The Lost Daughter Book Novels & Stories

"I'm sorry, Madam. Sa isang buwan na nandito kami sa Amerika, at halos nalibot na namin ang buong bansa, wala pa rin po kaming nahanap." I let out a heavy sigh. Hindi ko pa rin matanggap na nangyari 'to. I lost my daughter... my Zreandra. "Thank you, Roger. I'll just contact you again to instruct your for the next plans," sabi ko. "Yes, Madam!" Ako na ang pumutol ng linya. Sa bawat balita na binibitawan nila, na wala silang nahahanap ay talagang pinanghihinaan ako ng loob.

"Tell me everything that happened." A tear starts forming in her eyes. "Dad, I lost my daughter. She was kidnapped and I was looking for her all this time. Nag-report na ako sa police pero ang sabi nila, mahihirapan silang tukuyin ang kinalalagyan ng anak ko. Nag-aalala na ako nang husto. Nai-imagine ko pa lang 'yong pag-iyak niya, hindi ko na kinakaya. Miss na miss ko na siya..."

Fyrah felt pity to the boy, and her heart crying also. "W- Wait baby boy," nautal pang wika ni Fyrah. "Mom... don't ever leave us again!" tuluyan nang umiyak ang bata at sumubsob ito sa dibdib ni Fyrah. Fyrah start crying, feel sorry to the boy and anger to his mother. Anong klaseng ina ang mayroon ang bata at nagawa nitong iwan ang inosenteng anak. The way the boy speak, he misses terribly his mother and it's pain for her to heard those words coming from an angelic voice of a child. Napaluha si Fyrah at wala sa sariling nayakap nito ang batang umiiyak sa kanyang dibdib. Hindi niya maintindihan pero apektado siya, super affected na damang- dama niya ang hinagpis ng bata.

Sabi ni Wendell sa mga ito. "Jade,,okay ka lang?"tanong ni Claire sa dalaga na pabagsak na naupo sa couch at doon tahimik na umiiyak." Nasaan si Dara? Bakit wala pa siya?" Ang tanong pa niya. "I'm sorry,," Hinging paumanhin ni Jade at doon napa hagulhol ng iyak.. "What happened?" Tanong ko kay Yaz. "We lost her." Ang tanging nasabi na lamang ni Yaz habang patuloy sa pag iyak.

'n para mapansin ninyo ako. Para tanungin ako kung anong kulang, anong mali. Dad, gusto ko no'n mapansin ninyo ako bago ang ibang tao. Gusto kong kausapin ninyo ako kung bakit ako noon nagkakagano'n kaya lang mas mahalaga sa inyo ang tawag ng tungkulin. Naisantabi ninyo ako. Sa pagkakaroon ng Pilipinas ng mabuting lider, may isang batang babae na pinagkaitan ng mabuting ama. Hindi ninyo minahal, tinanggap o kaya ipinagmalaki ang Irish noon. Dad, ito ako, nasa harapan ninyo ang totoong Irish. Tao lang rin ako, Dad. Nagkakamali, nabibigo, nawawalan ng tamang landas but I'm trying my best to be a good daughter." Humihikbi na siya. Sinikap niyang mag-ipon ng hangin sa dibdib. Nanginginig ang kan

Sinalubong ko ito ng mahigpit na yakap bago hinalikan sa noo. Nang makapasok kami sa loob ay agad akong nagmano kay mama, ganun din ang ginawa ni Dave sa kaniya. Inabot niya rin sa kaniya ang dala kong ulam, ngunit napansin kong malungkot ang mukha niya. Sasabihin ko sana na hindi galing sa pera ko ang pinambili sa ulam pero iba ang lumabas sa bibig ko.

Napangiti na lamang si Mhille sa narinig nya, such a wondergul story isip nya. "Maybe we'll leave you for a while, father and son talks and I will have a short conversation with my future daughter in law," tumango lang sila dito kaya umalis na sila at naiwan silang mag-ama. "That's really a beautiful story of yours dad, but what are you trying to point out," Dimitrio asked ,

“Dahil sa iskandalo ng ng kumpanya at pagkakasangkot nito sa ilegal na gawain, tuluyan nang nawalan ng pag-asa si Daddy.” Mabigat akong napalunok. “Hanggang sa kitilin niya ang sarili niyang buhay.” Nanginginig ang boses ko sa mga huling salitang lumabas sa bibig ko. “At si Mommy...” Napapikit ako sandali bago ko ipinagpatuloy. “Hindi niya kinaya ang pagkawala ni Daddy. Sinundan niya rin siya.” Tahimik ang buong sala.

Nakikiusap ang mga matang tanong nito sa kaniya at dahil isa iyon sa mga kahinaan niya, wala na siyang nagawa kung hindi ang pumayag. Isa pa, masaya rin siya sa ginagawa ng kaniyang anak. As her father, he's proud that at a young age, his daughter shows compassion to other people. Nang nakarating sila sa bookstore, hinayaan niyang mamili ng librong gusto nito si Almiah. Nakasunod lang siya sa kaniyang anak habang mataman nitong sinusuri ang bawat librong kaniyang nakikita. Most of the time, she'd read the back of the book at kapag nagustuhan nito iyon ay ibinibigay niya ito kay Lazarus para ilagay sa hawak niyang basket.

My heart is constantly praying for your safety and well-being. I feel obligated to ask for your forgiveness as my health worsens. It was years ago now, during a late-night drive, when a sudden headache overcame me. An accident happened before I could react. When I woke up after losing consciousness, my secretary shielded me from the truth and shifted the blame to someone else. The weight of family issues kept me silent and prevented me from admitting my wrongdoing. The guilt has been too much to handle. After discovering that the man I harmed had a family, I offered his pregnant wife a job as a housemaid and welcomed them to our home, along with their child... It was you, you were the baby g