The Moon Is Beautiful นิยาย & เรื่องราว

Naramdaman na lang niya na masyadong kalmado at composed ang Moon Maiden, kaya gusto niya itong asarin. Nakangiting sabi ni Jordan, "Curious lang ako. Miss Moon Maiden, para kang dyosa. Nakatira ka sa Sapu Sacred Mountain. You can fly and control the weather. You're also beautiful. You're simply the most perfect woman in the world. I'm very curious. Gusto pa ba ng isang perpektong babae na tulad mo ang isang lalaki? After all, according to the current standards of women is no one worth it." Sinamantala ni Jordan ang pagkakataon para purihin ang Moon Maiden. Alam niyang matutuwa ang isang magandang babae na maraming beses nang napurihan ng papuri.

Hindi ako sigurado, pero may pakiramdam nga akong may mangyayari. ------ Ang kabilugan nga ng buwan ay dumating. Sa isang malalim at maliwanag na gabi. It is brighter than previous Full Moons. Its color is very different. Her inherent beauty is so different now, she is brighter now. Oo, babae. Siya ang buwan na tinutukoy nilang makapangyarihan. Siya ang tinatawag nilang— may lakas na higit pa sa kung sino mang nilalang.

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

“Mr. Farrington, ano’ng klaseng bulaklak po ito?” “Moonlight…” mahina ang boses at puno ng lambing na sagot ni Mr. Farrington. Hinaplos ni Georgina ang bulaklak. “Moonlight…” It was a beautiful name. As lovely as the flower itself and it is really similar to the moon shining at night. “Hindi ko ho akalain na ang isang katulad ninyo ay mahilig rin sa mga ganitong klaseng halaman,” maya-maya ay sabi ni Georgina. Hindi niya inalis ang tingin sa mga bulaklak.

The celestial bodies emerge, their reflection shimmering on the tranquil surface of the ocean, creating a celestial spectacle that mirrors the cosmic dance of the universe. In the darkness, the beachline takes on a mysterious allure. The moon casts its silver glow, illuminating the path that stretches into the depths of the sea. The symphony of the night unfolds, with the distant sound of waves and the rustle of palm leaves creating a serenade for those who find solace in the beauty of the nocturnal beachline.

Nais niyang subukan na palabasin siya. Sa sandaling iyon, ang buwan ay nag-hang mataas, at ang mga bituin ay may tuldok sa kalangitan. Ang Moonlight Lake ay mukhang napaka ganda na parang isang pagpipinta. Nang makarating doon si Darryl, nakakita siya ng ilang mga pigura sa tabi ng lawa. Inatasan niya sila na magtungo muna sa Bagong Daigdig.

Because the moon talked to me, The night you decided I'm not right for you. I'm not right for you. Mas lalong lumamlam ang mga mata ko at mas naramdaman ang antok. Nilabanan ko ito at muling sumulyap sa mga alitaptap at buwan. Napakaganda talaga. Hindi pa rin ako makapaniwala na may ganitong lugar sa mundo. Ang coast o ang lugar kung saan ito naroroon ay tunay nga na nakamamangha. Nagbibigay ito ng kaniya-kaniyang depinisyon ng kagandahan sa bawat lugar at islang mapupuntahan.

Kaya naman pumunta muna ako sa balcony. Malalim na ang gabi at paniguradong tulog na ang lahat. Nakatitig ako sa bilog na buwan nang biglang may malamig na boses ang nagsalita. "You look sad." Kaagad naman akong tumingin sa likuran ko at nakita ko si Moon na nakasandal sa dingding. Tumingin ulit ako sa buwan na nagliliwanag nang sobra.

Hindi ko magawang ngumiti pabalik dahil halata pa rin ang pamumugto ng mga mata niya. My lips curved down as I examined his face. Ipinatong ko na lang ang ulo nito sa balikat ko and we stayed in that position for a couple of minutes. Binabagabag pa rin ako ng sinabi ni Jai but I chose not to talk about it. Ryven needs rest. I just look up, seeing the full moon and smiled bitterly. As time goes by, my impression with the moon is turning to be negative. It was like I was fooled with how beautiful it is but as time goes by, it truly brings darkness.

"The starts will serve as my light daw during my darkest days. Ang sweet diba?" "Mas maganda itong sa akin, tingnan mo may moon." from the younger Valderama. "Just look at the moon and think that you are looking at the same moon with her. Moon represents the rhythm of time. In the right time, you'll see her again." Aww nakaka-touch naman itong message niya para sa akin." aniya may pahawak pa sa dibdib. OA lang?