Something To Remind Me Novels & Stories

I'm drumming my fingers on the surface of the table while tapping my foot on the floor. Kumabog ang dibdib ko nang ma-on na ang cellphone. Sunod-sunod na lumabas ang notifications galing sa dalawang numero. I saw Iris' messages to me. Mayroon ding emails galing sa opisina, na mas lalong nagpakaba sa akin. Dapat talaga hindi ko hinayaang mawala ako sa focus dahil sa mga nangyari, pati trabaho ko ay nakakalimutan ko na.

Natigilan ako nang marinig ko ang notification sounds. Agad ko namang iyong dinampot. Bakit ba nakalimutang kong i-off 'to? Ini-off ko ito kagabi pero ini-on ko iyon kanina nang tawagan ko si Farrah. At nakalimutan ko na palang i-off. Baka mamaya ma-trace pa ni Denver ang location ko. Alam ko pa namang beast mode siya sa'kin ngayon. I was about to turn it off nang mahagip ng mata ko ang message ni Thirdy.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

sabi niya, sabay bukas ng kahon. Sa loob ng kahon, nakita ko ang isang bracelet. Hindi ito masyadong magarbo, pero may kakaibang charm at pagiging personal. Isang simpleng bracelet, pero sa tingin ko, may espesyal na kahulugan ito. "What's this?" tanong ko, tinitingnan ang bracelet. "Something to remind you of today," sagot ni Fin, may mga mata niyang nagsasalita. "I thought it would be nice to give you something. So every time you wear it, you'll think of me."

Nakakatawa. “Hulaan mo,” mataray na sabi ko. Bumuga siya ng marahas na hininga. May kinuha siyang phone at itinutok sa ‘kin. Nakapangiwi ako nang mag-flash ito. Sinamaan ko siya ng tingin na ngumisi habang kinukuhaan ako. “Remembrance,” nakangising sabi niya at binaba na ang phone. Inikotan ko siya ng mata.

May chance na ba na gusto niya na ako. Hapunan na at hindi pa rin lumalabas si Azul baka naisip niya na mali yung nangyari. Kumain lang ako ng kaunti dahil wala akong gana kasi nag iisip na ako ng kung ano ano. Niligpit ko na muna lahat saka kumuha ng sticky note at nilagyan ng note para kay Azul. It's a note for food reminder if magutom siya and after that nagkulong na rin ako sa kwarto ko.

I have nothing to do with him. Pagdating sa bahay ay nagpahinga na ako sa aking kwarto. Pinipilit 'kong kalimutan yung nangyari kagabi pero hindi talaga mawala sa isip ko. Ayoko namang sabihin kina Mommy at Daddy dahil panigurado akong mag-aalala pa ang mga yun and besides nailigtas naman ako ni Dave Arkiel.

Mahinahong salaysay ni Matthieus na nag-uumpisa nang maghubad. God! He doesn't want to make her eyes and libido rest, does he? "Remind me again kung saan mo na naman ba ako dadalhin this time? Kung kailan naman magsa-sunset na atsaka mo naisipan ang adventure na 'to."

Kanina pa iyan, napansin niya siguro na tahimik ako. Napatingin ako sa hawak kong phone nang magvibrate iyon. It's a reminder of the date today. At sunod-sunod din ang naging notifications at messages lalo na galing kay Jacques, Sheen at Dave greeting me a happy birthday! I sighed heavily when I saw it, it's June 30 today. Oh my god! I almost forgot!

"You don't need to shout." Narinig ko ang paghalakhak niya sa kabilang linya. I rolled my eyes. Baliw talaga ang babaeng 'to. "Sorry. I just want to remind you about tonight, right? Ayaw nila akong tigilan. I should remind you daw at hindi ka pwede tumanggi kahit gaano ka pa ka-busy!" I chuckled. "Yeah. I'll be there. Hindi ba kayo busy?"