawa mo kung sa tingin mo ito ang tama. Desisyon mo iyon kaya hindi iyon mali." Seryoso si lola. Malimit lang ito magseryoso sa akin kaya taimtim akong nakinig sa kaniya.

Sagot nito. Tumalikod na ito at nag salita ulit. “May mga bagay sa buhay na hindi lahat ng sekreto kailangan sabihin. Minsan kailangan ng tamang oras at tao para mag tiwala upang ang mga tinatago unti-unting lumabas..” huling wika nito at umalis na ito ng tuluyan.