Spare Me Novels & Stories

Napaigtad ako nang hawakan n'ya ng mahigpit ang kamay ko. "Just trust your heart, Xyrine. I don't know what's the reason why you're holding back, but I can guarantee you. It's worth taking the risk. To be honest. Spade really helps you get out of your shell. He helps you feel something new. He let upu realized a hidden side of you that you didn't even know existed. Whatever is holding you back, just let it go. You are now in a new chapter of your life. Embrace it."

Dahil hindi ko kakayaning mabuhay pa ng mas matagal kung mawawala siya at maiiwan akong mag-isa. "THE END"

Ngunit, hindi ko pa rin maiiwasan na hindi mangulila sa aking lupang sinilangan. Lahat ng ito ay nabago ng makita niya ang kapatid ng assistant niyang si Nica. Si Barabara ang naging inspirasyon ni Anthony para umuwi sila ng Pilipinas. Agaran siyang nagpa book ng condo unit sa kanyang assistant sa Taguig at sa susunod na buwan ay lilipat na silang tatlo duon. Ang maiiwan dito sa Italy ay si Sophia. Walang pagsidlan ang tuwa ni Lorena. Sa wakas, makikita na naman niya ang pinakamamahal na ina bago man lamang ito pumanaw.

Narinig kong tinatawag ako ni Sir Phin pero hindi ako sumagot agad dahil sunod sunod ang kulog. “Mia! Are you okay?!” dagdag niyang tanong. Binuksan ko ng bahagya ang tent. “Wala akong ilaw.” “What?! I can’t here you!” “It seems like my camp light ran out of battery or lost power!” malakas na malakas kong sigaw. “What?!” Ay, nakakagigil! Ang gwapo ng mokong pero bingi! “Ang sabi ko, ang guwapo guwapo mo!”

Narito ba ito para pagsabihan ako nang kung ano-ano? Sa isiping 'yon ay nagpapasikip sa puso ko. Dapat ay wala akong pakialam, ngunit ito ay hiqndi makalaban sa isiping ayos lamang ang ginagawa niya habang ang bawat paglabas ko ay isang malaking usapin.

Nagagawa pa nga nitong kumaway sa mga sumisipol na tagahanga. Nang magsimula ang kanilang tugtugin ay biglang nabura lahat ng alinlangan ni Celina at tanging sa pagsasayaw lang natuon ang kanyang isipan. (Music:Whenever wherever by shakira) Unang kembot pa lang ay nakatanggap na sila ng mas malakas na sigawan mula sa ilang kalalakihang kanina lang ay abalang nagprapractice ng basketball.

Ano ba kasi ang sasabihin niya? "But let me just remind you, Trin, that I am not expecting you to love me back. Magkaganoon man, sana ay hayaan mo lang akong manatili sa tabi mo. At h'wag mo nang kwestyunin kung bakit ko ginagawa ito o kung napapagod ako."

Ang sakit isipin na mapapalayo sayo ang taong Mahal mo. 'Yong akala mo may happy ending, wala palang gano'n. Hindi pala 'yon ganon. Kasi aalis siya at maiiwan ako rito. At 'yong happy ending na 'yan, wala 'yan sa kuwento ng buhay ko. Sino ba naman kasi ako para piliin ng Mahal ko, hindi ba? Hindi naman ako 'yong tipo na gano'n kahalaga para lang ipaglaban.

Tumaya ako sa mga bagay na alam kong wala namang kasiguraduhan. "Ayos lang na masaktan, pero wag kang magpalunod dito. Bata ka pa, marami pang magagandang bagay na naghihintay sayo. Hindi ko man alam kung anong pinagdadadaanan mo pero naniniwala akong malalagpasan mo lahat ng ito. Malakas ka Ava. Tulungan mo ang sarili mo. Wag mong hayaang masria ang buhay mo dahil lang sa mga nangyari sa 'yo."

Nakatalikod ito sa kaniya. "S-orry. Hindi ka kasi umattend ng meeting. Kanina pa kita tinatawagan pero hindi mo sinasagot ang tawag ko. Kumuha ako ng spare key dahil hindi ka rin sumasagot nang kinatok kita kanina. I'm just worried. I should go."