Something To Remind Me Novels & Stories

nakangiti kong sambit. Ikinabit ko ang sun keychain sa phone ko. "I want to remember this day so I bought this. Ayokong makalimutan ang first date natin." Hindi ko maiwasang kiligin. Tama, this is our first date, and I don't want to forget inch of anything that happened today kahit na kasama sa alaala ang balitang mawawalay siya sa akin.

Pero kapag nakaya mo, pupunta tayo sa anniversary ng 1D ngayong taon," sabi nito dahilan para mas lumaki ang mata niya. "Waaaaahhh! Talaga Tashia?!" Inalog-alog niya ang balikat nito. "Oo, pero dapat kailangan mo munang kayanin. Magsisimula kana bukas, hindi ka pweding mandaya. Alam ko kung pa'no mag-retrieve ng deleted messages, so don't dare. Every night, pupunta ako rito para i-check ka," sabi nito bago nagpaalam.

I'm drumming my fingers on the surface of the table while tapping my foot on the floor. Kumabog ang dibdib ko nang ma-on na ang cellphone. Sunod-sunod na lumabas ang notifications galing sa dalawang numero. I saw Iris' messages to me. Mayroon ding emails galing sa opisina, na mas lalong nagpakaba sa akin. Dapat talaga hindi ko hinayaang mawala ako sa focus dahil sa mga nangyari, pati trabaho ko ay nakakalimutan ko na.

Natigilan ako nang marinig ko ang notification sounds. Agad ko namang iyong dinampot. Bakit ba nakalimutang kong i-off 'to? Ini-off ko ito kagabi pero ini-on ko iyon kanina nang tawagan ko si Farrah. At nakalimutan ko na palang i-off. Baka mamaya ma-trace pa ni Denver ang location ko. Alam ko pa namang beast mode siya sa'kin ngayon. I was about to turn it off nang mahagip ng mata ko ang message ni Thirdy.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Masyado silang mapag-abala kundi lang kay Padre Ignacio na walang tigil sa pagbabalita sa akin nang ako'y malibang, siguro'y tinulungan ko na sila. Isulat mo sa akin kung ano ang iyong karamdaman at ipakikiusap ko sa tatay na dalawin ka. Ngayo'y magsasadya riyan si Marikit para ipagluto ka ng tsaa. Sanay siyang magluto kaysa sa iyong mga katulong. Felicidad de Quintos Pahabol. Pag di ka dumalaw dine bukas, hindi ako dadalo sa pagbabasbas at paglalagay ng unang bato sa paaralan. Hanggang dito na lang."

sabi niya, sabay bukas ng kahon. Sa loob ng kahon, nakita ko ang isang bracelet. Hindi ito masyadong magarbo, pero may kakaibang charm at pagiging personal. Isang simpleng bracelet, pero sa tingin ko, may espesyal na kahulugan ito. "What's this?" tanong ko, tinitingnan ang bracelet. "Something to remind you of today," sagot ni Fin, may mga mata niyang nagsasalita. "I thought it would be nice to give you something. So every time you wear it, you'll think of me."

Remind ko sa kanya habang nasa mood pa ang lalaking ito. "Thanks, remind me again." sagot niya at tumango lang ako. Hanggang sumapit ang gabi ay ganado parin akong kumain. Wala na akong pakialam kung pinagtinginan ulit ako ni Ignacio at kung ano na kaya ang pinagsasabi ng utak niya tungkol sa akin.

“You know, like I mentioned earlier, I was supposed to tell you this earlier. Probably yesterday. But it completely slipped out of my mind. I'm sorry. It's really urgent, I have to convince my parents.” Napabuntong hininga ako. Sumuko na, sabi ko, “Sige. Alam mo namang kahit pa madaldal ako, kailangan ko ng enough na mental preparation, 'no. H'wag mo na uling kalilimutan na i-remind sa akin kapag may kailangan akong i-meet sa pamilya mo, alright? Mamamatay ako sa nerbyos, alam mo 'yon?”

Nakakatawa. “Hulaan mo,” mataray na sabi ko. Bumuga siya ng marahas na hininga. May kinuha siyang phone at itinutok sa ‘kin. Nakapangiwi ako nang mag-flash ito. Sinamaan ko siya ng tingin na ngumisi habang kinukuhaan ako. “Remembrance,” nakangising sabi niya at binaba na ang phone. Inikotan ko siya ng mata.