Spend Wisely Novels & Stories

“Alright, suot na ng seatbelt Kuya Seth.” Binuhay na ni Piper ang makina ng sasakyan. Mabagal na niyang minaniobra iyon paalis ng parking lot. Habang byahe ay hindi na mapigilan ni Piper ang mapasulyap ng panaka-naka kay Seth. Naghahanap lang siya ng tamang pagkakataon upang mangaral. Baka kasi nabibigla na naman sa pera si Seth ngayon kung kaya hindi ito nakakapag-isip nang maayos. “Kuya, if you make money too fast, you should be cautious to spend it too fast, too.”

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

Matapos hatiin ang pera ay saka lamang siya tumingin sa akin. "Ito ang lahat ng pera mo." He said. "I know." Mabilis at nakaingos na sagot ko sa kanya. Umiling lang naman siya. "Ganito ang tamang pag budget ng pera. Katulad ng sinabi ko, hindi mo dapat ginagastos ang pera mo sa kung anu-ano lang. Sayo na rin nanggaling, pinaghirapan mo ang pera na 'to. Kaya dapat ay gamitin mo rin sa tama para naman hindi mapunta sa wala ang paghihirap mo sa trabaho mo."

"Ayaw namin na pakiramdam mo parang pinabayaan ka lang namin." "Pero syempre, hindi rin ibig sabihin niyan na puwede ka nang magwaldas ng pera, ha," dagdag ni Mommy habang tinitingnan ang kitchen area. "You’ll have to learn how to manage your own expenses. Kaya simula ngayon, ikaw na ang bahala sa mga groceries mo, sa paglilinis ng condo mo, at sa iba pang kailangan mo sa araw-araw."

Eh one week daw kami, so ibig sabihin ay napakamahal na ng aming gastos para sa tutulugan? Namangha ako lalo sa kayamanan ni Victor. Hindi naman ako madaling masilaw sa pera, pero aminin ko man o hindi ay masarap naman ang may pera at nagagawa at nabibili mo, hindi lamang mga ang mga kailangan kung hindi pati na rin ang mga unnecessary things pero gusto mo. “Dito na ako nagpabook kay Erik dahil malapit lang sa office, ayaw ko ng extra travel time para lang pumunta sa kumpanya.”

"Okay naman love, gets ko. Nainis ka sa harot na yun, at infairness sayo napangiti mo ako sa aksyon mo. Pero alam mo namang hindi ako mag-aaksaya ng pera ng dahil lang sa mga ganyang bagay. Mas mainam pang i donate ko yung perang iyan sa charity. Okay na ako sa tianggian parehas lang naman ng design. Kaya love, wag ng matigas ang ulo mo. Yung pera natin dapat gamitin natin ng wasto. At huwag magpa-bigla-bigla ng desisyon."

"Hon, hindi mo kailangan magtipid. Hindi mo rin kailangan alalahanin ang para sa mga anak natin. They are fully secured. About you, you can buy whatever you wants and likes. Hindi kita binigyan ng cards o pera para lang itago mo or i-save mo; gumastos ka para sa sarili mo. Oo—alam ko na ang sasabihin mo diyan; dahil hindi mo pera, hindi mo pinaghirapan but, this money tmis yours. Whats mine—yours too. Your my wife, my better half. Huwag kang magpaniwala sa mga sinasabi ng ibang tao; na pera ko ang ginagamit mo. No! Pera mo din 'yan. Mas malaki ang ambag mo sa pamilyang ito. Without you, hindi mabubuo kung sino ako ngayon. So, please, spend your money whatever you want to buy it." Naging emos

Tumugon si Lucky habang naglalakad palabas, "Medyo mas mahal ang supermarket kaysa sa palengke. Hindi ka pwedeng maging maluho sa buhay mo. Dapat marunong kang matipid." Tiningnan ni Sevv ang kanyang likod nang walang salita. "Sapat na ang allowance na binibigay ko sa'yo para mabuhay nang maayos ang aking asawa at ako. Hindi na kailangang maging masyadong matipid, o masasaktan mo lang ang iyong sarili. Ano ang layunin ng pagastos ng pera? Upang gastusin ito, upang kumain nang mas masarap, magbihis nang mas maganda, at gumastos nang mas malaya."

Kung hindi siya mag-iingat, madadala na naman siya sa takbo ng usapan ni Jax. Huminga siya nang malalim, pilit inaayos ang isip. Kung gagastos man siya… hindi puwedeng basta-basta lang. Kung hindi niya pwedeng direktang ibigay sa iba, hahanap siya ng paraan. ‘Then I’ll use it wisely,’ tahimik niyang desisyon. Kung may ganito kalaking halaga… dapat may mabuting patutunguhan. At sa pagkakataong ito, sisiguraduhin niyang siya ang may kontrol.

“Fine.” “That’s great!” Tuwang-tuwa ang lahat sa naging pasya ni Maya. Matutuloy na nga ang pinapangarap nilang kasal para sa dalawa. “Pero ayaw ko po nang masyadong engradeng kasal. Just a small wedding. I want to save money as much as possible kahit pa po mayayaman ang mga Thompson at Larson. We can't tell what tomorrow holds. Kailangan pa rin nating maging matalino at wais pagdating sa pag-ma-manage ng hard-earned money natin," ani Maya.