The Game: Towards Zero Mga Nobela at Kwento

“Pare, sigurado ka ba sa DNA Test na ‘yan? Baka mamaya ay confused ka lang at masyadong delusional. I know that life begins at 40 pero huwag namang OA, Pare. Gumising ka sa katotohanan.” “Harvey, alam mong going straight ang buhay ko. Dumating lang talaga si Victoria.” “What is the game that both of you are playing? Cut it off bago mo siya masaktan at bago ka masaktan. Parang drug lang ang pag-ibig, Pare. Kapag high na high ka na sa pag-ibig, saka ka magigising sa katotohanan na ikaw lang pala ang nagmamahal at siya…wala ni katiting na pagtingin sa iyo.”

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Sabi niya pa saka sinadyang dilaan ang mga labi, kita niyang muling napa lunok si Blaze. “Seduction is never a game Dionne.” “Oh? You think so? Because I thought that is what you were trying to do earlier.” Sagot naman ni Dionne saka mataman tinitigan nag binata. “See that? Don’t you dare play with me Blaze, because I tell you… You have no match against me.” Mayabang na sabi ni Dionne saka ngumiti. “No match? Really?” “Yes, wanna bet?” Hamon niya pa sa binata na halatang tila ayaw pa ring mag patalo.

Umalis na ako sa pagkasandal at nagsimula ng tunguhin ang pinto-an. "Vi---" "Wala namang mangyayare kung dadalhin dito ang babae kung buhay man iyan. Zero always be on top, not you, nor anybody. Why don't you enjoy playing with his game? With that. Matatalo mo siya--- His death game" mahabang lintaya ko bago makalayo sa kwartong iyon. (King's POV)

Muntik ko nang nakalimutang grade ten din pala ang isang ito at syempre narito rin siya. "Hi," ngisi niya agad sa akin nang makita ako mula sa kumpulan ng grupo namin. Tanging malamig na ngiti lamang ang isinukli ko sa kaniya bago nagpatuloy sa pakikinig ng mechanics ng laro. The game is called the shrinking vessel. Simple lang iyon, kunyaring nasa 'sinking ship' kami at ang tanging goal ay mag-stay sa border ng ship o lubid na siyang paliit nang paliit. In short, magmimistulan kaming mga sardinas para lang pagkasyahin ang mga sarili namin sa loob nito. Team work, creativity at kaunting pagiging athletic ang kailangan kumbaga.

"Let them have a time to get to know each other." "Okay," Tumabi ako sa gilid at nagsimulang maglaro ang dalawa. Pinagmamasdan ko silang maigi at hindi ko alam kung tama ba na maglaro sila. Hindi ko alam ang larong ito. Alam ko na billiard pero hindi ko alam ang rules. Nagsimula na sila at si Kobe na ang titira. Napasulyap ako kay Valerio na nasa kabilang pwesto, nakatingin sa akin imbes na dapat kay Kobe. Dapat kay Kobe siya tumingin, syempre 'di ba dapat alam niya ang galaw ng kanyang kalaban?

Kahit na ang totoo ay ako naman talaga ang nagpundar ng limang daang metro kuwadradong mansyong ito, nang piliin kong ibenta ang negosyo ko, para tulungan si Iverson na buuin ang kaniyang kumpanya. Nang makapasok kaming dalawa ni Iverson sa mansyon, malalakas na tawanan ang sumalubong sa amin. Mula sa aming anak na si Ivan at sa isang pamilyar na boses. Naningkit ang mga mata ko nang makita ko si Elvira sa pamamahay namin. Naglalaro siya kasama si Ivan. "Mireiah, look who's here! May bisita tayo!" pagbati ni Iverson na kumuha ng atensyon ng dalawang naglalaro sa sala.

Pinindot ko ang unang file. Isang video. “Subject Zero has responded to the neural conditioning faster than expected,” sabi ng boses ng lalaking may American accent. “We will proceed with the next phase. Memory suppression will be initiated.” Nag flash sa screen ang mukha ng batang ako. Mahinang umiiyak. May mga tubo sa leeg. Naka-white coat ang mga tao sa paligid. Wala akong magawa kundi manlamig habang pinapanood ang sarili kong wala ni isang alaala.

She still needed to kill that omnipotent 3d male character! Umirap si Mary Joy sa direksyon ni Zail habang pinipindot nang paulit-ulit ang ‘accept’. Ito ba iyong ‘gift’? Kitang kita na nag-lag ang laro. Nagdidilim ang paningin ni Mary Joy. Ngayon ay kailangan niyang simulan lahat! Sana lang ay hindi nakuhanan ang ‘XP’ niya. Katumbas iyon ng kaalaman at karanasan niya sa paglalaro. Kapag inabandona mo ang isang round, nababawasan iyon bilang penalty.

Zero went towards us. “Thank.... Thank you for today.” Saad ko Kay Zero at ngumiti s'ya. Dwayne looked at Zero fiercely. “Saan kayo galing?” tanong ni Dwayne. “Just somewhere.” Saad ko at tinangkang kaladkarin sya papalayo Kay Zero pero nagtitigan Ang dalawang ito. “Dwayne! Let's go, Zero aalis na kami.” Saad ko at hinablot si Dwayne but he didn't cooperate.