Survive As A Hero Wife นิยาย & เรื่องราว

Her back turned to me, hair loose and falling down her back just like I remembered. I couldn’t move. Couldn’t speak. Could barely fucking breathe. “Wife…” I whispered, my voice a mess of disbelief and hope and fear. I stepped forward, chest aching with everything I’d buried just to survive. But then— Gunshot. I didn’t even blink. I dove to the side, instincts taking over. My gun was already in my hand as I twisted to look at her. To protect her. To get her out of there. But when she turned around, everything inside me went still.

And I promised and engraved in my heart that death is the only key for my vengeance. "You're awake already. I prepared you some breakfast," nakangiting wika ng aking asawa sa 'kin. I don't know what to react. Someone called me last night that my wife is not my real wife. Someone warned me that my real wife is dead and this girl beside me is just impersonating my real wife. I raised my eyebrow then smiled at her. "Why don't you eat this breakfast, first, Hon? I asked her. Trying to psywar her. Well, wala namang mawawala kung maniniwala ako sa taong pinagkakatiwalaan ko. I also don't regret anything, specially when she gave me Artemis. My daughter.

“You don’t know what you’re saying.” “Maybe not,” she conceded, voice steadying, fire kindling. “But I know this—” She straightened, chin lifting defiantly. “If I’m your wife… if I carry your name… I don’t cower while you bleed.” The room froze. Carlo stared—long, probing, dissecting her soul. Not the trembling girl he'd claimed. Not the coerced bride. Something forged in his fire: resilient, unyielding. “...You’ll get hurt,” he warned, low thunder.

Agad namang humarap siya sa nag salita. "Hi." Bati nito. "And this is my wife Yasmin." Turo nito sa babaeng kasama. " And im Blake her handsome husband." Pagpapakilala nito na kinangiti niya. Tumingin siya sa babaeng maganda. "Hey." Magiliw na bati niya pabalik sa kausap.

Sinong magsasabi na kayang kaya siyang i-under ng mga 'to? Nagmiryenda kami sa pool kagaya ng plano. Marami kaming napag-usapan tungkol sa mga buhay namin. Nagulat ako sa mga rebelasyon ng kambal— na naging magkaaway sila noon dahil sa iisang lalaki, si Hero. At kung paano nagbago ang lahat ng ma-inlove si Hyrie kay Seff na ngayon ay asawa na niya.

“Don’t lose hope, Hija.” Hope. Kakapitan niya iyon. Ayaw niyang maging dagdag-pabigat sa asawa niya. It was a conscious choice to trust him. It’s the only thing she could do, for now. Kailangan siya ng asawa niya. Inubos niya ang pagkaing inihanda ni Mommy Audrey. Hindi siya iniwanan ng biyenan hanggang hindi siya natapos. Bumaba siya pagkatapos.

Sinubukan niya itong pahirapan, hindi kinilala bilang asawa niya, pero sa kabila ng lahat ng iyon, nanatili si Ariella sa buhay niya. Sa ikalawang taon, unti-unti niyang nakita kung anong klaseng babae si Ariella. Kahit na siya ang lahat na gumagawa sa loob ng kanilang bahay, naglilinis, nagluluto, tagalaba, tagapamalengke at kung ano-ano pa, tahimik lang niyang ginagawa ang lahat ng iyon. Wala siyang narinig na reklamo mula sa kanya, lahat ay tinanggap niya. May mga pagkakataon rin na kapag pagod na pagod siya sa trabaho, palaging nasa harapan niya si Ariella para pagsilbihan siya. Tumutulong siya kahit na hi di niya hinihingi lalo na sa mga proyekto na ginawa niya.

Hindi niya maiwasan na mailing habang pinunasan muli ang kanyang mga luha. “Mali ka, dahil hindi na ako ang kailangan niya.” Sagot niya habang mapait na ngumiti. “Kung sobra ka nang nasasaktan, bakit hindi mo nalang siya iwan?” Wika ni Ellie, habang napatingin sa kanya ang asawa niyang si Johnson. “Ikaw talaga Wife, imbis na turuan mong lumaban ang pinsan mo, tinuturuan mo pang iwan ang asawa niya.” Iling na wika nito, habang masama itong tiningnan ni Ellie.

Hindi nila inaasahan na maiiwasan ni Lily ang mapahiya sa madla lalo na sa mga high profile people na dumalo sa kasal. Imbis na mapahiya si Lily ay mas lalong napahanga ang lahat. "That bitch! May araw ka din sa'min." Bulong ni Marina sa kaniyang sarili habang matalim na nakatingin kay Lily na para bang pinapatay na niya ito sa paraan ng kaniyang tingin.

I can't clearly see her face but one thing is for sure, that girl is my fucking wife. I smiled at her and nodded my head. Agent Violet, let's finish this mission and I'm sorry if your departure got delayed. I promised, we'll finish this together and you can now finally leave the agency and live with me.