Tagpuan Rizal Novels & Stories

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.

sabi niya, may girlfriend siya? "tanga! wala kang girlfriend, fling nga wala ka yon pa kaya" sabi ni Russel. "Wag kami tol." sabi naman ni Jayden. mga loko! una kaming pumunta sa may old building na kung saan ang dating kulungan na pinagkulungan ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose Rizal. "Ang ganda" sabi ni Mika. "Imagine, dito kinulong si Rizal" sabi ni Kaithlyn.

Hinawi nya ang buhok mula sa pag kakagulo nito at dinampot ang bag para umalis gaya ng gusto ng kanyang ama. Padabog syang umalis kahit hindi pa kumakain. dahil sa nangyare maaga syang nakarating sa school, Ang Jose Rizal High School. isa ito sa public school sa Pasig city pero one of the biggest high school in the philippine history. Napakalawak nito at may higit 9,000 students ang kasalukuyang nag aaral dito. dito nya napiling mag aral dahil dito may magandang scholarship na handog para sa mga studyanteng may matataas na grado.

"Tara na nga nandoon sina mommy at daddy,” Napunta ang tingin ko sa itinuro ni Scott sa unahan. Hindi ko masyadong makita dahil may mga kausap. “Ang kausap ni dad, siya ang governor ng Rizal. At iyong isa naman na lalaki may-ari ng isang shipping line," bulong ni Scott.

“Papunta rin ako sa cafeteria.” Muli niya na lamang itinuon ang kanyang atensyon sa daanan. Alam niyang hindi niya dapat kuwestiyunin ang sinabi nito sapagkat tanghalian na’t normal na didiretso sa kantina ang mga estudyante. “By the way,” panimula nito, “I’m Raziel. Raziel Hope Campbell.” Tumigil siya sa paglalakad at bumaling ng tingin dito.

Kumunot ang noo ng binata saka tila hindi aprubado sa makalumang estilo ng disenyo. "Maganda 'di ba?" ang luwang ng ngiti ni Jia. "Maganda naman, pero wala na bang iba?" Napatingin si Jia sa kaibigan na tila nakahanap naman ng kakampi. "Ayoko ng bago, mas gusto ko 'to. Alam mo bang posible daw na asawa pa ng isang heneral ang nagsuot nito sa panahon ng ating pambansang bayani na si Gat. Jose Rizal?" nakangiting pagkukwento ni Jia.

tumatango na sabi niya. "Sweet Rizza is my new favorite now," Enjoy reading po!

Nagmamadali niyang agad na hinanap ang paradahan ng mga dyip na bibiyahe papuntang munisipalidad ng Rizal — ang bayang kaniyang kinalakihan. Kamalas-malasan nga lang, hindi na niya kabisado kung nasaan na ang paradahan. "Letse! Ano ba naman ito?" pabulong na napasisi tuloy si Ana sa sarili. "Kung bakit naman kasi sa tagal ko sa Lugana ay nakalimutan kong paminsan-minsan ay bumisita sa Rizal. Heto tuloy, wala akong update. Angdami na palang mga pagbabagong nangyari dito sa Cabanatuan."

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."

Nakatayo sila at kapwa may pinaguusapang seryosong topic. "Pagiisipan ko po muna, balak ko po sanang next year na lang pumunta sa Manila. Tapusin ko lang contract ko rito sa Naga, as a manager. " Isa pa'y mag t-take pa ako ulit ng exam dito, kaya hangga't hindi ako nagiging ganap na CPA, hindi ako aalis. Hindi ko alam kung paano ko ipapakilala si Reze sa kanila. As much as possible, they all shouldn't see just a glimpse of him. At least not now, na hindi pa rin ako ganoong nakakabangon. Malalaman kasi nila na si Ruce ang ama ni Reze dahil kamukhang kamuha nito ang ama noong bata pa lang si Ruce.