Spend Wisely Novels & Stories

“Tama ka, anak. Kaya nga lagi kong sinasabi—importante sa trabaho ang pasensya at malasakit. Mukhang nakuha mo na 'yon. Sa totoo lang, mukhang maaga-aga kaming magre-retire ng Daddy mo.” Hindi lang iyon ang nagbago kay Hailey. Sa tuwing tumatanggap siya ng sahod, ginagamit niya iyon sa sariling gastusin. Kapag gusto niyang bumili ng bagong sapatos o mag-save para sa isang gadget, hindi niya kami kinukulit. Nakakatuwa siyang panoorin na nag-iipon at nagbubudget ng sarili niyang pera.

Walang kai-kaibigan pagdating sa negosyo kaya magbabayad siya kahit pa magkano. “You're welcome. Good luck at magtino ka na kasi. Tingnan mo ‘ko, I'm happy with my life with my family. And I really loved my wife kaya kung ako sa iyo, kung mahal mo naman talaga ang asawa mo ay aayusin mo na. Don't waste your time before it's too late! Payong kaibigan, dude,” pahabang pagpapayo nito sa kan'ya.

May tatlong sales lady na nag-assist sa babae at halatang tuwang-tuwa dahil marami ang bibilhin nito. Nahilot na lamang niya ang sintido at naisip kung magkano lahat ang babayaran nito sa dami ng pinamili. “Money should not be wasted, it should be invested.” Saad nito nang makalabas sila ng shoe store dala ang sampung bagong paper bag. Pagkatapos nitong magwaldas ay iyon pa talaga ang sasabihin? “So I'm investing my money to these luxuries.”

“Amber, nakalimutan mo na ba kung paano ang tamang pagpapatakbo ng pera? You don’t spend your own money. Use other’s money to create you more dime.” Napakamot siya sa pisngi. Kung ang daddy niya ay ang galing-galing pagdating sa usapang pera at ekonomika, siya naman ay ganda lang ang ambag. “Isa pa, naghihinala kami na hindi aksidente ang mga nangyayari.” “Wait, someone’s sabotaging them?”

“Pero hindi na mahalaga yun ngayon. Nagbitiw ka na sa trabaho, kaya kailangan na lang natin maging matalino sa paggamit ng pera natin. Sapat na siguro yun.” “Tama ka, Dad,” nakangiting sumabat si Ben. “Kailangan lang natin ng sapat na pera para mabuhay. Hindi tayo dapat maging kagaya ni Ma, na puro na lang pera ang nasa isip. Dapat makuntento na tayo sa kung anong meron tayo!”

aniya, sabay ngisi. Umismid ito at kumibit-balikat. “I just want to ensure that your money won’t waste. Binibigyan lang kita ng magandang ideya. Mas magandang unahin mo ang property para hindi ka mahirapan at baka magastos mo sa iba ang pera na hindi naman magtatagal. At least kung may sarili ka ng bahay, makapag-save ka at hindi kung saan-saan uupa.”

“Sige.” Tumawa ang lalaki. “Oh, siya nga pala, wag kang masyadong gumastos ng pera. Mas matalas mag-isip ang kaibigan mo kaysa sa'yo. Baka mahuli ka niya kapag may napansin siyang kaduda-duda sa paggastos mo! At mahihirapan ka kapag seryoso ka niyang hinarap tungkol dito!”

Pwede naman kaming magbakasyon ng hindi gumagastos ng sobra o kahit simpleng swimming lang ay ayos na. I want him to value saving money. Although he was raised with a golden spoon in his mouth, he can't often depend on his parents' money. Their assets have their limits, we can't predict when their money will be lost. I should prepare him early rather than wait for the event to occur.

“Alright, suot na ng seatbelt Kuya Seth.” Binuhay na ni Piper ang makina ng sasakyan. Mabagal na niyang minaniobra iyon paalis ng parking lot. Habang byahe ay hindi na mapigilan ni Piper ang mapasulyap ng panaka-naka kay Seth. Naghahanap lang siya ng tamang pagkakataon upang mangaral. Baka kasi nabibigla na naman sa pera si Seth ngayon kung kaya hindi ito nakakapag-isip nang maayos. “Kuya, if you make money too fast, you should be cautious to spend it too fast, too.”

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.