The Last Immortal Mga Nobela at Kwento

"Salamat, Senior. Hindi ko na kailangan pang lumabas at makipagsapalaran. Kung nais ng langit na abutin ko ang isang daang taon para maabot ang maluwalhati o kalahating imortal, maghihintay ako ng isang daang taon. Kahit papaano, mabubuhay akong masaya kasama ang aking asawa at anak sa loob ng isang daang taon." Sinabi ng misteryosong lalaki, "Ganoon ba talaga kaimportante sa iyo si Levana? Sa aking gabay, matutulungan kitang umasenso sa Immortal Realm sa loob ng isang daang taon. Ikaw ang magiging pinakabatang Immortal sa Celestial King Planet!" Sa harap ng napakalaking tuksong ito, mahinang ngumiti si Jordan, "Immortal? Hehe, tapos ano? Paano kung maging Immortal ako?"

Tila isang musika sa pandinig ko ang boses nito kaya napasandal ako sa couch at ngumiti. "I'm here at Jaxon's bar." Hindi ko pa tapos ang sasabihin nang hilahin ni Jaxon ang aking cell phone. "That's enough for tonight, Czarina," aniya. Ngumuso ako at pumikit ng mariin. Gusto ko nang matulog. Pero gusto ko pang umimom. "Give me a last shot please?" Pagsusumamo ko. "Alright, one last shot then we'll go."

Naging dahilan ang kahali-halinang tunog para mabigyan ni Almira ng basbas ang kanilang mga katawan. Tila hinihigop ng kanilang kaluluwa ang pagnanasa ng kanilang mga katawan sa bawat isa upang maisakatuparan ang nakatakdang pag-iibigan. "Mahal na mahal kita, Almira." Minabuti ni Saturno na hagkan ang kaniyang iniirog para masigurado ang proteksyon nilang dalawa. Isang masuyong halik naman ang itinugon ni Almira at naging dahilan iyon para mawala ang bahid ng kasakiman at poot sa pagitan nilang dalawa na alam niyang magiging sanhi ng kanilang aligutgot.

"Kung talagang mala-diyos ang bagay na yun kagaya ng sabi mo, dapat kinuha na natin yun!" Tinignan ni Harvey si Tyson bago tumawa. "Talaga bang naniniwala ka na may ganung bagay?' Napahinto si Tyson. Hindi siya nakakibo nang maayos. "Kung talagang gumagana ang Longetivity Elixir, si Ziusudra na sana ang unang imortal na nilalang sa mundong to."

Uuwi na kami bukas at sabi niya lubos-lubusin na namin ang pagstay namin sa Manila baka ibang bansa na naman ang pupuntahan namin. Oo last na namin pero parang huling buhay ko na ito ngayon. Langya talaga itong lalaking ito na ngayon patawa-tawa lang samantalang ako, malapit na akong maihi sa panty sa kakasigaw.

His tone of voice sounded dismissive of them. "I knew Hunter University students were smart, but I had no idea they would accept a fool like you." Sabrina and others didn't want to fight that man anymore, so we ignored him right away. He screamed as they walked away from him. "They teased us," Aston said sparingly. They all agreed with everything he said right away. People were yelling as they drove away from this village. "You are not being properly studied," an elderly man stated. "Several years have passed, and the werewolves you seek have been gone for a long time, they were erased from this world a long time ago," Ace clenched his hand tightly.

Napangiti na lang ako. "Ah, before I forgot...Erenea, my mom is alive...she's currently in the mortal world right now, fixing her core. After she fixed it, she will remove the curse from Aiden...and he will be able to return to us." I said it in a tone like I am just talking with an ordinary topic. Elijah's eyes went wide and without any words, he suddenly jumped down from the horse and he carried me while laughing and crying. Yes, this is how should end. The both of us will have an eternal happiness. We will wait for his return and spend our immortal life to the fullest. The End Immortal's Kiss Book 4 of 4

Lahat sila ay nilabas ang baril na dala nila at tinutok sa amin. "I'm the last Winchester?" tanong ko sa kanilang lahat. Narinig ko ang mabigat na paghinga ni President Hernandez. Nanginginig ang kamay ko dahil natatakot akong gawin ang bagay na kahit kailan ay hindi ko naman ginagawa. Ang madilim at makitid na paligid ay puno ng nakatutok na baril sa sa paligid ko. "Pakawalan mo na ako, Lever, dahil sa ginawa mo ay wala ng matirang Winchester," sabi ni President Hernandez sa akin.

SU ULTIMA VIDA (His Last Life) By: Katherine Rose Cortez Ang istoryang ito ay pawang kathang-isip lamang. Ang mga tao, lugar, at pangyayari ay bahagi lamang ng imahinasyon ng may akda. Hindi ito nakasulat sa ating kasaysayan, ngunit isa sa mga layunin ng kwentong ito ang pagbalik-tanaw ng mga mambabasa sa kasaysayan ng Pilipinas.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.