The Last Resort Novels & Stories

DAY 1 NATASIA'S POV Nagising ako dahil sa mga kaluskos sa labas ng kwarto, probably sa sala or kitchen. Napabalikwas ako ng bangon ng naisip ko na baka magnanakaw iyon. Nilibot ko ang aking paningin sa loob ng kwarto at naghanap ng matigas na bagay na maaari kung magamit pangdepensa. I saw the figurine of husband and wife, actually regalo ito sa amin ng kasal namin ng aking bestfriend na si Trish. Dinampot ko iyon, who cares kung mabasag iyon tutal sira na rin naman ang relasyon namin.

Yeah i know but you didn't tell me, mag isa ka tuloy" saad naman nito at hindi ko alam kung bakit hindi ko masabe sakanya yung totoo na hindi ako mag isa dahil kasama ko si clark "Next time andrei promise" tanging sagot ko nalang "Btw, ngayon na ang last day natin dito sa resort nato" saad nito "Really? but i know tomorrow pa? Sagot ko naman "Your right tomorrow pa sana, kaso maraming na cancel na meeting last day at gusto ni Mr.reign na reschedule nalang today afternoon. "Mr.reign? Takang tanong ko dahil mukang familiar ang last name nito

Ang kanilang paraiso ay nailigtas, ngunit ang presyo ay ang pagkawala ng kanilang sariling paraiso. Ang tagumpay ay may kakaibang lasa sa Isla Amihan. Ang mga sigaw ng kagalakan mula sa mga residente ay umalingawngaw sa dalampasigan, isang musika ng kaligtasan na isinulat sa pamamagitan ng karahasan. Ang mga natalong gangster ay tinalian, ang mga bulldozer ay nanatiling tahimik na mga bantayog ng nabigong kasakiman, at si Hendrickson ay nakatayo na nanginginig sa ilalim ng matalim na tingin ni Winston. Ang digmaan para sa paraiso ay tapos na, at ang paraiso ang nanalo. Ngunit para kay Winston at Sarah Jane, nagsisimula pa lang ang pinakamahirap na laban.

Nakatingin ako sa pangalan ni VL, at sa ilalim nito—ang panandang last resort. Saksi ang buwan sa kamay kong nanginginig. Alam kong hindi tama ang gagawin ko, pero parang wala akong pagpipilian. Kung gagamitin ko iyon, bubukas ko na ang pinto sa dilim na matagal ko nang pinigil. Kung hindi ko gagamitin—baka mawala si Cynthia dahil dinedemanda na kami ng mga multo ng nakaraan. Pinikit ko ang mga mata. “Sorry,” bulong ko sa sarili. “At sorry sa kanila.”

Answer He's still complaining about the discount. Naiinis na ako hindi pa din siya tumitigil at nagsumbong pa talaga kila Ate. I thought they won't bother because they already knew hoe ungenerous am I, But I'm wrong. We're waiting for the shuttle to arrive na maghahatid sa'min sa The Hermitage Museum. Malayo ako sakanila. Inis ako sakanila hindi nila ako tigilan. Kampi-kampi silang tatlo at pinagtutulungan nila ako. Hindi ko alam kung anong pinakain ni Jay sa ate ko at ayos na silang dalawa. Sabagay hindi naman kasi si Ate ang sinaktan at ako.

anang Kenan, ngunit may kakaibang nginig ang Kaniyang boses. “What's wrong?” Napansin kong hindi niya man lang matingnan ang bakas ng trahedya sa kaniyang harapan. “Nothing,” pag-iling niya. Nagpatuloy na lamang ako at tinuklas ang kailaliman ng halos naabong bahagi ng bayan. This is just a part of the Justice Village, and this part isn't compare to that of tragedy in the past. However, I don't seem to find the traces of the tragedy, whether it arson just like the last time or something worse.

Nawa'y pag igihan ng susunod na henerasyon ang pagkukubli sa kanilang angkan upang hindi na maulit ang ganitong karahasan. Hindi na ako papayag na maganap ang ikatlong alay. Kailangan kong itakas si Caitlin at Zoe sa lugar na ito o kung hindi man, wala nang ibang paraan kundi ang patayin ang kanyang sisidlan bago pa man maisagawa ang ikatlong alay. September 18, 1995 City of Nuevo Pacto

I have some important things to discuss. Kaagad namang naligo si Zoren. Inadvice kasi sa kanila ni Nyro na iwasan ang pag-uusap ng importanteng bagay through text or text message tungkol sa kaso ni Ravisse, na tahimik na ipinagpatuloy ni Zoren upang maiwasan ang phone tampering.

Brandon put back his seatbelt on at maya-maya ay umandar na ang mga sasakyan sa pila. *** At the apartment . . . BUKAS ang TV kahit hindi kami nanonood. Hinayaan ko siyang pumili ng palabas, at akalain mong National Geographic ang pinili niya? Wala bang romantic comedy? Iyong medyo sexy para may maganap ngayong gabi? Char! Lumalandi ang ferson dahil malapit nang mawala sa kalendaryo. “So, tell me about the last fifteen years.” Dumampot ako ng french fries at saka isinawsaw sa ketchup.

naiinis kong sabi saka ko ako muling nagkasa, nang makaakyat na kami ay may Nakita akong sirang cabinet hinila ko yon at inilaglag sa kanila. “It was locked!” sigaw ni Kraigner kaya lumapit ako sa kaniya at binaril ang kandado, May Nakita ulit akong kalaban kaya naman pinaputukan ko ulit sila. “Takbo na!” sigaw ko at saka malakas na binuksan ang gate patungong rooftop, ini-lock ko pa iyon, “Ano pang ginagawa mo, pumanhik kana sa helicopter!” sigaw ko dahil hindi pa siya kumikilos.