Take Me Back Meaning Novels & Stories

P-Pero. "I'm sorry Zenice! But I'll promise to find you no matter what! Pupuntahan kita kung saan ka mang lugar mapadpad so wait for me! I'll be there for you and I'll make sure to take you back!!" Narinig ko ang pagsigaw niya. Hindi ko akalain na gagawin niya 'yon. Pero ano daw?? Hahanapin niya 'ko? Bakit?? T-tsaka... Take me back?

Ang sarap balikan ng mga lugar na 'yun, parang ibinabalik ka rin nila sa nakaraang panahon. Kung may mas excited man ngayon, wala nang iba kundi ako pero hindi ko lang pinapahalata. Totoo, inaamin kong nasasabik na talaga akong makauwi at kung p'wede lang ay sa isang kisap-mata ay nandoon na kami. Sabik na sabik na akong makita ang iba naming mga kamag-anak na nandoon. Sana'y maayos lang sila at sana matuwa sa muli naming pagbabalik.

Pero wala akong mai-react. But when our happy memories came flashing on my head. That's when I start breaking down. I wanted to go back to those times. I suddenly want to beg Him to give me the ability to turn back time. Kahit saglit ko lang na mabalikan 'yung mga panahon na 'yon. Maramdaman ko lang ulit 'yung saya. Kasi kung alam ko lang na matatapos din pala ang lahat ng 'yon, sana nilubos ko na.

"Pero wala na tapos na. Hindi na natin kaya pang ibalik sa dati ang lahat. Madami nang nagbago. Madami nang nasira." "You are years late. The moment you turned your back to me, you lose everything. You lose your chance to me, you lose your chance for my forgiveness." Nakita ko ang panghihina niya, talunan. Inangat niya ang kamay para sana abutin ako pero umiling ako sa kanya. "Ngayon sabihin mo sa akin kung bakit pa kita pakikinggan? Maibabalik mo pa ba lahat ng mga nawala sa akin?"

Parang may humigpit sa dibdib ko at hindi ako makapagsalita dahil sa bigat ng realization na iyon. “Relax,” sabi niya, bahagyang yumuko para magtama ang mga mata namin, at mas lalo kong naramdaman ang presensya niya na parang hindi ako makakatakas kahit isang hakbang. “If I wanted to take you back, you wouldn’t be standing here.” Nanlaki ang mga mata ko at hindi ko alam kung mas nakakatakot ba ang sinabi niya o ang paraan ng pagkakasabi niya.

Gusto ko ang nakukuha kong atensyon sa mga mata niya. “I want you back.”

nangingiting wika pa nito na parang walang nangyari. " I'm sorry but i- i can't do that," malungkot niyang turan. " W-what do you mean?" Muling sumungaw ang luha nito sa mata. " Mas lalo lang tayo mahihirapan pag ipinagpatuloy pa natin 'to, let's accept that we will never go back to the way we were before!" " No! Maibabalik pa natin iyon, mahal natin ang isa't-isa 'di ba, hon? Katulad lang naman 'to ng dati, we can pass through all this!"

Ang pagbabalik ay hindi lang tungkol sa pagharap sa pamilya — kundi pati na rin sa pagharap sa nakaraan na pilit kong kinalimutan. Kinuyom ko ang mga kamay. Kailangan magpakatatag.

Nag-concentrate ako at nang hindi ko alam kung natsambahan ko lang ang mismong center ng target ay tinanggal na niya ang earplug ko. “Okey. You are free to go. Please come back in safety. Ayaw kong may mangyari sa’yo at sa pamilya mo. Gusto kong buo kayong makababalik at gusto ko, pag-usapan natin pagbalik mo ang mga dapat nating gawin.” Tumango ako.

Just because you miss someone doesn’t mean you need them back in your life. Missing is just a part of moving on. Moving on doesn’t mean you forget about things, it just means you have to accept what happened and continue living. Don’t waste your time looking back for what you have lost, move on for life wasn’t meant to be traveled backwards. Hindi mo matatagpuan ang tamang tao kung ipipilit mo ang maling tao na maging tama para sayo.