Tagalog Declamation Piece Novels & Stories

May sumunod namang text galing rito. Still don't want to talk? Maybe the spell hasn't subsided yet. Napabuga siya ng hangin. He was apologizing earlier and then now he has the guts to talk about the kiss! Kapal talaga ng mukha. Mabilis ang mga daliri niyang tumipa ng mensahe para rito. Stop babbling too much! I'm not a princess to be cast under a spell, you narcissistic pig!

Napaatras siya kasabay ng pagtalikod. "Aalis na ako estranghero, sa muli nating pagkikita malalaman ko rin kung sino at ano ka talaga!"bigla niyang deklara, kasunod niyon ang bigla niyang pagtakbo papuntang dilim. Kaya upang agad itong naglaho.

tawag ko sa kaniya at hinabol siya. Napalingon siya at hinanap ako sa gitna ng maraming tao. Ngumiti siya sa akin sabay kaway ng kamay. "May exam pa rin ba?" tanong ko nang makalapit ako sa kaniya. "Oral recitation lang, kaya nagbabasa-basa ako." Sinabayan niya akong maglakad. "Baka naman bulungan niyo 'ko mamaya," ani ko.

NATAPOS na ang deklarasyon ay nanroon pa din sa loob nang hall ang mag ama. "I still remember when your grandfather first brought me here. I'm very nervous." Pagak itong natawa dahil sa naalala. "But here, I became steadfast and became more and more courageous. here I found out all the problems of the world. At ngayon ikaw naman ang makaka tuklas nang iba pa. Maging matatag ka anak at h"wag susuko. H'wag kang maging makasarili at gawin mong tumulong sa iba lalo na sa mga nangangailangan. Naintindihan mo ba, anak?” at marahang tinapik ang balikat ng anak

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

Chapter 20.2: Ang Nakaraan Ng Prinsepe Written By: Cristina de Leon "Wayne, hindi ka pa ba nagugutom? May dala ako para sa 'yo." Lumapit na siya kay Wayne at para pa itong nakakita ng multo sa gulat nang makita siya kaya naman natawa siya. "Naging masyado ka na yatang magugulatin? Bakit? Nahihiya ka ba na nakita kita na naglalaba rito?" pagbibiro niya.

Sagot nila na ikina-tango ko. "Gusto ko na pagkatapos ng dalawang buwan, ipapakita niyo sa lahat ang kinalabasan ng pagod ninyo. I want you all to make them see the outcome of your efforts, sweats, sleepless nights, and body aches to them. That after the all of it, ito na ako ngayon. I'm strong enough to rank up. To be a Noble, to be an Elite. At kung papalarin, Conqueror. We, Tyros, are not weaklings. The seed inside of us are just sprouting. And soon enough, with our sweats, it will bloom. Now, ARE YOU READY!?" "SIR, YES SIR!"

Ano naman kaya ang pumasok sa isip ni Ma'am para maging gano'n? Ilang sandali pa, naglabas si Ma'am ng mga papel. "Heto guys ang Tagalog version ng Romeo and Juliet. Mangongolekta ng seven pesos 'yung class secretary and treasurer ninyo para dito. Then, after kong ma-distribute sa inyo, bibigyan ko kayo ng 30 minutes para basahin 'to," pahayag niya pa.

Yung isa ang sabi tatawagan na lang ako Ngumisi siya sa akin, agad kong napansin ang malagkit niyang tingin sa akin. "Mag-aaply po sana ako ng trabaho. Kahit ano lang po. Kung meron pong vacant" "Sit down" Hindi ako kumportable sa mga ngiti at paraan ng pagtitig niya sa akin. Naupo naman ako, tumikhim at kinalma ang sarili. "Hmm.. 22 years old. Batang-bata!"

========================== Ilang oras ang lumipas. Isa-isa nang nag-iiwanan ang mga tao sa pub. Si Jun, ang choreographer nila, ay umalis na, pati na rin ang iba pang mga mananayaw. Ang dalawa pa niyang kasamahan ay umuwi na rin...