Source Of Love นิยาย & เรื่องราว

"I am too, Maya. We’ve come a long way. But there's still a lot to figure out, isn’t there?" Maya nodded, her lips curving into a slight smile. “We still have a long way to go, but I’m not afraid anymore. I used to think that love was all about timing, about finding the right moment. Pero ngayon, natutunan ko na love isn’t about waiting for the perfect time. It’s about choosing each other every day, no matter the circumstances.”

saad sa chat ni Miguel. "Love...? Sino love?" tanong ko sa chat ni Miguel "Dahil simula Ngayon Love Ang itatawag ko sa iyo" sagot niya sa chat. " Ay... Akala ko Kasi wrong send ka. At may iba ka diyan sa siyudad?" sagot ko Kay Miguel. "Oy.... Wala ha... dahil Ikaw lang Ang mahal ko" Saad pa nito. " Talaga? sige na Kasi maliligo pa ako at papasok na sa opisina," pagpapaalam ko sa chat nito.

Kinausap pa ng masinsinan nila Mama si Love para lang tanungin ito kung hindi ko daw ba tinakot ito, baka daw kasi tinakot ko lang si Love kaya napilitan ito na sagutin na ako. O di naman kaya ay na konsensya lang siya dahil nga sa isa ito sa dahilan kung bakit muntik na akong napahamak ng gabi na yun. Grabi sila sa akin e. Hindi man lang maniwala na sadyang na in love sa akin si Vexana at na hook ito sa taglay kong ganda. Mga walang silbi. Dapat ako ang kampihan nila dahil ako ang anal at kapatid ng mga ito pero hindi e. Hindi sila makapaniwala na kaya akong mahalin ni Love. Mga walang silbi talaga ang mga ito.

So ourl time together had been cut short, a cruel twist of fate tearing them apart. I had never forgotten her, her memory a constant presence in my life, a bittersweet reminder of a love lost. I had kept our portrait in my hallway, a silent tribute to our love, a symbol of my unyielding devotion. Kahit do'n man lang, may memory kami. I stood before the portrait, my gaze lingering on Ariadne's face, her eyes seemingly filled with a knowing sadness. I felt a familiar pang of longing, a yearning for a love that was lost, a love that I had thought I would never experience again.

Isang halik na puno ng paghingi ng tawad, pangako, at pagmamahal. Dahan-dahan itong bumaba, sa kaniyang pisngi, at sa wakas, nagtagpo ang kanilang mga labi. Hindi niya alam kung paano siya napasabay, ngunit sa sandaling iyon, tila naglaho ang lahat ng alinlangan bumabalot sa kaniyang isipan. Malambing at banayad ang halik ni Darrius, ngunit sa likod nito, naroon ang pananabik ng taong matagal nang nangungulila. "I miss this...."

Love is reaching your dreams together, Love is a connection of two hearts, Love isan invisible bond that combines two souls together, An unconditional commitment to an imperfect person, Exactly 5 pm ay nagpasiya na si Karson na lumabas sa kaniyang office. Sinubukan siyang harangin ni Beth ngunit hindi niya ito pinansin. May inabot itong sobre sa kaniya ngunit hindi siya huminto Para tanungin Kung ano iyon o saan galing. Dire-diretso lamang siya na naglakad at sumakay sa elevator.

“No. Love was given as a gift to all humans, alone. Innate to their hearts, for them to know how to be good and how to love purely. It was given by Grace, by a King who went down from heaven and became a man. Pero dahil sinumpa tayo, ‘yong love na ginagamit natin ay parang artificial, kaya nga kailangan magpakasal tayo sa mabubuting tao. Malalaman mo lahat and you will understand when you are in the line.”

Mahinahong sabi ni Love sa babae. Bigla na langi itong pumasok at galit na galit na hinahanap si Love. Kadarating pa lang nila kaya nabigla rin ang kaibigan niya na may naghihintay na pala ritong tigre. Si Karin ang nagbubukas ng café kaya pagkakarating nila bukas na ito. "Huwag kang magmaang-maangang malandi ka!" Hasik nito habang dinuduro si Love. "Hindi mo 'ko kilala, ha?"

sagot ko. "Because of your ex husband?" Napaisip ako sa kanyang itinuran, siya nga ba ang dahilan? "No, I don't love him anymore. Afterall," pakli kong sambit. Sabay harap sa may bintana ng aking maliit na apartment. Napakunot noo ako nang makita si Mr. Khou. "Oh my goodness!" Nakatakip kong turan sa aking bibig nang masilayan ang mukha ni Mr. Khou.

“Owemji. It would be better kung si Poppy na lang ang pakakasalan mo, Kuya Faith. That way, kahit araw-araw s’ya rito sa atin ay walang problema. Araw-araw natin s’yang matuturuan.” I turned to look at Poppy, her head slightly bowed. Alam naming narinig niya ang sinabi ni Hope at Summer, pero nakayuko siya roon sa kinakain niyang coleslaw. As I watched her with the thought of her being my fiancé, an unfamiliar yet profound joy stirred deep within my stomach, a sensation I had never felt before. “Sino ang source mo?” tanong ni Love kay Hope. “Si Tito Betlog. At ang source naman ni Tito Betlog ay ang number one fan n'yang si Mommyla. Kaya ‘wag n’yong isiping nag-iimbento lang ako.”