Tahimik In English Novels & Stories

Tahimik lang siyang nakasakay sa kabayo, pinakikiramdaman ang hangin. Kung sinabi niya ‘yon, edi maghihintay siya. Hintayin niya ang araw na maayos na ang lahat, na narating na ni Daemon ang tuktok at pwede na nitong bitawan ang lahat. Hintayin niya ring lumakas siya at gumanda pa, para hindi na siya mailalayo. At doon, pwede na silang mamuhay ng tahimik. Kung darating talaga ang araw na ‘yon, baka ‘yon na ang pinakamalaking swerte ng buhay niya.

Why do I feel bad oh how Angelica would feel about me and Xavier? Tahimik niyang kausap sa sarili, mayamaya pa ay tila isang timang na napa singhap kasabay ng panlalaki ng mga mata matapos masagot rin agad ang sariling tanong… “Oh my Gosh… Bumabait na ba ako? No! No way! I don’t wanna be nice, this is the reason why they all kicked me out and there is just no way I am letting them win.”

Tahimik na tinitigan ni Zander si Tessa, ang kanyang mapulang ilong, ang labi nitong kinakagat. Tuluyang ïsïn@g@d ni Zander ang kanyang @l@g@, saka siya nil@b@s@n. Hindi naman napigilan ni Tessa ang kanyang sariling m@p@*ng*l. Sa kabilang linya, nanatiling tahimik si Liam, parang tumigil ang kanyang mundo. Ilang sandali pa ay nakarinig sila ng pagkabasag ng telepono bago naputol ang tawag.

“You think I care about your excuses? Get home now, or I swear you’ll regret it.” Tahimik siya sa kabilang linya, pero alam kong takot na siya. Ganoon naman siya palagi. Sa simula, maglalakas-loob siyang magpaliwanag, pero sa huli, susunod din siya. At tulad ng inaasahan, ilang oras lang, dumating na siya sa villa.

Tahimik siyang napangiti habang pinapanood ang dalawang pamilyang halos magpatayan dahil sa kani-kanilang interes. Kilala niya ang mga ito nang higit kanino man. Mapagkunwari. Sakim. Walang pakialam sa iba basta sarili nilang pangalan ang malinis. Kung siya ang nadatnang nakahiga sa kama kanina, walang dudang pagtutulungan siya ng dalawang pamilyang ito para wasakin. Pero ngayong sariling dugo nila ang nasangkot, bigla silang nagkakanya-kanya.

Tahimik siyang nag-isip. Sa maliit niyang mukha ay kitang-kita ang paglalaban ng kanyang damdamin, ang selos, ang takot na maagaw si Alice, at ang lihim na pag-asang baka… kung mangyari iyon… hindi na siya mawawalan ng isang ina. At sa unang pagkakataon, hindi na niya alam kung alin ang dapat niyang piliin.

Tahimik naman siyang nakamasid rito. "Sino iyon, Tay?" hindi siya nakatiis magtanong matapos nitong makipag usap. Umiling lang ito at tumayo. "Aalis muna ako!" "Sasamahan nalang kita, Tay!" mabilis siyang napatayo at napasunod rito. "Huwag na! Dito ka lang!" tangi nito. "Wala naman akong ginagawa, kaya samahan ko nalang kayo!" pagpupumilit niya pa. Kinakabahan ka siya. Alam niyang may gumugulo sa ama. Tahimik itong tumango bilang pagpayag.

Tahimik siyang nakatanaw sa maliit na pigura ng babae na unti-unting lumiliit habang papalayo ang sasakyan. Hindi siya nagsalita. Hindi rin nagbago ang ekspresyon niya. Pero pagkatapos ng ilang sandali, bahagya niyang itinaas ang kamay at sumenyas. Dalawang armadong tauhan sa likod niya ang agad na lumapit. “Follow them,” maikli niyang utos. “Protect her.” Tahimik na yumuko ang mga lalaki bago mabilis na umalis. Samantalang si Kai naman ay nanatiling nakatayo naman sa terrace habang unti-unting lumalayo ang sasakyan.

CHAPTER TEN TAHIMIK ang naging byahe namin papunta sa simbahan. Inabala ko ang sarili sa pagtanaw sa magagandang puno na nadadaanan namin, pilit na iwinawaksi sa isip ang pangyayari kanina. He called me baby! Marahas kong ipinilig ang ulo. No, umalis ka sa isipan ko! "Are you okay?" he asked, breaking the silence.

--- --- --- Tahimik. --- --- --- --- "Isa rin siyang biktima." --- --- --- Napayuko ako. --- --- --- Dahil sa dami ng taong nasaktan... --- --- --- Nakalimutan namin na minsan... --- --- --- May mga taong nagsimula rin bilang inosente. --- --- --- --- "Nasaan siya ngayon?" Tanong ko. --- --- --- Walang sumagot. --- --- ---