There's Something Wrong Novelas e Histórias

Wala namang ibang tao kaya kinatok ko na siya. “Lyn, are you there?” “W-Wait lang!” Napansin ko na medyo nanginginig ang boses niya. Sumisinghot-singhot din siya. Umiiyak na naman ba siya? Ano bang problema niya? “Lyn, papasok ako.” “L-Lalabas na rin ako. Wait lang!” sigaw niya. Naikuyom ko ang kamay ko. Something’s wrong with her.

bulong ko, ang boses ko ay bahagyang nanginginig sa inis. Muli kong tiningnan ang thermal scanner sa tablet ko. Ang kaninang pulang tuldok na nagflash ay tuluyan nang naglaho. Isang glitch. Isang walang kwentang false alarm. Napasandal ako sa malamig na pader at napahilot sa sintido ko.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

I'm so fucked up again. (⚠️DISCLAIMER: Disclaimer lang po, yung mga nababanggit na medical things sa story ko ay base on my knowledge and research lang po, kaya kung may maling impormasyon man akong nailagay ay pagpasensyahan niyo na.⚠️)

"Ano ba ang sinasabi mo, cupcake? What is wrong? Hindi kita niloloko." "What’s wrong? Everything about this is wrong. Hanggang kailan mo balak na itago sa akin ang lahat, Kenji? May problema tayo, at tinanong kita tungkol doon, paulit-ulit ko na tinatanong sa'yo, pero paulit-ulit ka rin na nagsasabi na walang problema, pero mayroon naman pala talaga. You continue to lie to my face. Why, Kenji?"

Nakapikit pa rin ito, humihilik ng mahina. Hindi siya makagalaw. Parang natutulog ito pero mahigpit ang kapit. Mabilis ang tibok ng dibdib niya.. hindi niya alam kung dahil sa kaba o sa ibang bagay. Biglang nahulog ang phone sa pagitan nila habang sinusubukan niyang hawakan ito kanina. Ramdam ni Erica ang lamig ng screen sa tagiliran ng tiyan niya, pero hindi niya maabot dahil nakadikit siya kay Maxwell.

hindi ko mapigilang nagtaas ng boses. Naging seryoso ang kaniyang mukha habang mariing nakatitig sa akin. "Something wrong?" "Wala." "No. I know something is wrong." "Alam mo pala, e. Bakit kailangan mo pang tanungin ako? Everything is wrong!" "Calm down, okay?" Hinilot niya ang kaniyang noo. "Are you mad? Galit ka ba sa akin?" "Ano?! Hindi, ah!" Sabay irap ko.

"Oh common, I dont believe you. Alam kong kilala mo si Camille. Can I have her contact number?" Siya naman ang ngumisi dito. "No." "But-" Patuloy ang pagkontra nito ng biglang tumanog ang cellphone nito. Ilang sandali lang itong nakipagusap ngunit kababakasan agad ng kaseryosohan ang mukha. "May problema ba?" Usisa niya pagkababa agad nito ng tawag. "May problema tayo, DJ." "Ano yun?"

madiin at puno ng kaseryosohan na anas ko at tinalikuran na siya. Hinawakan niya ang kamay ko para pigilan pero malakas ko siyang sinampal. "Sinabi ko na sayo na huwag mo akong hahawakan dahil nakakadiri ka pero ang kapal ng mukha mo para gawin pa rin. Kung sa tingin mo ay iiyak ako sa harap mo pwes nagkakamali ka. I will never waste my tears to someone who is not worth it! Iyang sampal na 'yan ay walang wala pa sa sakit na idinulot mo sa akin!" saad ko at tuluyan ng umalis.

“My brother and I are used to it. Everyone was used to it, Erina. This isn’t the first time that this happened.” “Still…it’s because of me…this time…and I am sorry.” Umiling ako habang nahihiyang tumingin sa kanya. “I think this arrangement is a mistake…” “Mistake?” He creased his brow. “I am hurt that you’re calling our baby a mistake.” “No, that’s not it. I just don’t want to get in between you. I know there’s always been bad blood between the two of you but I think I just made it worse—-” He kissed me.