Taking A Chance On Me 소설 & 이야기

Isa pa ay si Cherry lang ang alam kong malalapitan ko sa opisina, ayokong magkaron ng tampuhan dito. “Ayie!” Halos mabasag ata ang ear drums ko sa lakas ng tili nito. At ayun na nga at naikwento ko na ang mga latest na kaganapan sa amin ni Anton. Pero nangako naman ito na hindi sasabihin kahit kanino. Sana nga... Tawang-tawa ko sa reaksyon ni Cherry dahil para itong nanalo sa lotto sa nadinig.

He was always gloomy, but his presence felt like sunshine that brightened my day. He was never aware of that, of course. That’s why I intend to tell him… for the millionth time now. “I’m serious, Chance,” I called him when he tried to walk away again from my confession. “It’s not just a passing fancy, and I know you may think that I am bratty or a bitch, pero gusto ko lang na maniwala ka sa akin. I mean, if you’re gonna reject me, then give me a proper rejection. Hindi ‘yung hindi ka maniniwala.” I pouted as I faced him.

Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya at nagsalita kaagad ako. "Apology Accepted." Sabi ko. "Really?" Hindi makapaniwalang aniya. Tumango ako. "What else?" Tanong ko ulit. God! Ang sakit na nang paa ko! Andami pa niyang daldal! "Chance." Diretsong sabi niya. Napataas ang kilay ko. Chance? For what? "Chance? For what?" Ako. "Chance Aia. Please. I will do everything Aia." Sabi niya.

Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa. Alam mo kung alam ko lang na last day na nating pagsasama ito sa isa't-isa, sana hindi nalang tayo umuwi, sana nilaan ko nalang ang buong araw ko sayo, sana sinabi ko na sayo ang dapat kong sabihin pero sana, sana, sana nalang yun eh. Ang pag- asa na yun ay wala na. Tama nga yung qoutes na binigay mo sakin. 'Chances won't wait for you forever if you let everything passed by, you'll never find out how how beautiful life can really be. Don't be afraid to try and try cause if you don't risk someth

He hit a good spot. Fuck, I’m always willing to take a risk if it’s about her—by hook or by crook. I can even jump off the cliff to save her without any hesitation. I really want to be with her, fuck, I always want to. All my life—I never felt this kind of eagerness to be with someone, I will never be this patient on taking it slowly if I don’t want to. I have the longer patience with her than any other person in this world.

“Kung hindi lang sana ako nagpumilit na----“ “Mia...” Nahinto ako sa pagsasalita. “Mia, Its no once fault.” Ramdam ko ang kaniyang kamay na humagod sa aking pisngi. Kapwa napako ang tinginan naming sa isat-isa. "I won't take a risk if you're involved. You're always in good hands with me. But if you're the one at stake, I might lose my sanity if something happens to you."

ya. Sa mga ginawa niya noon, sino ba kasi ang hindi matatakot na baka gawin niya ulit yun sa'yo di ba? Pero alam mo ba Josh? Mas natakot ako nung akala ko nawala na talaga ng tuluyan sa akin si Kyle at hindi ko siya nabigyan ng chance. It's scary to give out another chance without an assurance that he won't hurt you ever again but it's scarier being hunted by "what if's" for the rest of your life because you didn't give him a chance. May kanya-kanya tayong choice pag napunta tayo sa sitwasyon na napuntahan ko... Siguro ang iba, hindi na talaga bibigyan ng chance yung taong nakasakit sa kanila kasi ayaw na talaga nilang masaktan pa. But with me, I chose to give Kyle a chance. And I know, no m

"What if it's not about business? What if it’s about your personal life? Are you willing to take a risk? Hoy! Gagi! Bakit parang tunog namemersonal ito? Pati tuloy mga kaklase ko ngayon ay nakatingin na sa akin. "Of course Sir. Willing naman ako mag-take ng risk. Sa buhay kasi, minsan kailangan nating sumugal kahit na alam naman nating walang kasiguraduhan na maipanalo natin ang laban. Ako personally, kaya kong magtake ng risk lalo na sa mga taong gusto at mahal ko." "Even it will hurt you?" Anong hugot nito? “Yes” I answered.

NAHULOG NA ANG MGA mata ni Bethany sa passbook na nasa kanyang kamay. Ilang minuto niya iyong tinitigan. Sa mga sandaling iyon ay hindi siya makapag-decide. Nakaka-tempt nga naman ang offer ng kanyang madrasta. Batid din naman niyang kakayanin niya ang lahat kung maniniwala lang siya sa sariling kakayahan. Ngunit may pag-aalinlangan din naman siya na baka mamaya hindi niya mapanindigan ang sinasabi ng kanyang madrasta magbukas siya ng music center. Paniguradong masasayang lang ang lahat. Pera nila at maging ang pagod niya kapag nangyari iyon. Ngunit ika nga, hindi mo malalaman ang resulta ng isang bagay kung hindi mo naman iyon susubukan. Take risk, kung gusto mong may magbago sa'yo. Kung h

Halos namutla ako sa pagbanggit ng salitang chance, na para bang paulit-ulit ko nang ibinigay pero lagi namang sinayang. “Sinasabi namin na pakinggan mo si Chansen,” mabilis na dagdag ni June. “Kung makita mo na sincere siya, tsaka mo bigyan ng chance. Hindi naman agad-agad. Hindi rin ibig sabihin na kakalimutan mo lahat ng ginawa niya. Pero at least, marinig mo siya. Minsan kasi, ’yon lang ang kailangan para makapag-move forward.”