Romans & histoires Speak Yourself Meaning

Ang laki nito ay kakasya ang dalawang tao. "Oh! Hooooly mother of Siobe, magsu-swimming ba kami dito? Huwag naman sana papa G at baka dito kami magsisiran sa loob na dalawa ni Drake. Pero ayos lang naman sa akin, gusto ko din naman na masisid," parang baliw na sabi n'ya na agad ding kinastigo ang sarili ang maalala ang mga pinagsasabi. "Ay naku, ang harot natin self. Baka hanggang harot ka lang at hindi mo naman kakayanin," sermon n'ya sa sarili.

Tumuwid naman ito ng upo habang hawak ang coat n'ya sa parteng ibaba. "Public speaking. I want you to reveal all the happenings. Ilabas mo ang lahat ng dahilan ng pagkakakulong, paglabas at pagkawala ng trabaho mo. Clear your name. You don't deserve to be treated like this. A helper should be respected. We need to shut the media's baseless accusations."

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Awtomatiko akong napangiti nang malaya kong naiguhit ang porma na gusto ko. "Anong tawag mo diyan?" tanong ni Travis nang matapos kong iguhit ang damit. "Seeking your pure self. Ano sa tingin mo ang pure self? Give me any idea at sasabihin ko kung tama o hindi." nakangiting hamon ko sa kaniya at umiling ito. Masyadong kill joy! "Bilang CEO ay ako dapat ang magtatanong sa 'yo." Sa sinabi niyang iyon ay seryoso akong tumango upang senyales na magpatuloy siya.

(Shin POV) May mga taong nagsasabi na wag natin pakingan ang sinasabi ng iba. Ngunit pilit man natin magbingi-bingihan sadyang nakakadepress ang mga sinasabi nila. Kaya paniwalaan ang sariling kakayanan. Wag na wag kang sisiksik sa sulok na kala mo di ka mumultuhin ng mga kinakatakutan mo. Face your fear kung baga. Dahil pagkatapos nito, masasabi mo na lang sa sarili mo kapag na-overcome nga.

sabi ko sa kaniya, dahil totoo naman ah nabasa ko lang 'yon kahit saan. “But Action is strange without speak. Not every action is real and tells it all. Paano kung pagkukunwari lang ang action? Gano'n din sa speak, kailangan mo pa rin ng action. Ang dalawang 'yan hindi puwedeng absent, dapat lagi silang present. Kung walang speak sa action, maguguluhan ka pa rin dahil walang confirmation. Kung walang action sa speak, maguguluhan ka rin, minsan nga kabaligtasan ang ini-speak niya sa action.” Ang haba ng sinabi niya kaya napatitig ako sa kaniya.

Ang oa, parang ang lakas, ah. Bigla siyang tumayo at namaywang sa harap ng mga kapatid. "At bakit? Mukha na ba akong baliw? Sa ganda kong ito." Sabay irap sa dalawa. "Medyo, look at yourself kaya, 'no. Akala ko tuloy maling bahay napasukan namin," nang-aasar na wika ni Samuel.

sarkastiko niyang pag-kastigo sa sarili. Napasalampak na lang sa sahig si Yesha at napa-yukyok. Gusto niyang umiyak dahil sa pagka-miserable ng pakiramdam niya, pero ni isang patak ng luha ay walang pumatak sa kanya. Hindi niya napansin kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon, “I need to get going,” saad niya sa kanyang sarili. “Walang mangyayari sa akin kung magse-self pity ako dito,” dugtong-saad pa niya. Saka niya pinilit ang sariling tumayo at pumasok ng banyo.

Kapag nagsasalita ito, pakiramdam niya ay galing talaga sa puso. Kung ganito talaga palagi si Tyron, hindi niya masisisi ang sarili niya kung mahulog man siya nang tuluyan dito. O baka nga, hulog na hulog na siya. Ilang sandali pa ang lumipas bago muling nagsalita si Tyron. "So..." Napatingin siya rito. "Tell me something about yourself." Napakurap siya.