Some Things Are Better Left Unsaid Mga Nobela at Kwento

kahit ako man ay nabigla dahil imbes na sabihin dito na kailangan na naming maghiwalay ay iba ang lumabas sa bibig ko. "Ahhh ganoon ba? Ok." halatang naweweirduhan na ito dahil marahil ay nagexpect itong ibang bagay ang sasabihin ko which is dapat but for some reason hindi ko nagawang sabihin ang bagay na iyon, pero minabuti ko na munang huwag sabihin dito ang totoo dahil hindi pa naman agad kami ikakasal nang kung sinumang babaeng iyon.

At nagawa niya ang binabalak niya sa pamamagitan lang ng mga salita. Kaya pala mas maganda na isipin muna ang sasabihin mo sa kapwa mo. Hindi mo alam na ang bawat salitang binibitawan mo ay may kaakibat pala na responsibilidad. Pwede kang magligtas ng buhay, pwede ka ring makapatay. "Stop thinking about them." Saad ni Axcl nang mapansin niya na ang lalim ng iniisip ko.

Hindi na niya pinag-isipan kung sasabihin ba talaga niya o hindi. Ayaw na niyang pigilan pa ang sarili. Kaya hindi na niya iyon pinag-isipan pa. It’s either he takes it or leaves it. It’s now or never.

Mas malambot ang mga mata niya kaysa dati. “Because if I did,” sabi niya, “I would have burned everything down.” “Maybe I was willing to burn with you.” At doon siya tuluyang natahimik. Lumapit siya. Isang hakbang. Dalawa. Nasa pagitan namin ang lahat ng hindi namin sinabi. “Don’t say things you can’t take back.” “Huwag mo ring ipagkait ang mga bagay na matagal nang totoo.”

That's it. Pero wala, eh. Umasa lang ako sa mga bagay na imposible ng mangyari. Mabuti na nga lang at maaga akong natauhan. Pasalamat na lang ako at nanindigan din siya na maghiwalay na lang kami. Separation is not a solution, but it's the only way to stop hurting each other. And here I am again, thinking about things that don't really matter. Wasting time on discussions that shouldn't be brought up anymore.

Should I tell him that I. Nevermind. After all, I just want to forget it. Let's think of it as part of the phase of my life. Paano naman kasi kung sabihin ko naman ito, baka bumalik lang ito sa dati. Napapagod na ako. And communication? I know it's a main ingredient for a better relationship. However, in my case, I'm using this for good. Maybe I should tell this instead, to end all things here.

biglaang aniya kaya mas lalo lang akong nakaramdam ng matinding. "Hindi tinatanong ang tanong, Levi," saad ko. Noon niya lamang sinalubong ang mga mata ko. Tila ba hinihigop ako ng mga titig niya. Masyadong malalim, madilim at nakakakilabot. Kahit nanghihina ay ginamit ko ang buong lakas upang salubungin ang titig niya. "Pero hindi lahat ng tanong, dapat sagutin. Sometimes, we have to keep our mouth shut even if we knew something in order to save them from danger."

Umupo naman siya sa tabi ko. She sighed and looked up before speaking, "There are things that really can't work, like they say, brought together but not destined. Loving each other, but at the end of the day, you'll still go your separate ways. Mismatched. Grammatically incorrect. Repelled. Syntax error. Many things happen like that." Indeed, there really is no forever. Or maybe it's just us who don't have it.

Wala akong magawa kundi ang tumango, "Hmm. I'll keep that in mind." ~SpadeLucker

Tahimik na tinitigan si Fiona ni Angel. Pagkatapos, malumanay nitong sinabi, “Hindi porke may gusto ka sa isang tao, magiging kayo na.” “Some feelings are better left unspoken,” dagdag nito. “Pero may mga damdamin ding kailangang sabihin bago maging pagsisisi.” Natigilan si Fiona. “Kaya kung ako sa ’yo, huwag mong hayaang pagsisihan mo ang hindi mo sinabi.”