Support From Family Quotes Novels & Stories

Naiinis na sabi ni Laura, “Thomas, parang tiwala ka sa sarili mong lakas? Mangyaring maging malinaw na ang ngayon ay iba sa nakaraan. Wala kang suporta ng pamilya Gomez, ngunit natanggap namin ang buong tulong ng pamilya Gomez. Ang lakas ng kapwa mo at ako ay sumailalim sa isang nakayayanig na pagbabago. Mamamatay ka nang malungkot kung titingnan mo ang mga bagay gamit ang lumang mga mata." Walang pakialam na sinabi ni Thomas, “Sa tingin mo ba magagawa mo ang lahat ng gusto mo sa suporta ng Gomez Family? Hindi mo ba alam na nahulog ka sa bibig ng tigre? Ang pamilya Gomez ay hindi talaga mapagkakatiwalaan."

"Ninong Chester, salamat sa lahat ng pag-unawa. Hindi ko alam kung paano ko nalampasan ang lahat ng pagsubok kung wala ka. Mahal kita, at hinding-hindi ko ipagpapalit ang buhay ko sa iyo at sa ating pamilya." Habang binibigkas namin ang mga pangako, ang mga mata ng mga kaibigan at pamilya namin ay puno ng emosyon, at sa bawat saglit, naramdaman ko ang tunay na pagmamahal at suporta mula sa kanila.

Iyon ang motto nila ni Arjo sa buhay—ang tulungan ang pamilya nila. "Anak, magkaka-asawa ka na. Hindi mo kami maaaring problemahin nalang palagi." Bumuntong-hininga siya. "Ilang beses ko bang sasabihin na hindi kayo problema sa akin? Sa amin ni Arjo. Pamilya tayo kaya dapat lang na magtulungan tayo." Aniya pa rito. Hindi niya tuloy alam kung ano ang uunahin.

At pinagdiinan pa talaga ang family. I can't help but scoff from what I heard. Sana nagpakita din siya ng CARE nung time na kami naman talagang kapamilya niya ang nangailangan ng tulong. Nung time kasi na lugmok ang company ng pamilya namin sa utang ay lumapit kami sa kanya pero wala lang siyang pakialam. Up until now, I can still remember what she said nung lapitan ko siya para hingan ng ulong ng tulong...

Tulad nga ng sabi ko wala ng maiiwan sa akin kung pati siya mawala na rin sa akin. “Hindi naman kasi pwedeng basta-basta na lang bitawan ang tita ko. She’s my only family that I have hangga’t kaya ko pa I’ll support her meds dahil kung hindi niya na kaya edi sabay na lang kami susuko,” biro ko sa kanila na ikina-ismid lang nila. “Ewan ko sa ’yo. Seryoso kami rito eh,” sabi ni Mishcka.

"Alam ko, Sky. Ang pamilya ko—at ikaw—ang pinakaimportante sa lahat. Salamat na hindi kami pinabayaan ng mga kaibigan mong ito." Minsan, natutunan ko na ang buhay ay hindi palaging simple. Hindi lahat ng kwento ay may happy ending, at hindi lahat ng bagay ay ayon sa plano. Pero sa bawat hakbang na tinatahak namin, sa bawat laban na nilalabanan namin, natutunan kong ang mga tunay na kayamanan sa buhay ay ang mga taong handang magsakripisyo at magbigay ng walang kapantay na suporta.

At pinagdiinan pa talaga ang family. I can't help but scoff from what I heard. Sana nagpakita din siya ng CARE nung time na kami naman talagang kapamilya niya ang nangailangan ng tulong. Nung time kasi na lugmok ang company ng pamilya namin sa utang ay lumapit kami sa kanya pero wala lang siyang pakialam. Up until now, I can still remember what she said nung lapitan ko siya para hingan ng ulong ng tulong...

Napangiti naman ako at tumango, "I get it. Hindi ko ma-imagine na ganun din pala eksena niyo." "Ciara, lahat tayo ay busy. Pamilya natin ay busy sa trabaho para may pang-suporta. Well, sa parents mo naman, busy sila para sa'yo. Ngayon namang may new problem kayo, kausapin mo sila and hear your dad's side. You don't know what he has been through."

"You will provide my needs and all my wants, including the support for my family." Nanlaki ang mga mata ko. "H-Hoy! Hindi ko naman sinabi ito, ahh!" "Proceed to the next," sabi niya at hindi pinansin ang sinabi ko. "I will not let you work. Kaya ibligasyon ko na rin ang oagbibigay ng suporta sa pamilya mo, pag-aaral ng mga kapatid mo, at papatayuan ko rin sila ng bahay."

sabi ni Michael. 'Gusto mo bang samahan kita?' 'Oo. Kung tutuusin, ikaw ay anak ng mayor at dapat mong suportahan ang iyong pamilya sa kanilang pagsisikap," sabi ni Michael. "Ang parehong pamilya na hindi sumuporta sa aming magkapatid?" Galit na tanong ni Rasheedah. "It was your father who sponsored you through school and university. How else do you define support?"tanong ni Michael.