The Game: Towards Zero Novels & Stories

And then, Greg takes a risk to make a new game na kakaiba sa mga ginagawa ng kanilang kompanya. The game is called 'Finding You'. It's an online game. The player will solve different kinds of mysteries or puzzles, there's also a story behind every category. It can be played by one to ten players. It was called 'Finding You' because the main content of the game is to find the person behind the different categories of the game.

"Ba't sabi ni nanay kanina, haunted mansion 'to? Eh, ang ganda-ganda kaya ng place." Sinisipat ko ang bawat maabot ng aking paningin, kasabay naman no'n ang pagkagulat ko sa pagsarang muli ng gate. Automatic nga! "Magandang Umaga. Welcome sa Tenement Uno." Isang guwardiya ang lumapit sa akin at masigla akong kinausap.

The chessboard had been set long ago, and Aiden had been a pawn all along. The video ended, and another file opened automatically. It was a blueprint, a single, detailed rendering of a new building. But this wasn’t just a building; it was a fortress. It was a fortress filled with traps, with puzzles, and with a single point of entry. It was an impossible fortress, designed by a master architect. The blueprints were signed with a single, elegant script: "To the victor belong the spoils."

Sabi ko atsaka binigyan ng isang mabilis na suntok ang lalaking a-approach sana sa likuran ko. Ito na naman iyong akward silence, tinignan ko si Tyler. Puno ng pag aalala ang tingin niya sa akin kaya tinignan ko ang sinuntok ko. Teka, parang hindi naman siya kasama ng mga gangster na ‘to ah? Crap! “Oh my god! Sinuntok niya si Zero.” “She’s dead.”

Pasimple ko siyang kinindatan na sumilay ang pagtataka sa mukha niya pero agad rin namang gumuhit ang ngiti sa labi at umiling. Nakuha niya ang ibig kung sabihin buti naman! Tiningnan ko sila isa-isa nang magtama ang mata ko kay Kelvin tinaasan niya ako ng kilay pero hindi nawala ang ngiti ko. Bahala siya diyan. Basta ako gagawan ko ng paraan ang CaLe para magkaroon ba ng closure! “Ang game na ito tatawagin nating ‘Truth or Kiss!' Papaikutin natin ang bote at kung sino ang maturo mamimili siya ng truth or kiss! Game?!” I announced happily.

Pinindot niya iyon at nagsimulang mag-ring ang sunod-sunod na linya. "Code Zero. Target: Miss White. All sectors—activate."

Malakas na lamang akong napabuntong hininga, hindi ko alam kung bakit hindi ko maiwasang kabahan kaya naman tahimik lang ako buong byahe—wala rin naman akong dapat sabibin sa kaniya, dahil parehas pa rin kaming estraghero sa buhay ng isa't isa. Ilang sandali lang ang lumipas ay natanaw ko ang isang malaking gate, nakita kong kusa iyong bumukas na para bang napansin na ng mga tao sa loob ang pagdating namin. Hindi ko maiwasang mamahanga sa ganda ng paligid, maraming matatayog na puno at mga fountains.

Hindi na rin ako nag-aksaya ng oras at agad na nag-reply. "Oo, mahal. Sa tingin ko na ay malapit na rin ako." Matapos magpadala ng mensahe ay muli kong itinuon ang paningin sa labas. Sakay ako ngayon ng lumang bus patungo sa siyudad ng Lumena. Ang tinaguriang The City of Sin. Sa anim na malalaking siyudad sa bansang Vamont ay ang Lumena City ang pinakamalaki, ngunit pinakadelikado. Bukod sa milyon-milyong mga residenteng naninirahan dito ay nandirito rin ang pamosong Underground Society na siyang pugad ng mga makapangyarihan at delikadong mga tao sa lipunan. Kung ako lang ang masusunod ay hinding-hindi ako tatapak sa lugar na ito, ngunit ito lamang kasi ang tanging daan patungo sa iba pang s

GAME OVER *****

Mukha siyang interesado sa larong lalaruin nina Aidan. “Simple lang ang mechanics ng game na ito. All you have to do is to take one step forward if you agree or you already did the statement I said. Aidan, Cali, pumwesto kayo sa magkabilang dulo ng stage,” anito saka inalalayan si Cali at Aidan patungong magkabilang dulo ng stage. “I have here ten statements. Sasabihin ko ang lahat ng ito pero kapag sobrang lapit niyo na, ititigil ko na ang pagbabasa. Okay ba 'yon?” “Yes.”