Novel & Cerita Sophisticated In Tagalog

Napabuntong hininga ako. “Ang complicated naman.” “For real, that's how love works, may iba na sinuwerte sa pag-ibig mayro'n din naman 'yong kailangan mo muna masaktan bago mahanap 'yong totoong pag-ibig.”

sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura. Tumango ako sa kanya at natawa na lang. "Oo, marunong na marunong hindi lang sa fluent sa hangul o korean language natin nakapagsasalita ako ng ibang language kasama na ang Tagalog." sambit ko sa lider ng cheerleader.

Umay. "Just shut up, mukhang higad." "Sinasabi mo ba na mukhang higad ako?" What a slow. Certified slow, Sittie. Hindi ko siya ka-level. Dito palang, alam ko na kung anong pagkatao niya.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Singhal ko. Inis kong binunot ang balahibo sa kaniyang hita kaya mahina siyang umaray. "Sorry na nga," muli nitong hinalikan ang labi ko. Tumingin ako sa kaniya habang nakapikit siya. Busy pa rin siya sa paghalik sa labi ko kahit na hindi ako gumaganti ng halik. Napaawang ang labi ko nang kagatin niya ang ibabang labi ko.

sambit lang nito. "Kaya pala?" ulit ko at napataas-kilay. "Kaya pala ang mahal ng halaga mo, 'cause you are not just after the money... na hindi sinisigurado ang magiging output. So, pang-ilan ako sa mga naging kliyente mo?" sambit niya, ay oo nga pala... ang pagkakaalam niya ay isa akong professional baby-maker na talagang gawain ang bagay na ito.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.