Novel & Cerita To My Dearest Historia

Ngunit ilang decada na rin ang nakalipas at ang pagpapakita nila ay hindi basta-basta. Totoo ba talaga na nangyayari ito? Ang diyosa ng hanggin ay nasa harapan ko ngayon. Mukhang kailangan ko talagang magbasa tungkol sa history mg lugar na ito. Susubukan ko bukas. "Hera," pagtawag ko sa kaniya. Bumaling ito sa akin at ngumiti. Ngumiti rin ako, "paano ako makakalabas?"

' "Mahal na mahal kita, Maximo. Ikaw lang at kahit na kalimutan mo man ako, hindi ako magsasawang ipaalala sa 'yo ulit ang pag-ibig na sinimulan natin. Walang wakas ang istorya nating dalawa dahil hangga't humihinga ako, wala akong ibang mamahalin kundi ikaw, Maximo." ----- END -----

In the future pa naman, dahil mas maganda siyempre kung may mga kapatid si Hyacinth. I looked at Thea and Hyacinth and I smiled once more! This is definitely the life! I am Lucian Philippe Segovia, this is my story, this is my family, and this is my life. WAKAS

Dagdag niya Tumango ako at yumakap ako sa kaniya. “I’ve learned my lesson,” ang sabi ko sa kaniya. “Nang maalala ko lahat, muntik na kitang takasan. Mas mabuti ng hindi ko na malaman ang history ni papa dahil ayokong magulo tayong dalawa.”

Saan ba dapat ako pumunta at saan ako dapat sumama? Napasinghap ulit ako. Mahal ko si Anhiro eh. Mahal ko siya. 'Yun ang problema eh, matatanggap ko pa ang katotohanang sasama ako kay Angelo KUNG hindi ko siya mahal pero mahal ko nga eh. Natawa ako sa aking iniisip. Parang tanga lang. Masyado ng madrama, masyado ng epic ang mga nangyayari sakin. Pwede ng isulat sa philippine history ang talambuhay ko.

galit na sigaw ko kaya napatingin ang ibang tao rito. "Oh sige, masyado kang nagmamadali basta wala akong kasalanan kung bigla kanalang mahimatay dyan." mapangasar na sambit niya kaya napapikit ang mariin at huminga ng malalim. "Magsalita kana.."mahinahon kong saad nang minulat ko na ang mata ko. "Umpisahan natin sa tunay na history ng dalawang matinding magkaaway na pamilya ang Grison at Dela Veja.." panimula niya.

Puro trabaho lang ang laman ng chat history namin ni Denver; wala akong panahong mag-send ng mga ganitong mensahe. Pero ngayon, tunay na akong umiibig. Kapag mag-isa ka, gusto mong ibahagi ang lahat. Ibinabahagi mo ang tanawing nakikita mo, ang pagkaing kinakain mo, at ang bawat damdaming nararamdaman mo. At higit sa lahat, may taong tumutugon sa lahat ng pagbabahaging iyon. “Gusto mo bang ikuwento kita ng storya?”

pagkatao. Sa ikasasawi ng aming kapalaran isang matandang lalaki na matagal na naming utusan ang ginamit ng aking kagalit upang gawing saksi sa harap ng hukuman ukol sa aming lihim. Ang aming kaligayahan ay naparam at ang kapatid kong babae ang nawalan ng kasintahan." "Lumuluha ang aking kapatid, di niya malimutan ang kanyang pag ibig. Hindi siya dumating, ni nagsalita kahit alam niyang nagpakasal sa iba ang kanyang kasintahan. Ngunit isang araw ay nawala siya. Nang may anim ba buwan na ay napag-alaman kong nakita sa baybayin ng Calamba ang bangkay ng isang babaeng bata pa at nalunod o sadyang pinatay. Ito ay may tarak na isang balaraw sa dibdib. Simula noon ako ay nagpagala-gala sa iba't

"To my Dearest Yeshua, Sino yong kasama mo kanina? Nagseselos ako, layuan mo ang babaeng yan kong ayaw mong ipa-bulldoz ko ng malaking bulldozer ang bahay nila. "Your future wife, Desi.

Humalinghing ulit ang kabayo ng malakas. Mine own mistress, I shall accompany thee inside in the elefth'ria's f'rest. Saad ni Sushi sa akin kahit hindi bumubuka ang kanyang bibig. But thee might not but wend high-lone. Sendeth yond imm'rtal backeth to the palace. Napakunot ang noo ko dahil hindi ko masyadong maintidihan ang kanyang sinasabi. Masyadong baluktot itong dila ni Sushi.