Novel & Cerita Take Me Back Meaning

And minutes later, narito na ako sa bar and there he is! "BRETH!!!!!!!!!!" Tumakbo naman ako palapit sa kanya at yumakap. "NA-MISS KITA!!!!!!!! OMG!!!! YOU'RE BACK!" "Yes hon, and you're about to break my ear drums if you won't stop on shouting." Nakangiti naman niya akong binaba. Halos buhat niya kasi ako kanina. "Hehe, sorry hon. Na-miss lang kasi kita."

Huminga ako nang malalim bago isinigaw ang gusto kong sabihin. “I WANT TO BACK NOW!” “PLEASE, BRING ME BACK WHERE AM I FROM!” “YOU SEE ME CHANGED, SO PLEASE. LET ME GO NOW!” Napaupo ako sa punong nakahiga at huminga nang malalim. Muling bumalik ang araw kaya nasilaw ako nang tumingin ako sa kalangitan. Napapikit ako bago nahiga sa punong kinauupuan ko. Nakangiting ipinikit ko ang aking mata at hinayaang dalawin ng antok.

Ngumiti naman si Elijah sa kauna-unahang pagkakataon mula ng makabalik ako dito. "Can...we go back to what we were before?" Atubiling tanong niya sa akin. A little fear us uncertainty is in his eyes. Tila huminto naman sa pagproseso ang utak ko. Anong ibig niyang sabihin sa back to what we were before? Is he asking me to have a relationship with him again? But I cannot assume right away. It may hold a different meaning. "Your majesty, your words might mislead me to something inappropriate. Enlighten me please." Nakangiting saad ko sa kanya. My smile almost falter because of the idea in my mind right now. Having a relationship with the king is some-kind of a sin for me.

Isa-isa n'ya itong tiningnan at tinanguan. "He's back!" tanging sambit n'ya sa mga ito na ikinatigil ng lahat. Kinuha n'ya naman ang chance na iyon at mabilis ang mga hakbang na umalis sa harapan ng mga kaibigan. Narinig n'ya pa ang hiyawan ng mga ito dulot ng masayang balita na sinabi n'ya sa mga ito.

Pinipilit kong hindi umiyak pero hindi ko magawa. Pakiramdam ko napaka makasarili ko dahil siya itong tumulong sa akin pero heto at iniwan ko siya. 'Once na sumugod sila tumakbo ka na, don't look back,' 'By the way I'm kael, it means you're going to marry me,' Napapikit ako ng mariin bago punasan ang mga luha ko.

sabi ko na ikinatigil niya. “Shun?” “Answer me! You promised, you take back the life of our child but you didn’t!” diin kong saad habang kumakawala ang luha ko sa mata. “Shun, how can I take it back? This cannot!” “I will not insist.” sagot ko naman at gumuhit ang lungkot sa mukha niya. “I have idea how can I get back what we lost both Shun.” sabi at natahimik din ako.

Nagpatuloy lang ang kwentuhan at tawanan namin habang naglalakad patungo sa kaniyang silid. Minsan ay masaya talagang balikan ang nakaraan dahil sa dami ng mga alaala roon na hindi mo aakalaing nangyari pala. Tila nais ko na lamang magbalik sa nakaraan bago pa mangyari ang lahat ng ito nang sa ganoon ay wala sana akong pinagsisisihan ngayon. Nais kong itama ang mga naging maling desisyon ko.

Seryoso kong sagot sa tanong n’ya. Mas lalo pang lumapad ang ngiti n’ya. “ I can give him back to you, but In return you need to help me. ” “ Kahit ano pa iyan handa akong gawin bumalik lang s’ya sa akin. ” Desperadang pagpayag ko, this time nawala bigla ang tama ng alak sa akin dahil sa sinabi n’ya.

Parang may humampas na malamig na tubig sa aking dibdib, umalingawngaw sa aking pandinig ang salitang " Leave" Napakurap ako. "What?" Bahagya siyang ngumiti. Ngunit hindi iyon umabot sa kanyang mga mata. "I have to go back." Hindi ako nagsalita, nanatili lang akong nakatingin sa kanya. Kapag bumalik na siya sa kanila..ibig sahihin hindi na ako bahagi sa mundong ginagalawan niya. Pero biglang sumikip ang dibdib ko.

CHAPTER 42: The War That Wants Me Back “Hindi pala sila tapos sa’kin… ako ang hinahanap nilang digmaan.” Hindi ako makahinga. Hindi dahil sa nangyari. Kung hindi dahil sa sinabi niya. They want you back. Parang paulit-ulit na umuukit sa utak ko. Parang— hindi ako tao. Kung hindi pag-aari.