Speak Filipino Novels & Stories

Seryoso niyang saad. [Translation: Don't betray me or else I will be the one to end your life.] “Don't worry. I won't.” Napatitig ako sa kanya tsaka napangisi. “Dahil bago mo pa malaman 'yon, sisiguraduhin kong naghihingalo ka na dahil sa ginawa mo sa ina ko.” Motherfucker. Pagsasalita ko sa lengguwaheng Filipino dahilan para hindi niya maintindihan.

She feels sorry for her. "Gail, sorry. Sorry kung nasasaktan ka. I'm really sorry. I-I don't know how to ease the pain. I-I'm sorry." Tipid siyang ngumiti. Unti unting tumulo ang mga luha sa mata nito. Nakagat niya ang labi. She feels guilty as hell!

Si Miss Michelle? "Drop that sir, Sydney! Call me Drew! Tawagin mo ako sa kung paano mo ako tinatawag noon." nakiki-usap niyang sabi. "Why are you so unfair? Bakit napaka-unfair ng mundo sa akin? I am bad? Masama ba akong tao, Sydney?" He's now shouting. Natataranta na rin tuloy ako. Ano bang pinagsasabi n'ya? Ano bang ibig niyang sabihin?

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

sarcastic nitong tanong sa akin, I tried to clear my throat na para bang may nakabara doon at matapos ang ilang beses na paghinga nang malalim ay nahanap ko din ang kakayahan na magsalita. "How's your parents?" tanong ko dito, kita ko ang biglang pagkunot ng noo nito, hindi nito marahil inaasahan ang tanong kong iyon. "They are in Australia... Look, Mr. Andrada, I'm a busy man. I can't afford to chitchat with you right now..." ngunit bago pa man nito matapos ang sasabihin nito ay pinutol ko na iyon.

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

tanong ko. "Of course apo. Your lola is a Filipina kaya lagi niyang luto noon is mga Filipino dishes na favorite ko," nagulat naman ako na marunong pala siyang magtagalog kahit na mapapansin mo ang accent niya sa ibang lengwahe. "Marunong po pala kayo mag tagalog?" natutuwa kong tanong sa kaniya. "Silly. Oo naman apo. Your lola taught me how to speak Tagalog." Natatawa ring sagot nito sa ‘kin.

Umihip sa gilid ang kanyang mga labi, isang ngisi na halos kaparehong-kapareho ng kay Scott. “Para sa kapakanan ng aking pinsan, pinatatawad kita.” May ibinulong pa siyang ilang salita sa Espanyol na hindi ko na maunawaan. Lalong bumigat ang kanyang aksento. “Habang abala ka sa iyong—” huminto siya na parang naghahanap ng tamang salita, “mga luha, may ilang bagay kang sinabi.”

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"