Spend Wisely Novels & Stories

"Hindi mo naman kailangan gipitin ang sarili mo Kath. May pera naman ako para pag-aralin ka sa magandang eskwelahan--" "Hepp! Hindi naman pang gigipit sa sarili ko 'yon. Ang akin lang naman, pahalagahan ang kung ano ang meron dahil hindi sa lahat ng oras ay hawak mo ang mga 'yan. Syempre kailangan mo rin maging practical paminsan-minsan, hindi porket may pera ka ngayon o mayaman ka ay habang buhay ka ng mayaman. May mga importanteng bagay pa ang pwedeng ilaan sa pera Xian. Hindi sa lahat ng panahon ay pera ang laging paraan para maresolba ang problema." Hayag ko.

First time lamang niya iyong ginalaw since malaki naman ang allowance niyang natatanggap mula rito. Ngunit kagabi ay nakapag-isip-isip siya. Walang kasiguraduhan kung habang buhay nilang maitatago ang katotohanang ito. Kapag nagkataon ay tapos ang maliligayang araw niya kung kaya’t kinakailangan niyang maging wise pagdating sa pera. Hindi na siya sanay maging mahirap. Ayaw na niyang bumalik sa wala.

Chocolates and flowers are fine but money and spending for my personal need is a big NO for me. I don't need material things from him. Sanay ako sa simpleng mga bagay lang. Ukay-ukay sapat na sa akino di kaya magma-mine na lang ako dun kay Madam inutz. Kung medyo nakakaluwag bibilin din naman ako ng brand new wag lang yung branded kasi hindi ko afford yun. Basta ang mahalaga lang dun pera ko ang ginagastos ko.

"Eh, savings ko naman 'yon, Kali tsaka binili ko 'yan—" "'Yon na nga, eh puta savings mo, Alea! Ganyan ba talaga kayong mga mapepera? Wala kayong pakialam kung gaano kamahal ang mga materyal na bagay kaya ang dali sa inyong gumastos ng libo-libo?" Inis nitong binalik ang box sa paperbag at tinulak iyon patungo sa kanyang harap. "Palibhasa hindi mo kailangang paghirapan ang pera kaya kung makagastos ka para sa walang kabuluhang bagay ganyan na lang. Hindi mo alam kung gaano kahirap kitain ang barya-barya para lang magkalaman ang sikmura mo dahil komportable kang nakakapag-aral at umuuwi sa mamahaling bahay."

“May kaunti akong ipon, pwede na kitang ilibre sa eat all you can na nasa loob ng mall.” “No, you should save your money, Ryan. You'll need it for your family or to get married later. Just don't spend it recklessly. Saka medyo matatagalan pa rin bago ako umuwi diyan.” “Ganun? E di mas maganda, mas marami na siguro akong ipon noon. Mabibilhan kita ng gift. I save a portion of my salary every month, don't worry, it's just that the internship salary isn't high. Ganun naman talaga sa umpisa.”

tanong ng staff habang nakatingin sa catalog ng TV’s na binebenta nila. “Around…” napatingin siya sa wallet niya. Kita niya na iilang thousands ang nakalagay. May mga credit cards pa siyang pwedeng gamitin pero ayaw na niyang dagdagan ang utang. She thinks credit cards are evil. If you don’t know how to spend wisely, it will bring you to the depths of hell. Kaya hangga’t maari, gagamitin lang niya ‘yun in case of emergency.

Sarah Nagdilim ang ekspresyon ko na hindi na pinansin pa ang babae. I have the urge to spend money! Matagal-tagal na rin akong hindi gumagastos nang malaki. Hindi nagtagal, nakarating na kami sa boutique ng Eternal Elegance.

Napakurap ito sa tanong niya,naluluha itong umiling. “ Only buy what you need,don’t waste money. Marami ka ng collection ng cars. Kung hindi kailangan ay ‘wag ng bumili,maraming bata ang nagugutom sa lansangan at mga taong walang matirhan.” “ I know dad,I’m sorry.” Umiyak na ito,ito ang kinakatakot niya. Ang makitang umiiyak o nasasaktan ang mga anak. Ibibigay niya ang lahat para sa mga ito hangga’t kaya niya.