Novel & Cerita The Mayor's Woman

biro niya ng makaupo. “Gago,” natatawang kinaltukan ko siya. “Baka nga ako ang apihin no’n. Tignan mo naman ang itsura mukhang mambabalibag kapag nainis.” At hindi ako nagbibiro. Mukha lang mabait si Mayor pero mukhang maliit lang din ang pasensiya. Judgemental lang siguro ako pero sino bang hindi mag-iisip ng ganoon? Ang laking tao nito. Matipuno ang pangangatawan halatang batak sa ehersisyo. Iniisip siguro ng iba na para siyang si superman, ano nga ang tawag dito? SuperMayor? Ang cornnny! Pero hindi nakaligtas sa mga mata ko ang talim sa mga titig nito. He may have seemed respectable, but I could smell the beast in him. He may have seemed to be a matinée idol, a protagonist, but the way he

“Kahit ilang beses niya akong insultuhin at sabihing wala akong halaga... hinding-hindi ako titigil. Dahil alam ko na balang araw, darating ang oras na mapapagod na rin siyang magpanggap. Darating ang oras na hahanapin niya ang isang taong tatanggap sa kanya nang buong-buo, kahit wala ang kanyang titulo, kahit wala ang kanyang yaman. At sa oras na iyon... nais kong maging ako ang taong nandoon para sa kanya.” Bago pa makasagot si Mila, biglang dumating ang isa sa mga tauhan ng Mayor. Si Rico, ang kanyang matagal nang kasama at tagapag-bantay. Seryoso ang kanyang mukha habang lumalapit siya sa aming kinaroroonan. “Miss Amara,” tawag niya sa akin nang magalang ngunit mababa ang boses. “Nais ng

Huminga siya ng malalim at nagsalita siya muli. “May usap-usapan na si Mayor, ang ama mo; siya ang ama ng pinagbubuntis ng ina ni Fidel noon, Brielle.” Nang sabihin iyon ni Mia ay nanlalaki ang mga mata ko sa gulat. Hindi ako makapagsalita tungkol sa kanyang sinabi kaya nagpatuloy siya sa kanyang pagkukuwento ngayon.

"Hindi ko alam na may pagka manyak din ata ang Mayor na yun," ani Jeyjey habang nakatingin sa likod ni Mayor Kennedy. "Inaaya lang siyang kumain sa labas...manyak agad," ika naman ni Glorina. "Type ka ata ng Mayor na yun Riza," ani ko naman.

"Thank you, Mayor. We'll leave the registration to your office." "I'll take care of the registration." Bahagya siyang napabuntong-hininga at tumingin sa akin. May lungkot sa kanyang mga mata pero umiwas rin siya ng tingin at seryosong tiningnan si Malik. “Take care of my niece. She’s a very special woman,” mahinang usal ni Mayor. Pairap kong iniwas ang tingin. Naramdaman ko pa ang huling sulyap niya sa akin bago niya kami nilampasan at nagpaalam sa mga naroon.

“Andito pa kami ng Papa mo! Anak please makinig ka kay Mama..! Ibalik mo na ang dating ikaw hindi mo naman kakalimutan ang asawa mo ipag patuloy mo lang ang buhay kung saan man naroon si Romary gugustohin ba niya maging ganyan ka? Na unting-unti sinisira ang buhay!? Nag mamakaawa ako sayo Erickson..!" Kahit ang mga kasam'bahay nila ay nag iyakan din dahil, sa nangyayari sa kanilang Mayor. Namayani ang katahimikan sa buong mansion sa mga oras na iyon. Ngunit sa hindi inaasahan pangyayari ay humahangos na pumasok sa loob ng massion, si Nimfa." "Donya,,donya Lena! Mayor---! Anas ni Nimfa. Habang buhat buhat nito ang isang malaking basket. Tanya niya ay lagayan ng prutas.”

Pagkatapos ay diretso itong tumitig kay Raquel. Hindi kinaya ng babae ang intensidad ng mga mata ng Mayor kaya nagkunwari siyang may kinuha sa bag niya maiwasan lang ang titig nito. He's dangerously tempting. Hindi niya alam kung makakaya niya bang tagalan ang titig ng Mayor nang hindi bumibigay.

Sa likod nito ay isang mahabang driveway na pinalilibutan ng mga puno ng pine at mga bulaklak na tila ba hindi nalalanta. Isang matandang babae na may napakahigpit na pagkakatali ng buhok ang humarap sa amin. Siya si Manang Ising, ang mayordoma ng mansyon. “Dito sa loob, bawal ang maingay. Bawal ang mabagal. At higit sa lahat, bawal ang pakialamero,” diretsahang sabi niya habang tinitingnan kami mula ulo hanggang paa. “Ang Mayor ay isang napaka-strikto at napaka-busy na tao. Huwag na huwag kayong haharang sa dinadaanan niya.”

Isang ngiti ang sumilay sa kaniyang mukha na para bang may kung anong nakita siya sa akin na hindi ko mawari. "Scholar niyo siguro, Dad. Tutulong sa party," sagot ni Joaquin, hindi man lang ako tinitingnan nang diretso. Lumapit pa si Mayor sa akin. "Wait... what's your name, hija?" "M-Marikit po, Mayor," halos pabulong kong sagot habang nakayuko. Napatigil si Mayor. "Marikit?"

At parang hindi niya na kaya pang pigilan kaya siya na mismo ang humawak sa May ulo ko at inilalayan ako at parang idinidikit niya talaga ang buong mukha ko sa May a r i niya. Umaabot na sa may lalamunan ko ang kaniya kaya hindi ko naman mapigilang maubo. Pero patuloy pa rin siya s aoagkaldag at nakapikit pa rin ito. Ito ng sinasabi kong wlanag pakialam si Mayor sa ka s e x niya, dahil ang mas importante ay hindi maputol ang kaniyang nararamdamang pagnanasa.