Novel & Cerita Tagalog Love Story

tipid na sagot ko. Tiningnan niya muna ako bago sinimulan na paandarin ang sasakyan. "We stick to the truth kapag tinanong tayo ng tungkol sa kasal natin. Well, all the truth, except sa lasing tayo nang gawin ang bagay na iyon. Ang istorya ay nagkita tayo sa tabing dagat kagaya ng totoo na nangyari. Then it was love at first sight, a magical moment that prompted us to marry there and then. Ako na ang bahala na magpaliwanag sa iba pa. Ang kailangan mo lang gawin ay umarte ng tama at naaayon. Kailangan na maipakita natin sa kanila na mahal na mahal natin ang isa't-isa. Nakuha mo ba?"

Masaya ang pagsasama namin noon. Mahal ko siya at mahal niya ako. Nanghihinayang lang ako na wala ako nu'ng mga panahon na naabot niya na ang pinapangarap niya at 'yun ay ang maging isang ganap na abogado. We shared our dreams together, we were in each other's future. You know, like other couples na parang siguradong-sigurado na sa bawat isa. 'Yung tipong kasama na sila sa mga plano niyo for the future. But, like other love story... our story ends up like this. Natupad niya ang pangarap niya, pero ako hindi... and to be obvious, we made our future in parted ways which I have to considered a good thing.

Nakangusong tiningnan niya ang mama niya, gusto niya kasing sabihin na may nakilala siyang gwapong lalaki kanina na kasing gwapo niya kaso nag-aalangan siya dahil baka magalit ito at malaman kung saan pa nanggaling ang mga galos niya sa tuhod at siko. "Sinabi ko na sayong bilisan mo d'yand kumain para magamot na natin niyang sugat mo. At tatanungin kita ulit. Saan mo nakuha ang sugat na 'yan?"

"Tapos na kasi ang birthday ko noong magkakilala tayo kaya hindi mo alam. Sa October 3 kaya lang ay nasa Singapore ako noon. Pag-uwi ko na lang. Okay lang ba?" "Sure! Sure! Mahihindian ba naman kita?! Basta huwag mong kalimutan ang pasalubong ko!" natatawang wika ko. "Oo na! Hindi mo ako matatanggihan dahil guwapo ako!" "Saan banda?! Sa talampakan?" pambabara ko sa kaniya. "Sa lahat!" "Yabang!" Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin.

'Til I met you I never knew what love was 'Til I met you This feeling seems to grow more every day I love you more each day Bata pa lang ay magkakakilala na kami ni Abby, magbestfriends na ang turingan namin at kapag magkasama kami nararamdaman ko yung pagiging komportable at naipapakita ko ang tunay na ako na walang paghuhusga. Hanggang sa nagalit ako sa kaniya dahil sa ginawa niya. Makailang beses ko siyang sinaktan at nang nawala siya ay doon ko na-realize matagal ko na palang nahanap ang pagmamahal at buhay ko---lahat yun ay nasa kay Abby na. I believe you

wika ni Ate Xash lagkatapos ay inutusna ko siya na tawagan sila Yacob. LINGGO ang lumipas ay hindi pa rin nagigising ang asawa ko. Halos araw-araw nagsusulat ako sa notebook ng mga kwento na nangyari sa buhay ko upang kaag nagising siya ay maaari kong ipabasa sa 'kanya ang mga 'yon. "I love you, love," turan ko pagkatapos ay akmang hahalikan sana siya sa 'kanyang noo kaso bigla kong nakita ang daliri nito na gumagalaw.

seryosong turan ko "Ang tanong may babalikan kapa ba? It's been a year Chan at paniguradong galit siya sa'yo." "I know he loves me at alam kung tatanggapin niya ulit ako pag nalaman ang paliwanag ko." siguradong saad ko Alam kung mahal ako ni Killian at gagawin ko ang lahat para mapatawad niya ako at makabalik sa buhay niya. I love him so much at hindi ako makakapayag na mawala siya ng tuluyan sa akin. "I hope so, sana lang hindi ka umuwing luhaan. Knowing Killian iba pag magalit 'yon ikaw na rin ang nagsabi."

“Magkaibigan ang tatay ko at biyenan ko, Solaina. At iyon ang dahilan kung bakit bata pa lang kami ay magkakilala na kami ng tatay ni Valeria. Noong high school, madalas bumaba ang mga grade ko, at dahil doon, pinadala ako sa extra tutoring. Ang tatay ni Valeria ang tutor ko. Naku… halos araw-araw akong napapagalitan. Manipis ang pasensya niya. Dahil sa patuloy na pagsigaw ni Victor sa bawat tutoring session, nagdasal pa ako, Solaina. Sabi ko, ‘Diyos ko, sana hindi siya ang soulmate ko.’ Iyan ang dasal ko sa tuwing nakikita ko ang mukha ng tatay ni Valeria habang nagtu-tutoring. Nang mag-college siya at humiwalay sa akin, gumaan ang pakiramdam ko. Tila sinagot ng Maykapal ang mga dasal ko. A

"Mukhang seryoso talaga kayo sa pagdodokumento ng kwento namin, ha?" "Syempre, Lolo!" sagot ni Eralyn na parang director sa isang pelikula. "Para pag tanda namin, may proof kami ng love story n’yo!" "At para rin may ebidensya na may forever!" dagdag ni Jace na nakangiti. Napatawa ako at tumingin kay Heart. "Ano, Mahal? Ready ka na bang muling balikan ang ating love story?" Ngumiti siya at hinawakan ang kamay ko. "Para sa mga apo natin? Siyempre naman."

“Huh? Wala. Curious lang naman ako. Eh, siyempre sa club maraming gumagawa nun eh, kahit saan.” “Hmm, huwag mo na ‘yang isipin. Ang mabuti pa kumain ka na tapos matulog ulit.” “Better, salamat besh. Alam mo ang swerte ko dahil nakilala kita. Ikaw lang ‘yong taong nakilala ko, maganda na may mabuting puso pa. Mami-miss ko ito kapag natuloy kana sa America.” “Aalis ako kapag stable ka na. Gusto kitang isama roon pero ayaw mo eh.”