Sunset Caption Instagram Novels & Stories

I said. Umikot pa kami sa buong construction hanggang maisipan naming bumalik na dahil malapit na rin lumubog ang araw. Sabi ng isang construction worker ay maganda raw ang sunset dito. Dahil makulit si Mara at masyado na raw siyang maraming picture ay ako naman ang gusto niyang kuhaan kaya nagbihis nalang din ako ng bikini na pinatungan ko ng shorts dahil naiilang ako. Pinapwesto na ako ni Mara kung saan-saan at siya na ang kumuha ng litrato. Minsan ay tinatawag niya si Mylene para kuhanan kaming dalawa.

Nilapag ko sa table ang camera bag na dala ko. I order coffee and set of hotdog, bacon and rice. Napupuno ang restaurant ng mga traveler at ibang tao. While eating I look at the sunset who's shining in my direction. Between sunrise and sunset, I always love sunrise because it gives me hope, that every darkness has its light. And every problem has its solution. Its like calling me that after the rain are rainbow. I spend my day, taking a picture of places in Laguna area. Every trees that I take give me comfort, every scenery felt so good. And every falls are endless.

Nang mabasa ko ang caption ay napagtanto kong hindi lang umaga ko ang nasira, kundi buong araw. Jazz Morales: “Life is better when you're smiling.” #YourMyGreatestGift

It's the time of the day na makikita ni Brea ang magandang paglubog ng araw. "We stay for awhile, I want to see the sunset." aniya pa sa binata, without answering his question. narinig n'ya ang munting tawa ni Edward sa tabi n'ya. "Alright, let's sit down here." turo nito sa buhangin at walang tanong-tanong ay umupo naman si Brea habang ang atensyon ay nasa dulo na kung saan nagkikita ang langit at dulo ng dagat. The sun is so orange, it's like a little reminder that even if the day started as not so good, the ending is still as beautiful as the sunset who's about to take off in where the sky meets the sea.

he said and tumango ako, I read the passwords and names as I slowly reach for it. I looked back at him and pressed my lips together, forming a smile. "Thank you, Kuya." "You're welcome po!" he cheerfully said before I turn around. I quickly noticed the red hues the water is reflecting with cottages being in the way. "Ayon sakto po paglabas ninyo, sunset na. Dito ho magaganda ang mga sunset, kagaya ho ninyo!" I laughed at his joke before I headed towards the beach. I felt my eyes slowly widen with shiver travelling onto my skin. Red and orange hues with no clouds above. My lips stretched for a wider smile as I walked closer and closer to the beach.

Nagningning ang kanyang mga mata nang magsimulang lumabas ang araw. "Picture tayo, dali!" Agad namang kinuha ni Ashton ang kanyang cellphone. Idinikit niya ang kanyang mukha kay Amber at saka pinindot ang camera. "Ang ganda!" Hindi naitago ng dalaga ang kanyang pagkamangha habang tinitigan ang larawan. "Sunrise symbolyzes hope and new beginning. And now, I am hoping that this day marks a new beginning for us."

“Sunset, iyon ang hinihintay.” “Sunset?” Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinggit, ang swerte naman ng babaeng iyon kung sinuman siya. Imagine, magpo-propose ang boyfriend niya kasabay ng paglubog ng araw. Napaka romantic naman ng kung sinuman ang nagplano nito. “So paano iyon, paano mata timing na nandito ang girl kapag sunset? Eh malapit nang lumubog ang araw oh!” Halos nagpa panic ko nang sabi. “Nandiyan lang ang babaeng iyon. Nasa tabi lang iyon.”

Ang sikat ng araw ay direktang tumatama sa mukha niya, dahilan para magmukha siyang nagniningning at sariwa ang aura. “Napakaganda,” sabi ni Frank. “Maaari ko bang isama ang larawang ito kapag nag-post ako sa aking feed?” Naisip ni Kate na wala namang masama doon dahil napakaganda talaga ng kuha. “Sige, walang problema.” “Ipadadala ko sa’yo ang copy pagkababa natin,” sabi ni Frank habang ipinapakita pa ang ilang photos na nakuha niya kasama ang sunrise.

We were watching the sunset together and constantly making memories awith several pictures as our souvenirs. "Bakit tabingi?" Nakanguso niyang sambit. "Ulit." Aniya at tumakbo pabalik sa puwesto niya kanina. "Isang close in at .60 na view, ha? Make sure to capture the sunset with me." Nakangiti niyang pabor. "Is the shot really that bad?" Nakakunot-noo kong tanong habang sinusuri ang shots na kuha ko kanina. I don't see something wrong either. "Maganda ka pa rin naman."

He chuckled. “Come on, baby. Smile…” pang-aalu niya. Ayaw ko sanang ngumiti pero kalaunan nangiti ako. “Gandahan mo ang kuha!” kunwaring inis kong sinabi pero nai-excite na. I smiled at his phone. I did lots of poses, some silly and some candid. Inabot kami ng sunset. Tumigil lang ako ng halos lahat ay napwestuhan ko na. Ako na siguro ang may mas maraming picture sa phone niya ngayon.