The Game: Towards Zero Novels & Stories

If you win you can request a weapon that they will craft with quality and experty. “Doon tayo sasali,” nawiwiling saad ni Hara. Tinuturo niya sa screen ang... Fantasy Survival De Gamma. It was a game for a group consisting of below 10 players. It's a virtual world called fantasy Gamma where in we need to survive until the very end. Kailangang kompleto kami at the end of the game. The prize is a secret . "Ano sa tingin mo Shayes?” tanong ni Hara. Tumingin ako sa mga detalyeng naka-flash sa monitor.

Hindi dahil mas malakas sila— Kundi dahil pinili nilang baguhin ang laro. Ang lungsod ay nagising sa isang bagong umaga. Walang sirens. Walang glitches. Walang hidden commands na kumokontrol sa bawat galaw. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang digmaan, ang sistema ay tahimik—hindi dahil ito ay na-shutdown, kundi dahil ito ay malaya.

Pinasali ko rin ang dalawang usher para maenjoy rin nila ang gabi. Nasasabik akong ipaliwanag sa kanila ang mechanics ng naturang laro. Game naman itong sinang-ayonan nilang lahat. Simple lang naman ang unang game. Pahabaan ng linya. Siyam ang myembro ng bawat grupo. Pinakinggan ko muna ang kani-kanilang mga komento sa naturang game. "Ang dali lang naman ng laro mo, Vera!"

Ilang minuto na ang lumipas pero hindi pa din bumabalik sina Zey, iniisip ko tuloy na sinadya talaga nilang hindi agad bumalik eh malapit lang naman ang unit dito ni Gian. "Ang boring naman, ang tagal kasi nilang bumalik." pagmamaktol niya. "Mayamaya ay nandito na din ulit ang mga 'yon." anas ko. Napanguso naman siya. "Ang mabuti pa ay maglaro na muna tayo." Kumunot naman ang noo ko. “Anong klase ng laro naman? Hindi ka na bata para maglaro.” pang aasar ko sa kanya.

Kaya pinag-igihan ko na nga lang ang naisip kong idea dahil tatakbo-takbo pa naman kami mamaya, at baka makita pang umaalog-alog ang cup B kong boobs. "I can sense it if you touched the red lines. That indicates that you have passed the line, and will conclude that you lose the round." Mas lalo lang kumunot ang noo niya. His face has been looking like he really isn't liking anything that I came up with, pero mas lumala lang ang tingin niya sa 'kin ngayon. "I even have no idea how to play this game! But you're already giving so many twists to it! How am I supposed to win now?!"

Nagtatawanan naman ang mga ito. "Padaanin niyo ako. Wala akong atraso sa inyo," blangko ang mukha na saad ko sa mga ito. Lalo pa silang apat nagtatawanan. I really hate this game. Mainipin talaga ako. Parang sa movie lang na, ang tagal bago sumugod ang kalaban sa bida.

Inabot din yata kami ng isang oras sa shower room dahil sa kakulitan ni Snow na dalawang beses naglagay ng shampoo at dalawang beses nagsipilyo. Pagkababa namin sa sala, naroon na si Elizabeth katabi ang isang board game. Hindi ko alam ang tawag, pero ang mechanics ng game ay kailangan lang dugtungan ang last letter ng word na nabuo ng kalaban at ang unang mauubusan ng chips ang siyang panalo. Excited naman na dumulog ang dalawa. "Winter, doon ka kay Tita Liza." Tumatawang umupo si Snow sa hita ko nang nasa couch na ako.

Namula na ang mukha niya sa matinding inis at sinimulan nang pagpawisan. Ilang minuto pa ang lumipas nang ang mga katagang game over ay lumabas na sa monitor, senyales ng kaniyang pagkabigo. Para tuloy binagsakan ng langit si Zeke habang matalim ang titig sa monitor. “What the h*ll?” bulalas nito at padabog na ibinaba ang laruang baril.

--- "And if your mother is with you..." Tumingin si Nathaniel diretso sa camera. "...then she finally decided to stop hiding." --- "Where are you?" Mahina niyang tanong kahit alam niyang hindi siya maririnig. --- Nagpatuloy ang video. "The Covenant is only the outer layer." --- "There's something beneath it." --- Isang mapa ang lumitaw. May malaking marka sa gitna. --- VALDEZ FOUNDATION — LEVEL ZERO --- "Level Zero?"