Novel & Cerita Support From Family Quotes

“You never failed to give me surprises and happiness. Sasabog na yata ang dibdib ko sa matinding kasiyahan.” “Ang totoo’y natatakot ako, Jayzee. I don’t kow anything about being a good wife, let alone being a good mother. Baka ma-disappoint ko kayong pareho,” may pag-aalalang wika nito. “Don’t be scared,” hinalikan niya ito sa noo habang yakap pa rin ito. “Nandiyan din ang pamilya natin para suportahan tayo. And I will always be here for you and our child.”

"I vow to be your rock when you feel like the world’s too much. To be your safe space when you need to cry over something as simple as melted ice cream. To build a home with you na puno ng tawa, kalat, at pagmamahalan." Natawa ang ilang bisita. Mom wiped her tears. "Let’s explore the world, one memory at a time. **Let’s raise a family na puno ng lambing, kulit, at mango float sa ref." "I’ll hold your hand through everything—the joys, the struggles, even ‘pag kinain mo lahat ng fries ko. I’ll cheer for you, support you, and love you more each day."

"Hindi ko rin magagawa ito kung wala ka, Auntie. Kung wala ang suporta mo, baka hindi ko kinaya." Aunt Lydia squeezed my hand tightly. "Laging tandaan, anak, pamilya tayo. Kahit anong mangyari, nandito lang ako para sa’yo at kay Mateo." Aunt Lydia smiled softly, her eyes shining with affection. "Alam mo, Amalia, kahit hindi malaki ang buhay natin, puno naman ng pagmamahal. Iyon ang pinaka-importante."

of course never. Wala akong dapat paniwalaan sa mga sinabi nya..i know my family..alam kong mabuti ang pamilyang meron ako..marami kaming natutulungan..we help in charity since my elementary days..palagi akong sinasama ng parent ko tuwing dumadalaw kami don.. Napaupo ako sa malaking kama..napa pikit pa ako ng makita ang damit kong pinunit nya kanina lang..argg..

Feeling ko nga ito pa ang lucky charm ko kaya maganda ang naging takbo nito. With my family’s support, naging madali ang lahat sa akin. Hindi nila ako iniwan hanggang makapanganak ako. Yun nga lang may times na iniisip ko sa sana si Marcus ang kasama ko but wala naman akong magawa dahil ito naman ang ginusto ko. Ang kambal ang naging lakas at inspirasyon naming lahat. They are loved by the people around them kaya napaka swerte nila.

Naiwan kami ni Itay sa pasilyo at doon ay madamdaming nag usap. “Itay, ano ka po ba? Kahit kailan ay hindi kayo naging pabigat sa akin. Nagpapa salamat po ako sa suporta na ibinibigay nyo sa akin na pamilya ko. Alam nyo po ba na sa tuwing pinang hihinaan ako ng loob doon sa Maynila ay iisipin ko lamang kayo? Kayo po ang nagbibigay lakas sa akin para lumaban sa lugar kung saan hindi naman ako sanay. Natutunan ko ang mamuhay doon dala dala ang suporta at lakas ng loob na pabaon nyo po sa akin at napaka-laking bagay nun! Kaya wag na wag nyo po iisipin na wala kayong naitutulong sa akin. Bibihira ang isang ama na katulad nyo... Yung hindi kami iiwan kahit na salat tayo sa karangyaan. Mahal na ma

Pumalakpak ang mga audience at lahat sila, mukhang nagustuhan naman ang sagot ko sa tanong ng host. “Mabuti tinanggap ito ng pamilya mo Ms. Maegan?” tanong niya ulit sa akin at napangiti na lang ako “Oo naman! My Mom and my Dad are very supportive sa aming magkakapatid. Never nila kaming diniktahan kung anong landas ang tatahakin namin. Basta nandyan lang sila para suportahan kami sa lahat ng gusto naming gawin sa buhay!” sagot ko ulit sa kanya

"Okay lang po, pakisabi po kina Ate at Manong, maraming salamat." "Sige, Anak, tatawag na lang ako ulit. Pupunta muna ako ng tindahan, tanghali na." "Sige po, ingat po kayo." Ibinaba niya ang cellphone at nagpahid ng mga luha. Maswerte siya sa pagkakaroon ng supportive na pamilya. Malaking bagay ang moral support na binibigay ng mga ito bukod sa financial na tulong.

“My parents aren’t coming, pero I can already imagine Tita Juna trying to dissect every piece of this story. At si Rachel? Alam ko na ‘yun, parang hindi kumpleto ang gabi nang walang matatalim na tingin.” “Basta,” putol ni Mama, “kahit ano pang sabihin, kahit ano pang tanong ang ibato sa inyo, ang pamilya natin ay pamilya pa rin. Kaya niyong lampasan ‘to nang magkasama. At kami ng papa mo, susuporta para sa inyo.”

Walang pagtutol ni walang pag-aatubili sa aking tinig. Tumango ang board isa-isa. Makikita mo sa mga mata nila ang supporta para saakin. Napaka swerte ko marahil ay hindi lamang ako naka tagpo ng mga kaibigan pati ng pamilya. Iba iba man ang status namin sa buhay ay masasabi kung itinuring nila ako bilang parti ng kanilang pamilya.