Sunset Caption Instagram Novels & Stories

It was a picture of my back, my hair is in it's messy ponytail and nakatingala ako sa taas which is andun yung fireworks displays. He put a caption “An epitome of beauty.”

Habang patuloy silang nag-eenjoy sa beach, unti-unting lumulubog ang araw, at nagiging pastel ang kulay ng langit. Napansin ni Calestine ang reflection ng araw sa water, kaya’t huminto siya sandali at tumitig sa horizon. “Ang ganda ng sunset…” bulong niya, halatang namamangha. “Yeah… pero mas maganda yung kasama ko,” sagot ni Adrian, sabay yakap sa balikat niya mula sa likod. Pinahinga niya ang baba ni Calestine sa balikat niya para makita ang view.

Halos araw-araw High-end ang bukambibig lalo na si Stell. Unang refresh ko palang sa inst-gram ko, bumungad kaagad sa akin ang post ni Stell na nature tapos si haring araw ang bida. Naglagay pa siya ng caption na 'it's a great day, I hope you have a great day,' na inani nang mga reacts ng nitezens. Nag one hour na ang post at dinumog na ito ng mga comments sa comment section kung saan ba raw iyon na lugar.

May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest. Natatawa na lang ako sa aking naiisip 'cause how could I even think positive things knowing that my life is a mess? Maya-maya lang, I saw a guy na umupo unahan ko. He is wearing the same uniform as mine. Hindi ko masyadong kita ang mukha dahil naka-cap ito at nakatalikod sa akin at medyo may kalayuan din. Binaling ko na lang ang atensyon sa araw na papalubog na. Agad ko n

Hindi maiwasan ni Sunset na matawa nang mapansin na lalong namula ang mukha ng dalaga sa pagkainis. “Para siyang linta, napakagaling kumapit. Bagay sa kanya ang pangalan niyang Eveth. Ka-rhyme ng kabet!” Ang pinipigilang pagngisi ni Sunset ay tuluyan ng na ring sumilay nang hindi nakatingin dito. Nang mag-angat siya ng tingin, ganoon na lamang ang pagiging blangko ng kanyang ekspresyon.

“Your eyes are blinded with your worries. The sunset is so beautiful, yet you can’t see it.” Sinundan ko ng tingin ang tinuro niyang sunset at tama nga siya. The sunset looks so beautiful but… I don’t find it captivating at all. Maybe… maybe I’m just really blinded. Blinded by my worries and now I can't see beauty in anything I looked at. Not at all

Nakikita namin na malapit na magsunset dahil unti-unti ng nagiging kulay kahel ang langit. Naalala ko noong pumunta kami ng lola ko sa dagat para tumingin din ng sunset. My grandmother is a fan of sunset. She always look at the sky with the sparkle in her eyes. Tuwing sunset ay sya ang naaalala ko, we always watch sunset together, and those memories is like a gold to me. I always treasure it and forever will be. Parang pag kasama kaming dalawang nanonood ng sunset ay parang nawawala lahat ang sakit na nararamdaman ko. Parang sa sandaling iyon ay puno ng kasiyahan ang aking puso.

Sa litrato, lalong namukod-tangi ang matalim na profile ni Shawn sa ilalim ng araw. Ang mapupula niyang labi ay dumikit sa kaniya, sa likuran ang kumikislap na dagat at mga tumatalong dolphin—sobrang romantic. Binuksan niya ang social media app, mabilis na naglagay ng caption, at pinindot ang send. Sa tabing-dagat, magkatabing nakaupo sina Clifford at Sunshine sa ilalim ng payong. Ang mga kasamahan nila ay tapos nang magswimming at nagpapahinga na sa buhanginan.

Kita roon ang kalmadong karagatan na kakulay ng langit sa pagka-asul. “Sa lugar na ito maganda ang sunset, habang sa kabila naman ang sunrise.” Naramdaman niya ang paghawak nito sa kamay niya. “Sinadya kong ipalagay ito dahil hindi natin alam kung ano ba ang gusto ng mga guest; kung mas maganda ba sa kanila ang sunset or sunrise.” Tumango siya. “I think, this is a perfect scenery.” Lumapit ito sa kaniya na titig na titig bago siya niyakap.

Na sa paligid lang sila Yuri at Cindy. At exact four, we are having our snacks in one of the floating cottages. Dito namin hihintayin ang sunset. And to be honest, I'm very excited about that. Dala ko pa nga ang niregalo sa 'kin ng pinsan kong si Dustin na DSLR Camera. I will surely take photos of the sunset. The one I've been waiting for. “Uuwi na tayo sa susunod na araw, 'di ba?” I asked, trying to lift a conversation.