Stacey Mga Nobela at Kwento

He appears to be lonely and-- 'There you are.' Mabilis na napaupo si Arriana sa kama at napabaling sa nakabukas na pinto ng suit niya. A young woman with crazy curly hair marched through her open doors and planted herself infront of Arriana. Nakasuot ito ng jeans na may butas sa tuhod at loose na itim na t-shirt na off-shoulder. Katulad ng mga higanteng men in black ay may suot din itong earpiece. Ang kaibahan lang ay may nakasabit sa leeg nitong ID na may nakalagay na 'staff'. ' I'm Stacy. And youre late.'

“Ano ang naaalala mo?” Napapikit si Stacey. “Birthday party ko. May wine. Maraming ilaw. May music.” “Sino ang kasama mo?” “Si Stella,” sagot niya agad. “Naririnig ko ang boses niya.” “Si Rafael?” tanong ng therapist. Napatigil si Stacey. Kumunot ang noo niya. “Hindi ko… hindi ko maalala ang mukha niya,” amin niya. “Parang… anino lang.”

Sa pagpunta ko sa may hallway, nagsipaglingon na ang karamihan sa mga empleyado at nakita ang hitsura ni Stacey. Nagsipagbulungan ang ilan at may mga nagtawanan pa dahil sa hitsura ni Stacey. Ngayon ay naliligo na siya sa kulay asul na puntura. "Why are you all laughing?! Can't you see?! Someone did this!" galit na galit niyang sabi. Bago pa man ako umalis ay nakita ko si Mina na isa sa mga tumatawa. Nag-thumbs up ako nang palihim at gano'n din naman siya sa 'kin.

"Sino 'yun?" She took her phone out from her pocket. May pinindot pindot siya at ihinarap niya sakin. Nagtataka man ay tinignan ko ang phone niya. Agad nakuha ang atensyon ko dahil nakita ko si Storm sa isa sa mga pictures. Kasama niya ang family niya. Isa lang ang hindi ko kilala. Ang babaeng katabi ni Storm. She's wearing an elegant dress that suits her angelic face. Dumako ang tingin ko sa nag-post kasi naka-tag lang naman si Storm. Melissa Rastan. Iyon ang pangalan ng nag-post. Dumako naman ulit ang tingin ko sa caption. So happy to be with you after seven years.

"Who are they anyway?" “Melisandre, Wazel, Matthew, I want you to meet my friend from the Philippines.” Simula ni Mr. Faustine. “This is Amanda, my friend and this is Andreana, her daughter. Amanda, Andreana these are my children, Matthew Gregory Morrison, the eldest. Melisandre Morrison, the middle child. And the youngest, Wazel Blake Morrison…”

Iyon lang ang nasabi niya dahil para siyang nauupos na kandilang bumagsak sa bisig ko. “Hala! Rekdi, nahimatay si Stacy, mukhang labag nga sa loob nag pagpapakasal!” Narinig ko pang sbai sa may likuran ko na hindi ako sigurado kung si Mike ba o si Eric ang nagsalita.

Yabang! Kung ibang tao lang sana ang kaharap nito ay siguradong mangangatog ito sa takot dahil sa mapanganib na boses at awra ng kaharap ko ngayon. Unfortunately for him, I am Cecilia. A peculiar one. " Not, if I kill you first. Mr. Campbell. " Seryosong sagot ko rito. Nakita ko pa ang saglit na pagdaan ng pagkamangha sa kanyang mga mata na agad ring nawala.

Tumawa naman ng mahina si Stacey dahil sa cuteness ng pamangkin nya. "Yes, I heard you earlier, My name is Stacey Jane Veluz."-She said, Tumingin sa kanya ang bata. Nagtaka naman si Stacey. "Ang galing mo naman po mag english."-Sabi nito. Muli namang natawa si Stacey. "Maganda ka din po. Tska parehas din tayo ng Lastname!, Lola din po ba kita? Ang dami ko na pong lola!!"-Masaya nitong sabi.

Sa dulo, malapit sa glass wall at vendo machine si Lexie naka-upo, malayo pa lang ako ay halata na ang pagka-disgusto sa mga mukha nila. "The heck are you doing here?" gigil na tanong ni Lexie ng makarating ako sa harapan nila. Iwas ang tinging inabot ko sa kanya ang papel. "T-tapos na," nautal pa ako dahil sa kaba. Lalo na at hindi na naman ako nilulubayan ng masamang tingin ni Stacy. Stacy is a model, pero mas madalas ang pag pasok niya kaysa sa pag tanggap ng trabaho. Matangkad din siya, hindi kami nalalayo ng tangkad. "Ikaw na lang ang mag type at print." hindi ko alam kung anong nakaka-tawa sa sinabi ko, bigla na lang kasing tumawa ang mga taong nasa lamesa nila.