The One That Got Away นิยาย & เรื่องราว

tsaka walang talo talo sa amin . hindi kasi pwede na hindian ko si carrie sapagkat hindi ko pa nakukuha yung malaking deal na kaylangan ko .oo na lang at pirma nya ang kulang para maisara na yung deal na yun ayoko namang mapurlata pa dahil ang laki na ng sinakripisyo namin ng team ko dun para makamit yun.. "shit !!talaga..."mura ko pa ulit bago dinayal number ng kaibigan ko ..

Two East Boutique Pumara ako ng taxi at saka sumakay rito. What the hell just happened?!

Tiningnan ko kung ano ang tinutukoy niya at bahagyang napakuno't noo dahil sa message na nabasa ko. No one can get what they want. No one can get the one they loved and No one can find the truth. Let's make a bet, if you can find the truth..you win. But, I will make sure, even if you win, you can't have him. No and never. Napatitig ako sa mensaheng iyon. Pakiramdam ko ay sa akin pinatatama ang mensahing iyon. "Did you already trace , where it from?" tanong ko kay Juliana.

Pagkatapos nu'n, lumipad na ang malaking paru-paro at nagpakalayo-layo, until it blurred my vision. "Ma'am??? Totoo po ba 'yon?", untag sa akin ni Bea. Nawala sa isip ko na nandito pala siya at naghihintay sa akin kasi sabay kaming uuwi. "Nakaka-touched naman po ma'am. Napaluha tuloy ako kanina, habang kinakanta niyo po 'yong kanta. Ano pong title nu'n ma'am?" "It's Not Goodbye, nak."

Sa ganoong pagkakataon ay siguradong kung hindi champaign, may wine, at kung mas malaki ang issue na pinagdadaanan ng mga ito, siguradong vodka ang tinutoma ng mga ito. Ipapa-alam na sana kanina ni Manang Jean na narito siya pero nang marinig niya ang usapan ng mga ito tungkol sa kalagayan ni Alli ay pinigil niya ito. Naki-usap na lamang lamang siyang sa sofa na matulog upang hindi na maistorbo ang quality time ng tatlo. Siguradong magkaka-hang-over si Lara kinabukasan. Ang inaalala niya ay kailangan nilang sumabay sa politikal parade ng kanyang ama sa San Juan.

Wala naman akong karapatan para maramdaman ito pero hindi ko mapigilan. "You're getting overwhelmed by jealousy, f*ck!" Hindi ko na mapigilan ang mapamura. Naglakad-lakad lang ako hanggang sa hindi ko na namalayan ang oras kaya napagdesisyunan ko na bumalik na ng resort. Nakita ko na nasa labas si Ari habang kinakalikot ang cellphone niya. Anong ginagawa niya sa labas? Napakamot ako ng ulo, hindi ko alam kung paano ko siya iiwasan. Bago pa man ako mag-iwas ng daan ay nakita na ako ni Ari.

inis na singhal n'ya sa kaibigan ngunit pinagtatawanan lamang s'ya nito. Hindi mawala sa isip n'ya ang date ni Scarlett at kung ano-ano ang naiimagine n'ya sa dalawa. Nang hindi n'ya na kinaya, agad s'yang naghanap ng madadaanan para makaalis. Bahala na ang mga kasama n'ya rito. Agad naman s'yang nakalabas ng walang aberya. Mabilis s'yang tumakbo paalis ng lugar at pinuntahan ang sasakyan na may kalayuan na naka park sa pinagganapan ng barilan.

Walang pila kaya mabilis akong nakabalik sa sasakyan dala ang mga chocolate at cookies na paborito nito. Nakarating kami sa mansion na gabi na. Kumunot ako ng makita ko ang motor ni King sa garahe. Akala ko ba may pupuntahan ito? “Good evening ma'am!” Sinalubong ako ni Alma. Kinuha niya sa akin ang dala kung bag at ilang documents. “Pakidala na lang sa kwarto ko.” Tumango siya bago umakyat sa ikalawang palapag.

tanong ko. "Si Isabella Valderama, dear! Balitang-balita noon na siya ang 'The One That Got Away' ni Sebastian De Cartier. Sila dapat ang ikakasal noon pero nag-break dahil ewan, New York eme. Matagal siyang nanahimik sa I*, pero ngayon na nakabalik siya, ang unang post niya ay sa opisina pa talaga ni Sebastian? Ang kapal ng face!" inis na sabi ni Gina.

“Ako parang hindi pa rin maka move sa aking 'the one that got away.'” “Naiintriga ako dyan sa 'the one that got away' mo! Sino ba yang masuwerteng babae. Baka kakilala ko, pwede kitang ilakad sa kanya.” sagot ko. “Ikaw! Ikaw ang 'the one that got away' ko!” mahinang sabi ni Jake at ipinatong niya ang isang kamay niya sa kamay ko na agad ko namang binawi. “Hindi kita maligawan noon dahil bata ka pa. Pero nang tumuntong ka ng eighteen years old, nagpasya akong ligawan kakaya lang bigla kang nawala!”