روايات وقصص ضمن Stress Life Problem Quotes

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?

Ito rin ang first heartbreak ko kaya hindi ko alam kung makaka move on agad ako nito. "Kailangan mo talaga uminom, iinom mo muna ang problema mo." Sabi niya habang seryosong nakatingin sa daan. Wala akong dalang cellphone, ang alam ko naiwan iyon sa bahay. Hindi ko nga alam na mabubuhay pa ako ngayon, I thought, I am dead. Buhay pa pala ako! My situations is so fvking difficult! Para akong laruan na nilalaro lang. Ang sakit sakit sa akin na ganito ang nangyari. Kailan lang ang saya ko, pero ngayon sobrang lungkot ko.

Tanong naman ni Tucker. "Sana ay pinabayaan n'yo nalang akong mamatay! Wala na rin namang silbi ang buhay ko!" Aniya habang patuloy na umiiyak. Napalabi naman ako dahil sa narinig. Hindi ko man alam kung ano ang pinagdadaanan n'yang mga problema pero alam kong mabigat ang mga pasanin n'ya.

Narinig ko na lang, “Sino ba ang babaing yun? Baguhan ba yun?” Natatawa na lang talaga ako sa aking sarili. Medyo nga ako makulit at may mga bagay na hindi ko sineseryoso. Kasi kapag masyado kang seryoso sa mga bagay-bagay tatanda ka kaagad at masyadong prone sa stress… Then magkakasakit ka lang. Isang himala ang mabuhay sa mundong ito. Sa dami nang magkakasama kayong lumangoy ikaw yung naging champion. Kaya dapat lang live your life to the fullest!

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

And after a few moments, muli itong nagsalita. “Your doctor already told you that,” he replied. “That’s why you should keep living. Not just surviving, Rei. Kailangan mong bitiwan ang mga bagay na nagbibigay sa ‘yo ng stress. You need to live.” “How can I let you go of them when I can’t even remember them?” mahinang tanong niya at mariing kinagat ang ibabang labi. “If this is because of sadness, how should I be happy?”

"Hindi kasi sila tao katulad natin, we born this way. Kailangan natin harapin ang mga problema, kailangan natin makaranas ng saya at lungkot. Pero kahit naman hindi sila tao alam kung may buhay din sila, may mga problema din sila at may kinakaharap sa buhay, tulad ng mga hayop they need to be protected also kasi may pakiramdam din sila." Seryoso lang siyang nakatingin sa mga alon sa dagat. "Pinapatatag naman tayo ng mga problema na dumadating sa atin kaya ayos na din 'yon. Wala naman kasing thrill ang buhay kung puro saya lang." anas ko at iniwas ang tingin. "Nabuhay tayo para magkaroon ng problema at syempre nabuhay din tayo para maghanap ng solusyon."

Tanong ko dito. “Her. Them.” Sagot naman nito. “The f*ck I care about them?” Pabalang na sagot ko dito. “You can’t solve problems unless you face them.” Sagot ulit nito sa akin. “Are you a priest? I don’t need to solve anything because I don’t f*cking care about them anymore! Which means, I don’t have a Problem!” Pag diin at linaw ko sa kaibigan. “You know what I mean Lee. She visited me today in my clinic. She’s desperate bro.” Kwento pa nito.

Napabuntong-hininga ako. Parang napakadaling sabihin ng salitang iwasan ang stress, pero paano? Halos lahat ng nangyayari sa buhay ko ngayon ay puro problema. Ang kompanya, ang mga taong pinagkakatiwalaan ko, at ang mga lihim na tila unti-unting sumisira sa akin. “Ano ba ang nagiging problema mo lately?” mahinahon nitong tanong.

I have lived my entire life thinking I can easily go on with whatever heavy problems this world hits me with. Lumaki akong palaging iniisip na dadaan lang naman ang bawat problema, takot, at sakit sa buhay, at hindi naman iyong mananatili habambuhay. But thinking about that naive mindset right now just makes me want to laugh at my own stupidity.