Tagalog Declamation Piece Novels & Stories

Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako. -END- (ito na po ang wakas. ongoing ang nakalagay dahil may ilang chapters na kailangan ko pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.) Ang story po ni Gieselle ay published as book (libro) at hindi po pwedeng i-post dito. May ilang piraso pa po ng libro at sa mga gustong bumili ay mag-PM lang sa love stories of all time sa epbi. thank u.

Bumaba ang panga ni Declan at naging kakila-kilabot ang kanyang mukha. Ang bawat isa sa siyam na bungo na ito ay bungo ng isang Top Level Senior Grandmaster. Gumamit ng trick si Declan para maakit Pagkatapos ay sinamantala nila ang pagkakataong ito at sinamantala ang kapangyarihan ng mga taong ito. Sa madaling salita, ang mga buto ng mga ito Ang mga Top Level Senior Grandmaster ay kasing tigas ng bala, ngunit sa sandaling ito, walang pinsala na nagawa Sa totoo lang, si James naman. "James, paano kung tumigil kami sa pag-aaway ngayon at hindi na kita guguluhin pa sa hinaharap?"

Simple lang ang naging daloy—isang maikling dasal, pambungad na salita mula kay Rajah, at ang mensahe ni Nanay Elena. Nang tumayo si Nanay Elena sa harap ng maliit na podium, nakita ko ang bahagyang panginginig ng kanyang mga kamay habang hawak ang mic. “Para sa aming mga manghahabi, ang center na ito ay hindi lang gusali. Ito ay pagkilala sa aming sining na akala namin ay unti-unti nang mamamatay,” sabi ni Nanay Elena. Lumingon siya sa akin at kay Rajah. “Salamat sa inyong dalawa dahil binigyan niyo kami ng puwang sa pangarap niyo.”

"Ano? Bakit hindi ka makakibo? Totoo ang sinabi ko, hindi ba? Hindi ka marunong magpahalaga, Yna. Wala kang alam sa bagay na may kinalaman sa pagpapahalaga!" Ang mga salita ni Liam ay tila ang lalim ng pinaghuhugutan. "You're talking as if you knew every inch of me, Liam. Wala ka naman alam sa pagkatao ko. So, better watch your words." Tumawa ng pagak si Liam. "Ofcourse, kilala kita! You are Adalina Alvarez, the mighty Adalina Alvarez. Noon." Pinagdiinan pa nito ang huling sinabi. "But look at you now? Saan ka dinala ng pagiging mataas mo? Paano kung sabihin ko sa'yo na kahit buhay mo ay hindi matutumbasan ang halagang mayroon ang batong 'yan, huh?"

tanong ni Declan kaya napakurap naman ang dalaga “K-kalahating milyon…” ani Camilla at napainom nga siya ng tubig dahil parang bumara ang ang salitang yun sa lalamunan niya “For what?” tanong ulit ni Declan pero hindi na ito sinagot ng dalaga

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Lumapit sya kay Lucent na pinapagaling ni Dhirma. Ako na ,Dhirma umalis si Dhirma sa gilid ni Lucent. Kitang kita ang pagkalat ng lason na si Frea mismo ang gumawa. Pagpasensyahan mo na ako ,Lucent wika nito habang nilalapat ang mga palad sa braso ni Lucent Ngumiti lang sya sa kapatid. Napaklingon ako sa paligid, tila walang nangyari dito. Nanumbalik ang kagandahan ng katimugan.

Literal na idiniposito lamang siya roon upang gawing estatuwa. These bunch of women were all fake. Amanda never had a chance to introduce herself to them. Saka lamang siya hinayaan ang mga itong magpakilala pagkatapos nang isang mahabang kainan. Yet, she crossed her arms in annoyance, and she was not stupid. Hinila siya ng mga ito sa lamesa na iyon out of all other woman, ibig sabihin, these gals already know her.

Pagpapaliwanag ng abogado. "Please explain. Hindi ko maintindihan kung paano po kayo nagkamali," unang naka-move on si Paloma mula sa pagkagulat. "Iyong last will na binasa ko ay ang first draft ni Greg. Ginawa niya iyon noong araw bago siya nagpakasal ulit. Hindi iyon ang kanyang official na last will and testament. In fact, dala ko ngayon ang original na papeles.” At saka niya kinuha mula sa kanyang attache case ang sinabi niyang papeles.

Bumigat ang paghinga ko at hindi na inintindi pa kung umiiyak man ako ngayon sa harapan niya. For all I know, was the pain his words caused me, he caused me. "M-master I-I'm sorry...hindi ko po talaga sinasadya, hi-hindi ko alam k-kung paano...pasensya na po, h-hindi ko sinasadya...hindi ko sinasadya...wag mo 'kong paalisin, hindi ko kayang umalis, patawarin mo 'ko...hindi ko na uulitin, wa-wag mo lang akong paalisin, I'll be good, I won't make you mad again....please....just please don't make me leave." I begged, crying and on bended knee. Hindi ko na alam ang sasabihin ko hindi ko na alam kung saan lilingon, nangangatal ang mga labi ko at sunod sunod na bumuhos ang mga luha.