There's Something Wrong Novels & Stories

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

Agad siyang umayos ng upo, palihim na tumikhim para iayos ang kaniyang boses, bago marahang pinindot ang screen para sagutin ang tawag. "Zoe... what's wrong? May problema ba?"

pakwestyon niya rin na sabi dahilan para malakas ko siyang itinulak at ‘di makapaniwalang tinitigan. “What the hell is wrong with you?” sumbat ko. Ang asul niyang mata ay matagal na tumitig sa akin, ano bang problema niya? “Yeah.. I’m currently wondering, what the hell is fucking wrong with me?” mahinang sabi niya at bahagyang napailing na para bang may napagtanto siya sa inasta. ‘At bakit ganoon siya umakto? Wala naman siyang pakialam sa buhay ko. Pa-Marcus Marcus pa.’

May nasa study table at nagkalat sa sahig. Ballpen sa ilalim ng kama. Nakabukas na lamp. Extension chord. Two chairs. Make-ups and vanity mirror. May nakalagay na curler iron at isang dress sa kama. Nakabukas na laptop at nakasulat sa screen ang mga salitang “I’m sorry…” Anino na marahang gumalaw pabalik-balik na parang nakasabit na bagay. Isang babae ang walang buhay na nakasabit ang katawan.

Kumunot ang noo ni Aviannah saka muli iyong pinindot. Beep. Error. Muli niyang pinindot. Beep. Error ulit. Napasimangot siya. “Bakit ba ayaw?” reklamo niya habang masama ang tingin sa keypad na para bang may atraso iyon sa kanya. Tahimik lamang na pinagmamasdan siya ni Andrei mula sa likuran habang bahagyang nakataas ang isang kilay. “Aviannah.”

Ang sakit dahil alam kong totoo ang nararamdaman ng anak ko, pero may papel na nagsasabing hindi sila magkadugo. Tumahimik ang paligid, pero hindi pa rin kami lumalabas. Ang tanging maririnig ay ang mabilis na paghinga ni Lex at ang mahinang hikbi ni Kaleb na muling nakatulog sa bisig ng lalaking itinatwa siya base sa isang test.

Ika nga niya’y ‘huwag problemahin ang problema at bahala na ang problema ang mamroblema’ sa makatuwid, magpakasaya lang habang nabubuhay kahit maraming problema at huwag itong pakaisipin. “Five months ago.” Kahit papaano ay napanatag siya. Maya-maya’y tila may umilaw sa kaniyang isipan at tumingin sa kaharap. “Vicente, hindi ito tamang tanungin. At wala akong karapatang malaman, pero kasi ano—” “Spill it,” pagputol nito sa kaniyang paligoy-ligoy na salita.

"Oh umuwi naman pala bakit parang ang lungkot ng boses mo?" "Umuwi nga siya anak galing trabaho sa ibang bayan pero may sakit siya at malubha na ang kalagayan ng ama mo. May tuberculosis ang tatay mo anak at kailangan na natin siyang ipaospital. Baka mapadalhan mo kami ng pera." Umiiyak na sambit ng ina ni sa kanya.

Napakunot naman ng noo si Scarlett dahil bakit parang mainit ang ulo sa kaniya ni Zion kahit na wala naman siyang ginagawang mali rito? “Did I do something wrong, Zion Grayson?” hindi rin mapigilang mainis ni Scarlett. Kararating niya lang, pagod siya sa maghapon niya at sa ilang oras nilang byahe tapos ganito ang sasalubong sa kaniya?

"What. The hell. Is going on?" matigas na tanong ni Percival at kahit isa sa kanila ay walang makakasagot. Nanginig ang kinakatayuan nila. Tuloy-tuloy ang tunog ng error sound sa buong bahay at kumikislap-kislap ng salitan ang kulay asul at pula na ilaw. Gumagalaw ang mga naka-fix na parte ng mansion, ang hagdan ay umangat pa.