The Rose Profile Novels & Stories

Mas lalong tumingkad ang kagandahan nito. "Ang ganda niya, Sir..." "Always," Pinaulanan si Rose ng papuri ng tatlo habang si Nikolas ay pinagmamasdan lang siya. Bagay na bagay sa kanya ang damit na dinisenyo ni Donya Evasha, it was so elegant. It represents her, the blooming rose. Halos hindi niya makilala ang sarili sa salamin, para siyang nag-evolve. "You look gorgeous," sa wakas ay nagsalita na rin si Nikolas.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

It had turned into a dull ache, something she had learned to live with. She had worked hard, very hard. From washing clothes and cleaning houses, she had saved enough money, with the help of the people around her, to fulfill her dream. She now owned not just one, but two small flower shops in town. "Rose & Lily Florals" was now a well-known shop. It was small but beautiful, filled with colorful flowers that bloomed all year round. Standing behind the counter, arranging the roses with a gentle smile, was Lia. She looked different. She looked mature, stronger, and radiated a peaceful kind of beauty.

Kung sa kaseksihan at ganda ng mukha ay may ilalaban siya. Ang tanging lamang niya lamang kay Rose ay magaling siya mang-akit ng lalake. She is outwardly wild outside but deep down she is pure as innocent baby. Hindi niya pa natiktikman ang tamis ng unang halik sa tunay niyang minamahal.

Ngumunguya siya sa tinapay at random na nag- tap sa screen ng kanyang phone, habang pinipigilan ang kanyang mga luha. Sa pamamagitan ng luha sa kanyang mga mata, nakita niya ang isang pamilyar na mukha sa screen. Ang kanyang matalik na kaibigan noon sa Hightide Church, si Rose, ay nagsasagawa ng kanyang ika- labing walong kaarawan. Sa larawan, nakasuot si Rose ng sopistikadong tiara sa ibabaw ng kanyang maputla at mahabang buhok; nakasuot ng pink na damit, para siyang prinsesa na lumabas sa storybook.

Pinatamaan naman niya kami ng palaso at kaagad umiwas si Vayne. Inangat ko naman ang dalawang kamay ko at tinutok sa kinaroroonan ni Rolan. Kaagad namang may tumubong mga higanteng halamang rosas at kaagad pumulupot sa apat na paa ng pegasus. Pilit inaangat ng pegasus ni Rolan ang mga paa nito pero mahigpit na nakapulupot ang mga halaman sa mga paa nito.

"Mapagbigay at hindi maramot. Wala ho sa karakter niya ang manakit o kahit ang akusa na pagpatay niya. Napakabuti po niyang tao." Sa bawat salitang kanyang binibitawan, ramdam ko ang paninindigan niya sa kanyang sinasabi. Hindi ito isang pilit na pahayag lamang—may halong damdamin, may halong pag-aalala, ngunit higit sa lahat, may halong paniniwala. Si Rose ay isa sa mga taong nakakakilala kay Anthony sa labas ng kasong ito—higit pa sa mga ebidensyang ibinabato laban sa kanya, higit pa sa mga salaysay ng mga taong gusto siyang idiin. Marami pa akong itinanong sa kanya.

Nagpatuloy lang kami sa paglalakad nang mahagip ng mga mata ko si Arabella, right? Arabella Gomez. Isang beses ko palang nakita ang hitsura niya at iyon ay sa kanyang profile picture, hindi ko makakalimutan ang mukha niya…mukhang hindi gagawa ng mabuti, kagaya ngayon. “Mukhang may pinag-iinitan na naman si Bella ah, kawawa naman yung babae,”sabi ni Nathan at itinuro ang kanina ko pa pinagmamasdan.

Pero palagi nalang siyang nabibigo. Tumayo si Rose at tinitigan niya ang repleksyon niya sa salamin. Ang nakikita niya ay napakagandang babae. Kamukhang-kamukha niya ang mommy niya. Kulay brown ang buhok niya na hanggang bewang ang haba. Napakakinis at napakaputi ng balat niya na walang bahid maski isang pilat. Maganda ang korte ng katawan niya na maihahalintulad sa artisa.

Tumayo si Roxanne. Sa sobrang iksi ng suot nitong board shorts nakikita na niya ang singit nito. Tapos crop top pa ang blouse. Sabagay, may ipagmamalaki naman ang babaeng ito. Parang porcelain doll. Kulot ang buhok at matangkad. Pero mas masarap pa rin si Rose sa mga mata niya. Walang tatalo sa rosas niya kahit may pagka-chubby iyon. Ngiti pa lang at malantik na pilik-mata, natutunaw na ang puso niya.